RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 23 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  BG - CS - ET - GA - LV - LT - HU - MT - PL - RO - SK - SL

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Instrument pomocy humanitarnej

Działania humanitarne UE mają na celu dostarczenie natychmiastowej pomocy ofiarom klęsk żywiołowych, konfliktów lub innych wyjątkowych okoliczności.

AKT

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczące pomocy humanitarnej [Zob. akty zmieniające].

STRESZCZENIE

Kontekst

Rozporządzenie reguluje wszelkie działania humanitarne UE skierowane do ofiar, którym krajowe rządy nie są w stanie odpowiednio pomóc. Jest to ważny aspekt stosunków zewnętrznych. Ponadto pomoc ta koncentruje się na dostarczaniu produktów i usług, ale stara się także zapobiegać i łagodzić ludzkie cierpienie. Dla zwiększenia skuteczności i zasięgu tej polityki działania państw członkowskich i Komisji są wspierane przez organizacje pozarządowe (NGO) i międzynarodowe.

Zasady udzielania pomocy humanitarnej

Pomoc humanitarna skierowana jest przede wszystkim do społeczeństw krajów rozwijających się i obejmuje nie tylko akcje pomocy natychmiastowej, ale także działania zapobiegające katastrofom oraz akcje odbudowy. Akcje te koncentrują się przez wymagany czas na najpilniejszych potrzebach powstałych wskutek klęsk żywiołowych (jak powodzie, trzęsienia ziemi), destrukcyjnego działania człowieka (jak wojny, konflikty), a także innych wyjątkowych okoliczności.

Działalność zaliczana do pomocy humanitarnej

Pomoc humanitarna jest udzielana doraźnie przez okres nieprzekraczający sześciu miesięcy, a jej głównymi celami są:

  • ratowanie życia w nagłych kryzysach oraz bezpośrednio po nich,
  • udzielanie koniecznej pomocy i wsparcia ludności dotkniętej długotrwałym kryzysem, wynikającym przede wszystkim z konfliktów i wojen,
  • przeprowadzanie krótkoterminowych prac związanych z odbudową i rekonstrukcją, szczególnie w zakresie infrastruktury i sprzętu,
  • pokonywanie trudności związanych z konsekwencjami migracji ludności poprzez programy pomocy w zakresie repatriacji i powtórnego osiedlenia się w ojczyźnie, o ile jest to możliwe,
  • zapewnienie przygotowania się na różnego rodzaju zagrożenia i wykorzystanie odpowiednio szybkiego systemu wczesnego ostrzegania i interwencji.

Ponadto pomoc może być wykorzystana w celu finansowania badań przygotowawczych i studiów wykonalności, oceny projektów, wzrostu znajomości problematyki humanitarnej, wzmocnienia koordynacji między Wspólnotą a państwami członkowskimi.

Finansowanie

Pomoc humanitarna ma charakter bezzwrotnej dotacji. Może być przeznaczona na finansowanie dystrybucji pomocy, wydatków związanych z personelem zewnętrznym, budowy schronień itp.

Realizacja

Pomoc humanitarna UE może być zorganizowana na wniosek Komisji, NGO, organizacji międzynarodowych, państwa członkowskiego lub państwa potrzebującego pomocy.

Komisja ma do dyspozycji trzy procedury decyzyjne. Są to:

  • procedura delegacji uprawnień: aby zwiększyć szybkość reakcji w obliczu nagłych zdarzeń, Komisja przekazała dyrektorowi DG ds. Pomocy Humanitarnej i Ochrony Ludności (ECHO) kompetencje dotyczące podejmowania natychmiastowych decyzji w ramach pewnych ograniczeń (maksymalna kwota 3 mln euro, okres trwania akcji do 3 miesięcy),
  • procedura upoważnienia: komisarz odpowiedzialny za pomoc humanitarną ma prawo podejmowania decyzji dotyczących akcji natychmiastowych do kwoty 30 mln euro przez okres do 6 miesięcy oraz decyzji niepilnych do kwoty 10 mln euro. Decyzje te są poddawane procedurze konsultacji (gabinetowe, między służbami). Sprawy wymagające natychmiastowej interwencji przekraczające kwotę 10 mln euro oraz niewymagające natychmiastowego działania przekraczające 2 mln euro wymagają akceptacji Komitetu Pomocy Humanitarnej,
  • procedura pisemna: obowiązująca dla wszystkich decyzji nieobjętych procedurą delegacji uprawnień lub upoważnienia.

Komisja bada, administruje, monitoruje i ocenia przeprowadzone działania. Komisja jest wspomagana przez Komitet składający się z przedstawicieli państw członkowskich i działający zgodnie z procedurą komitetową.

Pomoc może być dostarczana przez organizacje pozarządowe, instytucje międzynarodowe, Komisję lub inne jednostki wyspecjalizowane z państw członkowskich. Komisja odgrywa ważną rolę, czuwając nad koordynacją działań własnych i państw członkowskich oraz nad spójnością akcji podejmowanych przez organizacje międzynarodowe.

Ocena

Aby ocenić i udoskonalić działania w tym zakresie, po każdym roku budżetowym Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczny raport. Zawiera on podsumowanie sfinansowanych akcji, informacje dotyczące uczestników oraz streszczenie przeprowadzonej oceny zewnętrznej. Komisja opublikowała w 1999 r. ocenę wszystkich działań podjętych od 1996 r. w ramach rozporządzenia.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 1257/96

5.7.1996

Dz.U. L 163 z 2.7.1996

Akt(-y) zmieniający(-e)Wejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 1882/2003

20.11.2003

Dz.U. L 284 z 31.10.2003

Rozporządzenie (WE) nr 219/2009

20.4.2009

Dz.U. L 87 z 31.3.2009

Ostatnia aktualizacja: 04.06.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony