RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο

Γλωσσάριο

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ΕΚ) συγκεντρώνει τους αντιπροσώπους 500 εκατ. πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από το 1979 και μετά, αυτοί εκλέγονται με άμεση καθολική ψηφοφορία. Η συνθήκη της Λισσαβόνας όρισε το συνολικό αριθμό εδρών του ΕΚ σε 751. Ο αριθμός των ευρωβουλευτών ανά χώρα ορίζεται με απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η οποία εγκρίνεται ομόφωνα κατόπιν πρότασης του ΕΚ. Καμία χώρα μέλος δεν θα μπορεί πια να έχει λιγότερους από 6 και περισσότερους από 96 ευρωβουλευτές.

Τα κύρια καθήκοντα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι τα ακόλουθα:

  • Nομοθετική εξουσία: στους περισσότερους τομείς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μοιράζεται τη νομοθετική εξουσία με το Συμβούλιο, ειδικότερα μέσω της συνήθους νομοθετικής διαδικασίας.
  • Δημοσιονομική εξουσία: Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μοιράζεται τη δημοσιονομική εξουσία με το Συμβούλιο, κατά την ψήφιση του ετήσιου προϋπολογισμού, η οποία τον καθιστά εκτελεστό με την υπογραφή του προέδρου του Κοινοβουλίου, και ελέγχει την εκτέλεση του προϋπολογισμού αυτού
  • Πολιτικός έλεγχος των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, ιδίως της Επιτροπής. Το Κοινοβούλιο μπορεί να εγκρίνει ή να απορρίψει τον διορισμό των μελών της Επιτροπής και εξουσιοδοτείται να ανακαλέσει την Επιτροπή στο σύνολό της μέσω πρότασης μομφής. Ασκεί επίσης εξουσία ελέγχου επί των δραστηριοτήτων της Ένωσης μέσω γραπτών ή προφορικών ερωτήσεων που μπορεί ν' απευθύνει στην Επιτροπή και το Συμβούλιο. Εξάλλου, το Κοινοβούλιο έχει τη δυνατότητα να συστήσει προσωρινές επιτροπές και επιτροπές έρευνας, οι εξουσίες των οποίων δεν περιορίζονται στη δραστηριότητα των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, αλλά μπορεί να αφορούν επίσης τη δράση των κρατών μελών κατά την εφαρμογή των ευρωπαϊκών πολιτικών.

Η συνθήκη της Λισσαβόνας ενισχύει το ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θέτοντάς το σε ίση βάση με το Συμβούλιο των Υπουργών. Συγκεκριμένα, η συνθήκη της Λισσαβόνας:

  • επεκτείνει την εφαρμογή της συνήθους νομοθετικής διαδικασίας (συνήθης νομοθετική διαδικασία) σε 40 νέους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της γεωργίας, της ενεργειακής ασφάλειας, της μετανάστευσης, της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, της υγείας και των διαρθρωτικών ταμείων˙
  • ενισχύει το ρόλο του Κοινοβουλίου στην έγκριση του προϋπολογισμού της ΕΕ. Kαταργείται ο διαχωρισμός μεταξύ «υποχρεωτικών» και «μη υποχρεωτικών» δαπανών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι πλέον αρμόδιο για την έγκριση ολόκληρου του προϋπολογισμού μαζί με το Συμβούλιο˙
  • παρέχει τη δυνατότητα στους ευρωβουλευτές να δίνουν τη συγκατάθεσή τους για ένα ευρύ φάσμα διεθνών συμφωνιών που διαπραγματεύεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως οι διεθνείς εμπορικές συμφωνίες˙
  • εισάγει νέα δικαιώματα ενημέρωσής του ως προς τις δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, την εκ περιτροπής προεδρία του Συμβουλίου και την εξωτερική δράση της Ένωσης˙
  • παρέχει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το δικαίωμα να προτείνει αλλαγές στη Συνθήκη˙
  • αυξάνει την εξουσία ελέγχου του επιφορτίζοντάς το με την αρμοδιότητα να εκλέγει τον Πρόεδρο της Επιτροπής καθώς και να εγκρίνει τα μέλη της Επιτροπής με ψήφο έγκρισης.

Βλέπε:

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας