Międzynarodowy Trybunał Karny
Umacnianie praworządności, poszanowanie praw człowieka, zachowanie pokoju i umacnianie bezpieczeństwa międzynarodowego są dla Unii Europejskiej (UE) wartościami podstawowymi. Z tego też względu, aby położyć kres bezkarności sprawców najpoważniejszych zbrodni, które stanowią przedmiot troski całej społeczności międzynarodowej, UE zobowiązała się do współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym (MTK).
AKT
Decyzja Rady 2011/168/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie Międzynarodowego Trybunału Karnego, uchylająca wspólne stanowisko 2003/444/WPZiB.
STRESZCZENIE
Celem decyzji Rady jest umożliwienie poczynienia postępów w działaniach na rzecz uzyskania powszechnego poparcia dla statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) (EN) (FR), jak również zagwarantowanie integralności MTK, jego niezależności oraz skutecznego i wydajnego funkcjonowania. Unia Europejska (UE) pragnie zacieśnić współpracę z MTK oraz wspomóc wdrażanie zasady komplementarności. Zgodnie z tą zasadą MTK wszczyna postępowanie, tylko jeżeli państwa członkowskie nie wykazują takiej woli lub nie mają odpowiedniej zdolności.
MTK jest niezależną organizacją międzynarodową z siedzibą w Hadze (Holandia). Jej zadaniem jest sądzenie osób odpowiedzialnych za ludobójstwa, zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne. Funkcjonowanie MTK reguluje traktat „statut rzymski”, który wszedł w życie dnia 1 lipca 2002 r. i został ratyfikowany przez wszystkie państwa członkowskie UE.
Postępy w działaniach na rzecz uzyskania powszechnego poparcia
Unia Europejska i jej państwa członkowskie zobowiązują się do zwiększenia uczestnictwa w stosowaniu statutu rzymskiego. Mogą one przyspieszać ten proces w ramach negocjacji i dialogów politycznych z państwami trzecimi lub organizacjami regionalnymi. Mogą też podejmować inicjatywy wspierające upowszechnianie wartości, zasad i postanowień statutu. Aby zrealizować cele decyzji, UE i jej państwa członkowskie muszą współpracować z innymi państwami, instytucjami międzynarodowymi i niektórymi organizacjami pozarządowymi.
Państwa członkowskie dzielą się z państwami zainteresowanymi własnymi doświadczeniami w sprawach związanych z wprowadzaniem w życie statutu rzymskiego. Mogą one, podobnie jak UE, udzielać tym państwom pomocy technicznej lub finansowej, która ma ułatwić uczestnictwo w stosowaniu statutu rzymskiego i wprowadzaniu go w życie.
Gwarancja niezależności
W celu zapewnienia niezależności MTK Unia i jej państwa członkowskie:
- zachęcają państwa strony do przekazywania składek na budżet Trybunału,
- wspierają rozwój pomocy i szkoleń dla sędziów, prokuratorów, urzędników oraz prawników w pracach odnoszących się do MTK,
- zachęcają do przystąpienia do umowy w sprawie przywilejów i immunitetów MTK i jej ratyfikacji.
Zapewnienie skutecznego funkcjonowania
Unia i państwa członkowskie mogą zawierać doraźne układy i umowy mające umożliwić skuteczne funkcjonowanie MTK.
Kilka państw, które przystąpiły do statutu rzymskiego, zawarło umowę dwustronną ze Stanami Zjednoczonymi o niewydawaniu obywateli amerykańskich MTK. Rada zwraca uwagę na swoje konkluzje z 30 września 2002 r., w ramach których opracowała zasady przewodnie mające stanowić wytyczne dla państw członkowskich, które rozważają podpisanie takich umów:
- istniejące umowy międzynarodowe zawarte między państwami stronami i Stanami Zjednoczonymi muszą zostać uwzględnione,
- zawarcie takich umów w ich obecnej formie jest niezgodne ze zobowiązaniami państw członkowskich MTK,
- przyjęte uzgodnienia mają stanowić gwarancję poniesienia kary przez osoby odpowiedzialne za przestępstwo podlegające jurysdykcji MTK,
- uzgodnienia w sprawie narodowości osób, które nie mają być wydawane, dotyczą wyłącznie obywateli państw, które nie są członkami MTK,
- zasady immunitetów jurysdykcyjnych państwa czy immunitetów dyplomatycznych muszą być przestrzegane,
- umowy muszą odnosić się tylko do osób obecnych na terytorium państwa, do którego zostały wysłane przez państwo pochodzenia,
- umowy mogą mieć charakter terminowy,
- umowy należy ratyfikować zgodnie z procedurami konstytucyjnymi każdego państwa członkowskiego.
Rada proponuje również prowadzenie ze Stanami Zjednoczonymi szerszego dialogu politycznego, który obejmować będzie w szczególności:
- ewentualne, ponowne uczestnictwo Stanów Zjednoczonych w procesie MTK,
- rozpoczęcie, w konkretnych przypadkach, współpracy między Stanami Zjednoczonymi a MTK,
- stosowanie odstępstw od amerykańskiej ustawy o ochronie personelu Stanów Zjednoczonych służącego za granicą (ustawa ASPA).
Kontekst
W lutym 2004 r. Rada przyjęła plan, w którym określono ramy działań Unii, mające na celu wspieranie Międzynarodowego Trybunału Karnego. Plan, który poddawany jest obecnie analizie, obejmuje trzy obszary: koordynację działań Unii, powszechność i integralność statutu rzymskiego, niezależność i sprawne funkcjonowanie MTK.
ODNIESIENIA
| Akt | Wejście w życie | Termin transpozycji przez państwa członkowskie | Dziennik Urzędowy |
|---|---|---|---|
|
Decyzja 2011/168/WPZiB |
21.3.2011 |
– |
Dz.U. L 76 z 22.3.2011 |
AKTY POWIĄZANE
Umowa o współpracy i pomocy między Międzynarodowym Trybunałem Karnym a Unią Europejską [Dz.U. L 115 z 28.4.2006].
Umowa dotyczy warunków współpracy i pomocy między Międzynarodowym Trybunałem Karnym a Unią Europejską poprzez m.in. wzajemne konsultacje w dziedzinach będących przedmiotem ich wspólnego zainteresowania oraz regularnej wymianie informacji i dokumentów stanowiących przedmiot obopólnego zainteresowania.



