RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο

Γλωσσάριο

Πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) προέβλεψε νέα θεσμική δομή, η οποία διατηρήθηκε μέχρι τη θέση σε ισχύ της συνθήκης της Λισσαβόνας. Η θεσμική αυτή δομή αποτελούνταν από τρεις «πυλώνες»:

  • τον κοινοτικό πυλώνα που αντιστοιχούσε στις τρεις κοινότητες: την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (ΕΥΡΑΤΟΜ) και την πρώην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) (πρώτος πυλώνας)·
  • τον πυλώνα που αφορούσε την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας, η οποία υπάγονταν στο τίτλο V της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (δεύτερος πυλώνας)·
  • τον πυλώνα που αφορούσε την αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις, η οποία υπάγονταν στον τίτλο VI της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (τρίτος πυλώνας)·

Η συνθήκη του Άμστερνταμ μετέφερε στον πρώτο πυλώνα ορισμένους από τους τομείς που περιλαμβάνονται στον τρίτο πυλώνα (ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων).

Οι τρεις αυτοί πυλώνες λειτουργούσαν σύμφωνα με διαφορετικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων: κοινοτική διαδικασία για τον πρώτο πυλώνα και διακυβερνητική διαδικασία για τους άλλους δύο.

Η συνθήκη της Λισσαβόνας καταργεί αυτή τη δομή σε τρεις πυλώνες υπέρ της δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Στην ΕΕ, οι αποφάσεις λαμβάνονται στη βάση μίας διαδικασίας κοινού δικαίου, η οποία ονομάζεται «συνήθης νομοθετική διαδικασία». Ωστόσο, στην κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας συνεχίζει να εφαρμόζεται η διακυβερνητική μέθοδος. Εξάλλου, ακόμη και αν τα ζητήματα που αφορούν τη δικαιοσύνη και τις εσωτερικές υποθέσεις έχουν "κοινοτικοποιηθεί", ορισμένα, που συνδέονται με την αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις, συνεχίζουν να υπάγονται σε ειδικές διαδικασίες, στις οποίες τα κράτη μέλη διατηρούν σημαντικές εξουσίες.

Βλέπε:

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας