RSS
Alfabetische index

Glossarium

Collectieve verdediging

Sinds het einde van de tweede wereldoorlog waren het vooral de West-Europese Unie (WEU) en de NAVO die de veiligheid in Europa hebben verzekerd. De verdragen van elk van deze organisaties voorzien een clausule van collectieve verdediging (artikel V van het Verdrag van Brussel dat de WEU opricht en artikel 5 van het Noord-Atlantisch Verdrag) die bepaalt dat de ondertekenende lidstaten verplicht zijn elkaar bij te staan in geval van agressie om zo de veiligheid te herstellen.

Het Verdrag van Lissabon integreert eveneens in de Europese regels van toepassing op het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid (GVDB) een clausule van collectieve verdediging (artikel 41 lid 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie). Wanneer een lidstaat van de Europese Unie (EU) wordt aangevallen op zijn grondgebied, moeten de andere lidstaten te hulp schieten en met alle mogelijke middelen bijstand bieden. Deze verplichting doet geen afbreuk aan de verplichtingen die de lidstaten van de EU hebben als lid van de NAVO.

Zie ook:

Juridische mededeling | Over deze site | Zoeken | Contact | Naar boven