RSS
Alfabetische index

Glossarium

Telecommunicatie of elektronische communicatie

Met het oog op de voltooiing van de interne markt werd de liberalisering van de telecommunicatiesector eind jaren tachtig een prioriteit voor de Europese Gemeenschap. De liberalisering is in 1988 begonnen met de openstelling van de markten voor telecommunicatie‑eindapparatuur voor concurrentie, waarna in 1990 de telecommunicatiediensten, met uitzondering van de spraaktelefonie, werden geliberaliseerd.

In 1993 besloot de Raad dat de markt voor spraaktelefoniediensten op 1 januari 1998 volledig moest zijn geliberaliseerd.

In 1994 werden ook satellietcommunicatie- en satelliettransmissiediensten en vervolgens in 1996 kabeltelevisienetwerken en mobiele communicatie geliberaliseerd. Parallel daarmee is vanaf 1990 een open telecommunicatienetwerk voor infrastructuur en diensten (Open Network Provision – ONP) tot stand gebracht. Dankzij gemeenschappelijke regels konden vanaf dan de voorwaarden voor toetreding van nieuwe exploitanten tot de markt worden geharmoniseerd.

Vanaf 1994 werd de algemene liberalisering van de telecommunicatiestructuren in het kader van de opkomende informatiemaatschappij gepresenteerd als een middel om de ontwikkeling van de multimediasector te bevorderen. Er zijn verschillende initiatieven gelanceerd voor de harmonisatie van de normen voor mobiele communicatie (de voor heel Europa geldende gsm-norm) en voor satellietcommunicatie, en voor de invoering van een norm voor het ISDN- netwerk (digitaal netwerk voor geïntegreerde diensten).

Op 1 januari 1998 was de liberalisering van de telecommunicatiemarkt voltooid.

Met het oog op de openstelling van de telecommunicatiesector voor concurrentie heeft de Europese Commissie in 1999 een begin gemaakt met een grootschalige herschikking van het Europese regelgevingskader voor de telecommunicatiesector. De algemene doelstelling was de toegang tot de informatiemaatschappij te verbeteren door een evenwicht tot stand te brengen tussen de regulering van de sector en de Europese mededingingsregels. Dit regelgevingskader voor elektronische communicatie bestaat uit vijf harmonisatierichtlijnen, namelijk een kaderrichtlijn en de richtlijnen toegang en interconnectie, machtigingen en vergunningen, universele dienstverlening en bescherming van de persoonlijke levenssfeer. Daarbij komen nog de beschikking van 2002 over het radiospectrumbeleid en de verordening van 2000 over toegang tot het aansluitnetwerk.
De Commissie onderwerpt dit regelgevingskader momenteel aan een nieuw onderzoek om rekening te houden met de technologische ontwikkelingen en om aan de behoeften van de telecommunicatiesector voor de volgende tien jaar tegemoet te komen.

Zie:

Juridische mededeling | Over deze site | Zoeken | Contact | Naar boven