RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Umowa ramowa o partnerstwie z organizacjami humanitarnymi (2008–2012)

Nowa ramowa umowa o partnerstwie (FPA) z organizacjami humanitarnymi obowiązuje od dnia 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2012 r. Podobnie jak poprzednie FPA i ta umowa ustala rolę, prawa i obowiązki partnerów, a także wykonawcze przepisy prawne w zakresie działań pomocy humanitarnej.

AKT

Ramowa umowa (EN ) (FR ) o partnerstwie z organizacjami humanitarnymi.

STRESZCZENIE

Dyrekcja Generalna ds. Pomocy Humanitarnej i Ochrony Ludności przy Komisji Europejskiej (DG ECHO) nie działa bezpośrednio w terenie, ale jej pomoc jest rozdzielana i wdrażana przez partnerów. W związku z tym podstawą jej pracy są ramowe umowy o partnerstwie (FPA). Od czasu utworzenia w 1992 r. ECHO zawsze posługiwała się FPA. Obecnie również obowiązują dwa ich rodzaje: ramowa umowa z organizacjami międzynarodowymi i umowa ramowa z organizacjami pozarządowymi (NGO). Istnieje także ramowa umowa finansowo-administracyjna między Wspólnotą Europejską i ONZ (FAFA) regulująca operacje humanitarne finansowane przez ECHO, a realizowane przez agencje humanitarne ONZ.

Nowa ramowa umowa z NGO obowiązuje od dnia 1 stycznia 2008 r. do 21 grudnia 2012 r. i może zostać automatycznie przedłużona przez Komisję maksymalnie o jeden rok. Jest to czwarta ramowa umowa o współpracy w historii DG ECHO po umowach przyjętych w latach 1993, 1998 i 2003. Nowa ramowa umowa o współpracy ma na celu uproszczenie i zwiększenie elastyczności instrumentów umownych z partnerami, a także poprawę wdrażania pomocy humanitarnej poprzez podejście bardziej skupione na wynikach pomocy. W tym kontekście z poprzedniej FPA przejęto dwa cele: „ciągłość” i „partnerstwo wysokiej jakości”.

Informacje ogólne

Pomoc humanitarna Unii Europejskiej (UE) jest udzielana poprzez programy i projekty wspierane przez Wspólnotę Europejską, która może finansować zakup i dostarczać wszelkie produkty, sprzęty lub usługi niezbędne do jej wdrożenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1257/96, które stanowi podstawę prawną działań DG ECHO i umów FPA.

FPA określa wspólne zasady regulujące partnerskie relacje między ECHO i NGO, ustala przepisy i zasady realizacji dotyczące operacji humanitarnych przeprowadzanych w ramach partnerstwa. Ponadto FPA określa kryteria stosowane przy wyborze partnerów i ma na celu ustanowienie długoterminowych relacji między ECHO i NGO, aby zapewnić szybkość, efektywność i skuteczność pomocy. Podpisanie porozumienia o partnerstwie jest zatem niezbędnym warunkiem przyznania subwencji finansowych na wsparcie specjalnych operacji humanitarnych, ale FPA nie jest umową finansową jako taką.

Główne cele FPA są następujące:

  • optymalizacja wdrażania i wyników operacji pomocy humanitarnej zgodnie z zasadami oszczędności i skuteczności oraz wg prawidłowo określonych celów i wskaźników wydajności,
  • uproszczenie procedur i ustalenie jasnych zasad,
  • promowanie koncepcji partnerstwa wysokiej jakości poprzez partnerstwo starannie dobrane, ze zobowiązaniem do poprawy.

Jakość partnerstwa powinna konkretyzować się w trakcie wdrażania projektów humanitarnych. Jakość powinna opierać się na przejrzystości i odpowiedzialności wobec stron, na formułowaniu strategii ukierunkowanych na skuteczność działań humanitarnych, na możliwości uzyskania godziwych warunków pracy dla pracowników humanitarnych, a także na promowaniu kultury nauki w powiązaniu z najlepszymi wzorcami. Przekazywanie informacji i komunikacja między partnerami powinny następować w sposób płynny.

Wybór i ocena partnerów

Wszystkie NGO, które podzielają wartości, zasady i cele ECHO, mogą zostać potencjalnymi partnerami po uprzednim sprawdzeniu, czy spełniają określone warunki. Kryteria kwalifikujące są następujące:

  • organizacja autonomiczna bez celu zarobkowego z siedzibą w państwie członkowskim. Komisja sprawdzi dokument rejestrowy w urzędach państwowych oraz statut organizacji,
  • przedstawienie potwierdzonych audytem sprawozdań finansowych za dwa ostatnie lata. Komisja sprawdzi także roczne sprawozdania z działalności za dwa ostatnie lata, które powinny potwierdzać co najmniej trzyletnie doświadczenie operacyjne w danej dziedzinie,
  • wykazanie wystarczającej zdolności administracyjnej, możliwość sprawdzenia np. schematu organizacyjnego i listy członków zarządu,
  • możliwość potwierdzenia niezłomności moralnej organizacji i jej zarządu,
  • podpisanie dobrowolnego kodeksu postępowania lub karty potwierdzającej przestrzeganie zasad bezstronności, niezależności i neutralności w ramach udzielania pomocy.

Po sprawdzeniu kryteriów kwalifikacyjnych ocenia się także umiejętności. Zdolność techniczna, logistyczna, zarządcza, administracyjna i finansowa. Doświadczenie, dotychczasowe wyniki, zdolność wykonawcza i bezstronność są czynnikami uwzględnianymi przy selekcji i sprawdzanymi w urzędach państwowych i w terenie.

Monitoring i kontrola

Aby umożliwić poddanie działalności NGO bardziej skutecznej kontroli, w FPA przewidziano dwa mechanizmy kontrolne:

  • mechanizm „A” (w zakresie działania), obejmujący monitoring wdrażania działań, dogłębnych kontroli sprawozdania końcowego i audytów działań ex post,
  • mechanizm „P” (w zakresie uprzedniej oceny i procedur wewnętrznych), oparty na ocenie ex ante procedur kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem i zawierania umów przez NGO, a także na audytach ex post w zakresie wdrażania zasad i procedur.

Komisja przeprowadza okresową ocenę NGO będących sygnatariuszami FPA, zgodnie z procedurą dwuetapową:

  • pierwszy etap, wykonywany raz w roku i obowiązkowy dla wszystkich NGO, ma na celu weryfikację kryteriów wybieralności i zdolności. W tym celu Komisja powinna otrzymać kopię rocznego sprawozdania finansowego, sprawozdanie z audytu zewnętrznego oraz kopię z rocznego sprawozdania z działalności za poprzedni rok i wszelkie niezbędne dokumenty dodatkowe,
  • drugi etap polega na dogłębnej ocenie, która jest przeprowadzana co najmniej raz na trzy lata.

Zawieszenie lub rozwiązanie porozumienia o partnerstwie

Na podstawie oceny rocznej komisja może potwierdzić partnerstwo z NGO, zawiesić FPA lub rozwiązać umowę z zachowaniem okresu wypowiedzenia. W przypadku niezgodności z kryteriami Komisja może zawiesić partnerstwo z zachowaniem pisemnego, 45-dniowego okresu wypowiedzenia. W przypadku zawieszenia dana NGO nie może więcej ubiegać się o nowe finansowanie w okresie zawieszenia, ale jej aktywny status może zostać przywrócony, jeżeli udowodni, że ponownie spełnia wymagane kryteria zgodności. W przypadku domniemania naruszenia warunków umowy przez NGO Komisja może zawiesić FPA ze skutkiem natychmiastowym.

W przypadku zawieszenia trwającego jeden rok porozumienie o partnerstwie jest rozwiązywane. Inne przypadki rozwiązania dotyczą niezgodności z ww. wymogami wybieralności, z naruszeniami wartości, zasad lub celów FPA, a także merytorycznych nieprawidłowości, które powodują lub mogą spowodować stratę w budżecie wspólnotowym. Okres pisemnego wypowiedzenia również wynosi 45 dni.

Działania mogące ubiegać się o finansowanie wspólnotowe

Wsparcie humanitarne obejmuje między innymi przekazywanie żywności, zapewnianie wody pitnej, kanalizacji sanitarnej, schronień, świadczenie usług medycznych, krótkoterminową rehabilitację, prace rekonstrukcyjne, działania chroniące ofiary konfliktów, a także działania przygotowawcze na ryzyko wystąpienia katastrof naturalnych.

Powyższe operacje powinny być zgodne z podstawowymi zasadami humanitaryzmu, bezstronności, neutralności i niezależności *. Powinny być skupione na beneficjentach, opierać się na potrzebach zagrożonej ludności i wykorzystywać najlepsze wzorce w dziedzinie pomocy humanitarnej. W tym celu NGO powinny:

  • przyznawać środki w zależności od potrzeb,
  • sprzyjać uczestnictwu beneficjentów,
  • opierać swoje działania na możliwościach lokalnych, w poszanowaniu kultury, struktury i tradycji,
  • tworzyć powiązania między pilną pomocą, rehabilitacją i rozwojem,
  • współpracować na rzecz wzmocnienia zdolności wspólnot objętych pomocą, aby zapobiec przyszłym kryzysom humanitarnym.

Operacje należy rozpoczynać z inicjatywy Komisji lub NGO. Zatwierdzona operacja może być w całości lub częściowo sfinansowana przez Wspólnotę Europejską.

Słowa kluczowe aktu
  • Zasada humanitaryzmu: każdą istotę ludzką, w każdych okolicznościach, należy traktować humanitarnie; należy ratować życie ludzkie i łagodzić cierpienia, zapewniając poszanowanie każdego człowieka.
  • Zasada neutralności: zakłada powstrzymanie się od opowiadania się po jednej ze stron konfliktu lub nieangażowanie się, na jakimkolwiek etapie, w kontrowersje polityczne, rasowe, religijne lub ideologiczne.
  • Zasada bezstronności: pomoc humanitarna nie powinna opierać się na narodowości, rasie, religii lub przekonaniach politycznych.
  • Zasada niezależności: agencje pomocy humanitarnej powinny określać i realizować swoją politykę niezależnie od polityki lub działań rządowych.
Ostatnia aktualizacja: 25.01.2011

Zobacz także

  • Więcej informacji można uzyskać na stronie DG ds. Pomocy Humanitarnej i Ochrony Ludności (ECHO) (EN) (FR)
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony