EUROPA

STRESZCZENIE

Na podstawie konsensusu europejskiego działania Unii Europejskiej (UE) i państw członkowskich kierowane są tak, aby zwiększyć skuteczność operacji niesienia pomocy humanitarnej.

Celem pomocy humanitarnej jest ochrona życia i łagodzenie cierpienia ludzkiego w sytuacji kryzysu, będącej wynikiem działania człowieka i katastrofy naturalnej. W związku z tym UE podejmuje działania wspierające rządy i podmioty lokalne w sytuacjach kryzysowych, aby:

• wspierać, udzielać pomocy doraźnej i chronić ludność w sytuacji kryzysu lub bezpośrednio w jego następstwie,
• zapewnić swobodne przekazywanie pomocy i dostęp do ludzi znajdujących się w trudnej sytuacji.

UE ma największy udział w oficjalnej międzynarodowej pomocy humanitarnej, na którą składają się wspólnotowe i dwustronne wkłady państw członkowskich. Pomoc humanitarna leży w zakresie wspólnych kompetencji * UE i jest koordynowana z międzynarodowymi i lokalnymi podmiotami działającymi w dziedzinie pomocy humanitarnej.

Wspólne zasady niesienia pomocy humanitarnej

Pomoc humanitarna opiera się na podstawowych zasadach humanitarnych, tj. zasadach humanitaryzmu *, neutralności *, bezstronności * i niezależności *. UE dostosowuje swoje działania również do prawa międzynarodowego, w szczególności poprzez przyjęcie wytycznych w sprawie promowania przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego.

Ponadto darczyńcy z UE, pomimo różnych sposobów podejmowania przez państwa członkowskie działań, przestrzegają w dziedzinie pomocy humanitarnej zasad i dobrych praktyk, zwłaszcza w ramach międzynarodowej inicjatywy „Zasady dobrej pomocy humanitarnej” (EN).

Działania związane z pomocą humanitarną muszą być prowadzone przy uwzględnieniu polityki w innych dziedzinach, aby dostosować się do każdej sytuacji i przyczyniać się do osiągnięcia długoterminowych celów rozwoju. W ramach działań związanych z pomocą humanitarną muszą być przestrzegane zasady równości płci i różnorodność potrzeb ludności.

Wspólne ramy dostarczania pomocy humanitarnej

Operacje niesienia pomocy muszą być przeprowadzane:

• przy zachowaniu zasad koordynacji, spójności i komplementarności między zaangażowanymi podmiotami, aby wymieniać się informacjami i fachową wiedzą na temat strategii interwencji i ocen sytuacji, w tym na poziomie międzynarodowym w ramach koordynacji przez ONZ,
• w odpowiedni i skuteczny sposób; w rzeczywistości kryteria interwencji muszą zostać określone w zależności od sytuacji, w jakiej znajduje się dana ludność, jej potrzeb i podatności na zagrożenia,
• w oparciu o zasadę jakości, skuteczności i odpowiedzialności publicznej darczyńców,
• poprzez zwiększenie potencjału szybkiego reagowania, w pierwszej kolejności dzięki ocenie istniejących zdolności (potencjału logistycznego, transportu, komunikacji itd.) i poprzez koordynację działań z zaangażowanymi podmiotami.

Działania humanitarne opierają się na różnorodności i jakości relacji partnerskich, w których biorą udział podmioty lokalne i podmioty społeczeństwa obywatelskiego działające w terenie oraz upoważnione organizacje międzynarodowe. Do niesienia pomocy humanitarnej można też wykorzystywać zasoby wojskowe i zasoby w zakresie ochrony ludności zgodnie z zasadami dotyczącymi koordynacji i wykorzystywania zasobów (EN) (FR).

Działania międzynarodowe

UE wspiera rozwój zbiorowych, globalnych zdolności w zakresie reagowania na kryzysy humanitarne. W tym celu zobowiązuje się do poparcia reformy międzynarodowego systemu pomocy humanitarnej zainicjowanej przez ONZ we współpracy z innymi podmiotami działającymi w dziedzinie pomocy humanitarnej i darczyńcami.

Zważywszy ponadto na rosnące zapotrzebowanie na pomoc humanitarną, konieczne jest zwiększenie i zróżnicowanie finansowania, jego przewidywalności i elastyczności, jak również koordynacji strategicznej.

Strategia długoterminowa

Obok podejmowania działań w sytuacjach kryzysowych UE zobowiązuje się również pracować na rzecz:

• zmniejszenia ryzyka występowania katastrof naturalnych i podwyższenia gotowości ludności na katastrofy na poziomie lokalnym, krajowym i regionalnym oraz poprzez podejmowanie działań na szczeblu międzynarodowym w oparciu o plan działania przyjęty w Hyogo (EN),
• wspierania okresu przejściowego, wczesnego etapu wychodzenia z kryzysu oraz rozwoju, w szczególności poprzez zapewnienie lepszego powiązania między pomocą doraźną, odbudową i rozwojem (LRRD).