RSS
Alfabetische index

Glossarium

Ontwikkelingshulp

Tengevolge van de ondertekening van het Verdrag van Lissabon, wordt het glossarium momenteel aangepast.

De start van het ontwikkelingsbeleid van de Europese Gemeenschap valt samen met de ondertekening van het Verdrag van Rome in 1957. De steun kwam in eerste instantie ten goede aan de overzeese gebiedsdelen van de toenmalige lidstaten. Pas sinds de inwerkingtreding van het EU-Verdrag (Verdrag van Maastricht, 1993) heeft het ontwikkelingsbeleid een eigen rechtsgrondslag (artikelen 177-181 van het EG-Verdrag). Met de opeenvolgende uitbreidingen van de Unie breidde de samenwerking zich geleidelijk uit naar andere landen, zoals de landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS) die al sinds lange tijd zeer nauwe banden onderhouden met bepaalde lidstaten. Dit partnerschap is grotendeels gebaseerd op de verschillende overeenkomsten van Lomé, waarvan de eerste in 1975 tot stand kwam. De Overeenkomst van Cotonou, die in juni 2000 werd ondertekend en in juni 2005 werd herzien, heeft dit partnerschap nog versterkt.

Het ontwikkelingsbeleid van de EU is daarnaast ook gericht op andere landen, zoals in Latijns-Amerika en Azië.

Het belangrijkste doel van het EU-ontwikkelingsbeleid is armoedebestrijding. Dit beleid wordt niet alleen uitgevoerd via bilaterale en regionale overeenkomsten, maar ook via specifieke programma's binnen bepaalde sectoren, zoals gezondheidszorg en onderwijs. Er wordt ook samengewerkt met internationale organisaties, terwijl de Unie en de lidstaten voorts nog deelnemen aan allerlei initiatieven, zoals het initiatief voor arme landen met een zware schuldenlast.

Momenteel is de Europese Unie de belangrijkste handelspartner van de ontwikkelingslanden en de belangrijkste donor van ontwikkelingshulp. De EU en haar lidstaten verstrekken samen 55% van de internationale ontwikkelingshulp.

Zie ook:

Juridische mededeling | Over deze site | Zoeken | Contact | Naar boven