RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Uprawnienia wykonawcze Komisji

Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy i zasady dotyczące uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Podczas przyjmowania aktów wykonawczych Komisja ściśle współpracuje z komitetami złożonymi z przedstawicieli państw członkowskich.

AKT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję.

STRESZCZENIE

Uprawnienia wykonawcze pozwalają Komisji przyjąć środki dla wykonania aktu europejskiego. Komisja dysponuje uprawnieniami wykonawczymi jedynie w przypadku, gdy akt podstawowy je przyznaje, nie chodzi więc o uprawnienia ogólne. Ponadto wykonywanie tych uprawnień jest ściśle uregulowane, tak aby pozwolić państwom członkowskim na uczestnictwo w przygotowaniu aktów wykonawczych.

Dlatego niniejsze rozporządzenie określa przepisy dotyczące kontroli wykonywania uprawnień wykonawczych Komisji. Kontrola odbywa się dzięki procedurom komitologii: Komisja musi przedłożyć każdy projekt aktu wykonawczego komitetom złożonym z przedstawicieli państw członkowskich.

Komitety

Istnieje około 300 komitetów, których działania pokrywają się prawie całkowicie z kompetencjami Unii. Komitety te są złożone z przedstawicieli państw członkowskich, a także z ekspertów naukowych lub przedstawicieli środowisk gospodarczych i zawodowych. Ich pracom przewodniczy reprezentant Komisji, który jednak nie uczestniczy w głosowaniu komitetu w sprawie wydania opinii dotyczącej projektu aktu wykonawczego.

Rolą komitetów jest wspomaganie Komisji w opracowywaniu aktów wykonawczych. W ten sposób Komisja konsultuje się każdorazowo, gdy przygotowuje przyjęcie aktu wykonawczego. W zależności od zastosowanej procedury opinia komitetu może być fakultatywna bądź obowiązkowa. We wszystkich przypadkach komitety oferują forum dyskusyjne dla Komisji oraz krajowych administracji państw członkowskich i zawsze poszukują rozwiązania cieszącego się największym poparciem.

Procedury przyjmowania aktów wykonawczych

Komitety działają w ramach dwóch typów procedur: procedury sprawdzającej i procedury doradczej. Wybór procedury przewidziany jest w akcie podstawowym, który przyznaje Komisji uprawnienia wykonawcze.

W przypadku procedury sprawdzającej Komisja może przyjąć akt wykonawczy jedynie po uzyskaniu pozytywnej opinii komitetu. Jeśli opinia jest negatywna, Komisja może przedstawić zmienioną wersję projektu aktu w ciągu dwóch miesięcy albo przekazać sprawę do komitetu odwoławczego. Aby projekt aktu został przyjęty, komitet odwoławczy, któremu przekazano sprawę, musi wydać opinię pozytywną.

Z zasady procedurę sprawdzającą stosuje się w przypadku przyjmowania aktów wykonawczych:

  • o zasięgu ogólnym,
  • dotyczących programów o znacznych skutkach,
  • dotyczących wspólnej polityki rolnej i wspólnej polityki rybołówstwa,
  • dotyczących środowiska, ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, zwierząt i roślin,
  • dotyczących wspólnej polityki handlowej,
  • dotyczących opodatkowania.

Procedurę doradczą stosuje się z zasady we wszystkich innych przypadkach. W przypadku zastosowania procedury doradczej Komisja decyduje o przyjęciu aktu, uwzględniając w jak największym stopniu wnioski płynące z dyskusji w ramach komitetu.

Przyjmowanie aktów wykonawczych w wyjątkowych przypadkach

W wyjątkowych przypadkach Komisja może przyjąć akt wykonawczy, nawet jeśli nie uzyskał on pozytywnej opinii komitetu, o ile przyjęcie jego jest konieczne, aby uniknąć powstania:

  • znaczących zakłóceń w działaniach rynków rolnych,
  • zagrożenia dla interesów finansowych Unii.

W takim przypadku Komisja przedkłada natychmiast przyjęty akt wykonawczy komitetowi odwoławczemu. W przypadku wydania przez komitet odwoławczy opinii negatywnej akt wykonawczy zostaje uchylony.

Przyjmowanie aktów wykonawczych mających natychmiastowe zastosowanie

W nagłych przypadkach akt podstawowy może przewidywać natychmiastowe zastosowanie przyjętych przez Komisję środków wykonawczych. W ten sposób Komisja może przyjąć akty wykonawcze bez konieczności ich konsultacji z odpowiednim komitetem.

Okres obowiązywania tych aktów nie może jednak przekraczać sześciu miesięcy. Ponadto akt musi zostać przekazany do komitetu odwoławczego najpóźniej 14 dni po jego przyjęciu. W przypadku wydania przez komitet odwoławczy opinii negatywnej akt wykonawczy zostaje uchylony.

Kontekst

Artykuł 291 Traktatu o Unii Europejskiej („TFUE”) stanowi podstawę prawną wykonywania uprawnień wykonawczych. Zgodnie z tym artykułem uprawnienia wykonawcze należą z zasady do państw członkowskich, te zaś są zobligowane do wprowadzenia prawa europejskiego do prawa krajowego za pośrednictwem swojej administracji krajowej.

Istnieją jednak przypadki, gdy konieczne jest jednolite stosowanie prawa europejskiego w celu uniknięcia na przykład wszelkiej formy dyskryminacji lub zakłócenia konkurencji. Dlatego Artykuł 291 TFUE pozwala Komisji na przyjmowanie środków wykonawczych zawartych w europejskich aktach prawnych. Podstawowy akt prawny musi wyraźnie powierzać Komisji uprawnienia wykonawcze.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy

Rozporządzenie (UE) nr 182/2011

1.3.2011

-

Dz.U. L 182 z 28.2.2011

Niniejsze streszczenie jest rozpowszechniane wyłącznie w celach informacyjnych i nie służy interpretacji ani nie zastępuje dokumentu odniesienia, który pozostaje jedyną wiążącą podstawą prawną.

Ostatnia aktualizacja: 13.05.2011
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony