RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Wytyczne UE w sprawie dialogu na temat praw człowieka prowadzonego z państwami trzecimi

Wytyczne te regulują podejście Unii Europejskiej (UE) do nawiązywania i prowadzenia dialogu na temat praw człowieka z państwami trzecimi. Celem takiego dialogu jest włączanie praw człowieka we wszystkie aspekty polityk zewnętrznych UE.

AKT

Wytyczne UE w sprawie dialogu na temat praw człowieka prowadzonego z państwami trzecimi – aktualizacja. Rada ds. Rolnictwa i Rybołówstwa z 19 stycznia 2009 r. [Nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym].

STRESZCZENIE

Unia Europejska (UE) zobowiązuje się włączać prawa człowieka we wszelkie aspekty swoich polityk zewnętrznych. W tym celu UE porusza kwestie praw człowieka we wszystkich dialogach i rozmowach z państwami trzecimi. Może także zadecydować (z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa trzeciego) o podjęciu dialogu na temat praw człowieka z określonym państwem.

Różne typy dialogu stosowane przez UE z państwami trzecimi obejmują już kwestię praw człowieka. Należą do nich:

  • dialog o charakterze ogólnym, w oparciu o traktaty, umowy lub konwencje, a także partnerstwa strategiczne,
  • dialog o zorganizowanej strukturze koncentrujący się wyłącznie na prawach człowieka,
  • doraźne rozmowy obejmujące tematy związane ze wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa (WPZiB),
  • dialog w ramach szczególnych stosunków opierający się na dużej zbieżności stanowisk.

Dialog na temat praw człowieka ma różne cele, w zależności od określonej sytuacji danego państwa, które mogą obejmować:

  • omawianie kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania i umacnianie współpracy w ramach organów międzynarodowych, takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ),
  • analizę problemów związanych z prawami człowieka w danym kraju, gromadzenie informacji i próba poprawienia sytuacji.

Kwestie będące przedmiotem dialogu na temat praw człowieka ustala się indywidualnie. Jednakże w programie każdego dialogu powinny znaleźć się pewne kwestie priorytetowe, takie jak:

  • podpisanie, ratyfikacja i wdrożenie międzynarodowych instrumentów ochrony praw człowieka,
  • współpraca w ramach międzynarodowych procedur i mechanizmów ochrony praw człowieka,
  • zwalczanie kary śmierci, tortur i wszystkich form dyskryminacji,
  • prawa dziecka, zwłaszcza dzieci w konfliktach zbrojnych,
  • prawa kobiet,
  • swoboda wypowiedzi,
  • rola społeczeństwa obywatelskiego,
  • ochrona obrońców praw człowieka,
  • współpraca w dziedzinie międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości, zwłaszcza z Międzynarodowym Trybunałem Karnym,
  • zapobieganie konfliktom i rządy prawa,
  • wspieranie procesu demokratyzacji i dobrych rządów.

Nawiązywanie dialogu i zasady jego prowadzenia

Decyzję o nawiązaniu dialogu na temat praw człowieka z państwem trzecim podejmuje Rada UE, a zasadniczą rolę w tym procesie odgrywa Grupa Robocza ds. Praw Człowieka (COHOM). Decyzja ta wymaga najpierw oceny sytuacji w zakresie praw człowieka panującej w danym państwie, podczas której należy uwzględnić:

  • postawę rządu wobec praw człowieka,
  • zaangażowanie rządu w realizację właściwych konwencji międzynarodowych,
  • gotowość rządu do współpracy w ramach procedur ONZ,
  • stosunek rządu do społeczeństwa obywatelskiego,
  • ogólne zmiany sytuacji w zakresie praw człowieka w danym kraju.

Ocena opiera się na sprawozdaniach organizacji pozarządowych, ONZ i innych organizacji międzynarodowych, Parlamentu Europejskiego i Komisji dotyczących tego tematu. Przed podjęciem decyzji o nawiązaniu dialogu należy ustalić oczekiwane rezultaty, możliwe drogi osiągnięcia postępów oraz wartość dodaną, jaką ma przynieść to podejście.

Miejsce i częstotliwość rozmów, a także wymagany szczebel reprezentacji będą ustalane indywidualnie dla danego przypadku. Jednakże dane państwo trzecie powinno w miarę możliwości być reprezentowane przez członków rządu odpowiedzialnych za prawa człowieka. UE będzie reprezentowana przez trojkę. Społeczeństwo obywatelskie może także być zaangażowane we wszystkie fazy dialogu. Spotkania zazwyczaj powinny mieć miejsce w zainteresowanym kraju i trwać przynajmniej jeden pełny dzień. Preferowanym miejscem prowadzenia dialogów, których podstawowym celem jest omówienie kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania i/lub umocnienie współpracy w zakresie ochrony praw człowieka, jest Bruksela. W trakcie dialogu UE może przedstawić poszczególne przypadki państwu trzeciemu wraz z wnioskami o odpowiedź i uwolnienie określonych osób. Po zakończeniu dialogu UE może opublikować komunikat prasowy lub zorganizować wspólną konferencję prasową z danym państwem.

Należy zapewnić spójność między dialogami dwustronnymi prowadzonymi przez państwa członkowskie a dialogami prowadzonymi przez UE. W tym celu niezbędna jest wymiana informacji, najlepiej w formie nieformalnych doraźnych posiedzeń. Wymiana poglądów powinna także mieć miejsce w celu oceny spójności udzielanego przez UE wsparcia, np. wykorzystania funduszy z europejskiego instrumentu na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie (EIDHR). Ponadto Unia musi zapewnić spójność między rezolucjami, które zgłasza na forach międzynarodowych (takich jak Zgromadzenie Ogólne ONZ czy Rada Praw Człowieka) a prowadzonymi przez siebie dialogami na temat praw człowieka.

Ocena dialogu i śledzenie jego rozwoju

Wszystkie dialogi na temat praw człowieka z państwami trzecimi powinny być poddawane ocenie, najlepiej co dwa lata. Ocena będzie przeprowadzana przez prezydencję UE przy wsparciu Sekretariatu Rady, a zwłaszcza COHOM. Przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego są również zaangażowani w ten proces. W poszczególnych przypadkach prezydencja może także korzystać z usług konsultanta zewnętrznego. Podczas oceny uwzględniane są cele postawione sobie przez Unię przed nawiązaniem dialogu oraz oczekiwana wartość dodana. Należy także zbadać postępy poczynione w priorytetowych dziedzinach dialogu oraz stopień, w jakim działania UE przyczyniły się do osiągnięcia tych postępów. Zależnie od wyniku oceny, UE może dostosować cele, zadecydować o kontynuowaniu dialogu lub o jego zakończeniu (jeżeli wymagania podane w wytycznych przestały być spełniane lub jeżeli wyniki są niezadowalające). Można też wstrzymać dialog, który zakończył się powodzeniem i tym samym zanikła potrzeba jego prowadzenia.

Kierowanie dialogiem

Ciągłość działań i wzmocnienie struktur wspierających prezydencję Rady w pracach przygotowawczych i śledzeniu rozwoju dialogu są niezbędne do kierowania dialogiem na temat praw człowieka. UE powinna rozważyć możliwość wciągnięcia do dialogu w jednym lub więcej przypadków prywatnej fundacji lub organizacji wyspecjalizowanej w dziedzinie praw człowieka. UE zobowiązuje się do włączania w skład swoich delegacji biorących udział w dialogu ekspertów z dziedziny praw człowieka.

Ostatnia aktualizacja: 05.10.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony