RSS
Alfabetische index

Glossarium

Nabuurschapsbeleid

Het Europees nabuurschapsbeleid is bedoeld om een bevoorrechte relatie op te bouwen met de buurlanden in Oost-Europa, ten zuiden van de Middellandse Zee en in de zuidelijke Kaukasus die geen uitzicht op toetreding hebben. Het nabuurschapsbeleid, dat sinds 2003 wordt gevoerd om met de buurlanden de voordelen van de uitbreiding te delen en nieuwe verdeeldheid te voorkomen, past in de Europese veiligheidsstrategie.

Het nabuurschapsbeleid is in de eerste plaats gericht op de bevordering van democratie, vrijheid, welvaart, veiligheid en stabiliteit en gaat verder dan de betrekkingen die al met elk van deze buurlanden werden onderhouden. Bij de totstandkoming van deze bevoorrechte relatie moeten in het wederzijdse belang gezamenlijke waarden worden gerespecteerd, namelijk democratie, de rechtsstaat, mensenrechten, goed bestuur, de beginselen van de markteconomie en duurzame ontwikkeling.

Het nabuurschapsbeleid krijgt gestalte in de vorm van bilaterale actieplannen die gebaseerd zijn op de behoeften van het betrokken buurland en op de wederzijdse belangen van dat land en van de Unie. Deze actieplannen bevatten een werkagenda voor een periode van drie tot vijf jaar, die betrekking heeft op politieke en economische hervormingen, harmonisatie van de wetgeving van dat land met die van de EU, deelname aan bepaalde EU-programma's en ontwikkeling of versterking van samenwerking en dialoog.

De bilaterale overeenkomsten die vóór het nabuurschapsbeleid bestonden, dienen als kader voor de uitvoering van het nabuurschapsbeleid. De buurlanden krijgen ook financiële en technische bijstand, voornamelijk door middel van het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (ENPI) voor de periode 2007–2013, dat het Tacis- en het Meda-programma (2000–2006) vervangt.

Zie ook:

Juridische mededeling | Over deze site | Zoeken | Contact | Naar boven