RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο

Γλωσσάριο

Συμβιβασμός του Λουξεμβούργου

Ο συμβιβασμός του Λουξεμβούργου, που υπογράφτηκε στις 30 Ιανουαρίου 1966, προβλέπει ότι: «Όταν, σε περίπτωση αποφάσεων που μπορούσαν να ληφθούν με πλειοψηφία κατόπιν πρότασης της Επιτροπής, διακυβεύονταν πολύ σημαντικά συμφέροντα ενός ή περισσοτέρων εταίρων, τα μέλη του Συμβουλίου θα προσπαθούσαν, εντός εύλογης προθεσμίας, να καταλήξουν σε λύσεις οι οποίες να μπορούν να γίνουν δεκτές από όλα τα μέλη του Συμβουλίου, μέσα στο πνεύμα του σεβασμού των αμοιβαίων συμφερόντων τους και εκείνων της Κοινότητας».

Ο συμβιβασμός του Λουξεμβούργου έθεσε τέρμα στην κρίση που αντέτασσε τη Γαλλία στους πέντε Ευρωπαίους εταίρους της και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με την προοδευτική αντικατάσταση της ψήφου με ομοφωνία με την ψήφο με ειδική πλειοψηφία, την οποία η συνθήκη της Ρώμης είχε προβλέψει από το 1966. Για να εκφράσει την αντίθεσή της, η γαλλική κυβέρνηση, η οποία ευνοούσε την υπερεθνική προσέγγιση, άσκησε την πολιτική του «κενού εδράνου». Με άλλα λόγια δεν συμμετείχε στο Συμβούλιο των Υπουργών επί επτά μήνες από τις 30 Ιουνίου 1965.

Εντούτοις, ο συμβιβασμός, ο οποίος είναι απλώς πολιτική δήλωση των υπουργών Εξωτερικών μη δυνάμενη να τροποποιήσει τη συνθήκη, δεν εμπόδισε το Συμβούλιο να λάβει τις αποφάσεις του σύμφωνα με τη συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας η οποία προβλέπει, σε πολλές περιπτώσεις, την ειδική πλειοψηφία. Επί πλέον η ψήφος με ειδική πλειοψηφία επεκτάθηκε προοδευτικά σε πολυάριθμους τομείς, ώστε η ειδική πλειοψηφία να είναι πλέον κανόνας και η ομοφωνία εξαίρεση. Ο συμβιβασμός του Λουξεμβούργου υφίσταται έστω και αν, στην πράξη, μπορεί απλώς να γίνει επίκληση αυτού, χωρίς όμως να δύναται να εμποδίσει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

 

Βλέπε:

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας