RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 9 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Międzynarodowy Trybunał Karny

Umacnianie praworządności, poszanowanie praw człowieka, zachowanie pokoju i umacnianie bezpieczeństwa międzynarodowego są dla Unii Europejskiej (UE) wartościami podstawowymi. Z tego też względu, aby położyć kres bezkarności sprawców najpoważniejszych zbrodni, które stanowią przedmiot troski całej społeczności międzynarodowej, UE zobowiązała się do współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym (MTK).

AKT

Decyzja Rady 2011/168/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie Międzynarodowego Trybunału Karnego, uchylająca wspólne stanowisko 2003/444/WPZiB.

STRESZCZENIE

Celem decyzji Rady jest umożliwienie poczynienia postępów w działaniach na rzecz uzyskania powszechnego poparcia dla statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) (EN) (FR), jak również zagwarantowanie integralności MTK, jego niezależności oraz skutecznego i wydajnego funkcjonowania. Unia Europejska (UE) pragnie zacieśnić współpracę z MTK oraz wspomóc wdrażanie zasady komplementarności. Zgodnie z tą zasadą MTK wszczyna postępowanie, tylko jeżeli państwa członkowskie nie wykazują takiej woli lub nie mają odpowiedniej zdolności.

MTK jest niezależną organizacją międzynarodową z siedzibą w Hadze (Holandia). Jej zadaniem jest sądzenie osób odpowiedzialnych za ludobójstwa, zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne. Funkcjonowanie MTK reguluje traktat „statut rzymski”, który wszedł w życie dnia 1 lipca 2002 r. i został ratyfikowany przez wszystkie państwa członkowskie UE.

Postępy w działaniach na rzecz uzyskania powszechnego poparcia

Unia Europejska i jej państwa członkowskie zobowiązują się do zwiększenia uczestnictwa w stosowaniu statutu rzymskiego. Mogą one przyspieszać ten proces w ramach negocjacji i dialogów politycznych z państwami trzecimi lub organizacjami regionalnymi. Mogą też podejmować inicjatywy wspierające upowszechnianie wartości, zasad i postanowień statutu. Aby zrealizować cele decyzji, UE i jej państwa członkowskie muszą współpracować z innymi państwami, instytucjami międzynarodowymi i niektórymi organizacjami pozarządowymi.

Państwa członkowskie dzielą się z państwami zainteresowanymi własnymi doświadczeniami w sprawach związanych z wprowadzaniem w życie statutu rzymskiego. Mogą one, podobnie jak UE, udzielać tym państwom pomocy technicznej lub finansowej, która ma ułatwić uczestnictwo w stosowaniu statutu rzymskiego i wprowadzaniu go w życie.

Gwarancja niezależności

W celu zapewnienia niezależności MTK Unia i jej państwa członkowskie:

  • zachęcają państwa strony do przekazywania składek na budżet Trybunału,
  • wspierają rozwój pomocy i szkoleń dla sędziów, prokuratorów, urzędników oraz prawników w pracach odnoszących się do MTK,
  • zachęcają do przystąpienia do umowy w sprawie przywilejów i immunitetów MTK i jej ratyfikacji.

Zapewnienie skutecznego funkcjonowania

Unia i państwa członkowskie mogą zawierać doraźne układy i umowy mające umożliwić skuteczne funkcjonowanie MTK.

Kilka państw, które przystąpiły do statutu rzymskiego, zawarło umowę dwustronną ze Stanami Zjednoczonymi o niewydawaniu obywateli amerykańskich MTK. Rada zwraca uwagę na swoje konkluzje z 30 września 2002 r., w ramach których opracowała zasady przewodnie mające stanowić wytyczne dla państw członkowskich, które rozważają podpisanie takich umów:

  • istniejące umowy międzynarodowe zawarte między państwami stronami i Stanami Zjednoczonymi muszą zostać uwzględnione,
  • zawarcie takich umów w ich obecnej formie jest niezgodne ze zobowiązaniami państw członkowskich MTK,
  • przyjęte uzgodnienia mają stanowić gwarancję poniesienia kary przez osoby odpowiedzialne za przestępstwo podlegające jurysdykcji MTK,
  • uzgodnienia w sprawie narodowości osób, które nie mają być wydawane, dotyczą wyłącznie obywateli państw, które nie są członkami MTK,
  • zasady immunitetów jurysdykcyjnych państwa czy immunitetów dyplomatycznych muszą być przestrzegane,
  • umowy muszą odnosić się tylko do osób obecnych na terytorium państwa, do którego zostały wysłane przez państwo pochodzenia,
  • umowy mogą mieć charakter terminowy,
  • umowy należy ratyfikować zgodnie z procedurami konstytucyjnymi każdego państwa członkowskiego.

Rada proponuje również prowadzenie ze Stanami Zjednoczonymi szerszego dialogu politycznego, który obejmować będzie w szczególności:

  • ewentualne, ponowne uczestnictwo Stanów Zjednoczonych w procesie MTK,
  • rozpoczęcie, w konkretnych przypadkach, współpracy między Stanami Zjednoczonymi a MTK,
  • stosowanie odstępstw od amerykańskiej ustawy o ochronie personelu Stanów Zjednoczonych służącego za granicą (ustawa ASPA).

Kontekst

W lutym 2004 r. Rada przyjęła plan, w którym określono ramy działań Unii, mające na celu wspieranie Międzynarodowego Trybunału Karnego. Plan, który poddawany jest obecnie analizie, obejmuje trzy obszary: koordynację działań Unii, powszechność i integralność statutu rzymskiego, niezależność i sprawne funkcjonowanie MTK.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy

Decyzja 2011/168/WPZiB

21.3.2011

Dz.U. L 76 z 22.3.2011

AKTY POWIĄZANE

Umowa o współpracy i pomocy między Międzynarodowym Trybunałem Karnym a Unią Europejską [Dz.U. L 115 z 28.4.2006].
Umowa dotyczy warunków współpracy i pomocy między Międzynarodowym Trybunałem Karnym a Unią Europejską poprzez m.in. wzajemne konsultacje w dziedzinach będących przedmiotem ich wspólnego zainteresowania oraz regularnej wymianie informacji i dokumentów stanowiących przedmiot obopólnego zainteresowania.

Ostatnia aktualizacja: 07.06.2011
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony