RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Wprowadzenie do obrotu środków ochrony roślin

Niniejsze rozporządzenie tworzy przepisy regulujące pozwolenie w zakresie środków ochrony roślin w ich handlowej postaci, a także ich wprowadzanie na rynek, użytkowanie i kontrolę wewnątrz Wspólnoty. Podnosi również poziom ochrony sanitarnej i środowiskowej, przyczynia się do lepszej ochrony produkcji rolnej, a także poszerza i konsoliduje jednolity rynek środków ochrony roślin.

AKT

Rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG.

STRESZCZENIE

Rozporządzenie potwierdza ważność, jaką Komisja Europejska przypisuje wysokiemu poziomowi ochrony sanitarnej i środowiskowej, przy jednoczesnym kontynuowaniu harmonizowania wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin *. Stawia ono sobie za cel udział w ulepszeniu produkcji rolnej.

Zakres zastosowania niniejszego rozporządzenia obejmuje środki ochrony roślin oraz ich substancje czynne *.

Rozporządzenie określa kryteria zatwierdzania substancji czynnych. Substancja czynna jest zatwierdzona, kiedy spełnia kryteria wymienione w pkt. 2 i 3 załącznika II do niniejszego rozporządzenia. Kryteria te dotyczą skuteczności substancji, jej składu, właściwości, dostępnych metod analizy, wpływu na zdrowie ludzi i środowisko, ekotoksykologii, znaczenia metabolitów i osadów. Dzięki temu substancja czynna zostaje zatwierdzona, jeśli nie zostanie sklasyfikowana jako toksyczna, rakotwórcza, mutagenna lub działająca szkodliwie na rozrodczość kategorii 1A lub 1B, a także nie mająca negatywnego wpływu na układ hormonalny. Ponadto nie może zostać zatwierdzona substancja czynna uznana za trwałą organiczną substancję zanieczyszczającą wykazującą zdolność do bioakumulacji i toksyczną lub bardzo trwałą oraz wykazującą bardzo dużą zdolność do bioakumulacji.

Pierwsze zatwierdzenie jest ważne przez określony okres, który nie może być dłuższy niż dziesięć lat i może podlegać dodatkowym wymogom lub ograniczeniom dotyczących na przykład czystości substancji aktywnej, uprawy docelowej czy kategorii użytkowników.

Wydawanie pozwoleń na wprowadzenie na rynek środków ochrony roślin pozostaje w gestii państw członkowskich. Wnioski są składane w danym państwie członkowskim, na którego terytorium produkt ma być wprowadzony na rynek po raz pierwszy. Wraz z nimi składane są dwa wnioski zawierające wszystkie dostępne informacje pozwalające na ocenę potencjalnego wpływu środków ochrony roślin na zdrowie ludzi i zwierząt, a także jego ewentualnego wpływu na środowisko. Informacje dostarczone przez wnioskodawcę lub producenta mogą być chronione za pomocą klauzuli o zachowaniu poufności, jeśli stanowią tajemnicę handlową.

Termin przewidziany na rozpatrzenie wniosku o zgodę na wprowadzenie na rynek środka ochrony roślin jest ograniczony do dwunastu miesięcy, licząc od daty przyjęcia wniosku przez państwo członkowskie. W tym okresie państwo członkowskie sprawdza, czy dany produkt spełnia warunki otrzymania zgody. Jeśli potrzebne są dodatkowe informacje, państwo członkowskie może wydłużyć początkowy termin rozpatrzenia wniosku, aby umożliwić wnioskodawcy dostarczenie tych informacji. Dodatkowy termin wynosi maksymalnie sześć miesięcy i upływa w momencie, kiedy państwo członkowskie otrzyma dodatkowe informacje. W przypadku gdy wnioskodawca nie złoży brakujących elementów przed upływem tego terminu, państwo członkowskie informuje wnioskodawcę, że wniosek nie spełnia kryteriów formalnych.

Zgoda na wprowadzenie na rynek jest ważna przez 10 lat i może być odnowiona. Państwo członkowskie może rozpatrzyć udzieloną zgodę ponownie, jeśli nie jest przestrzegany choćby jeden z wcześniejszych warunków wprowadzenia na rynek. Jeśli taka sytuacja się wydarzy, państwo członkowskie może cofnąć lub zmienić zgodę.

Zasada wzajemnego uznawania wprowadzona na mocy tego rozporządzenia pozwala posiadaczowi zgody na wprowadzenie produktu na rynek innego państwa członkowskiego, jeśli warunki rolnicze, fitosanitarne i środowiskowe są porównywalne w obu regionach. Jednakże państwo członkowskie może ograniczyć lub zabronić przepływu produktu na swoim terytorium, jeśli stanowi on zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub dla środowiska.

Aby uniknąć sytuacji, w której niektóre uprawy pozostaną bez środków ochrony, rozporządzenie umożliwia posiadaczowi zgody na wprowadzenie na rynek środka ochrony roślin w danym państwie członkowskim złożenie wniosku o rozszerzenie zakresu zezwolenia na zastosowania małoobszarowe dotychczas nieobjęte tym zezwoleniem. Takie rozszerzenia zastosowania mieszczą się w ramach zasady wzajemnego uznawania.

Co najmniej raz na kwartał państwa członkowskie aktualizują informacje dotyczące środków ochrony roślin, które uzyskały zezwolenie lub zostały wycofane. Informacje te muszą być udostępnione publicznie.

Zgoda tymczasowa może zostać przyznana dla wprowadzenia na rynek środków ochrony roślin zwierających substancję czynną, która jeszcze nie została zatwierdzona. Zgoda tymczasowa jest udzielana na okres nie dłuższy niż trzy lata.

Klasyfikacja, etykietowanie i pakowanie środków ochrony roślin uwzględniają wymogi przewidziane przez dyrektywę 1999/45/WE dotyczącą substancji niebezpiecznych. Opakowanie wyżej wymienionych produktów nie może wprowadzać konsumentów w błąd, jeśli chodzi o ich użycie.

Państwa członkowskie przeprowadzają oficjalne kontrole, aby monitorować przestrzeganie niniejszego rozporządzenia. Przygotowują sprawozdanie dotyczące zakresu i wyników kontroli, a następnie przekazują je Komisji w ciągu sześciu miesięcy, licząc od końca roku, którego dotyczy. Komisja powołuje ekspertów w celu przeprowadzenia ogólnych i szczegółowych inspekcji w państwach członkowskich. Inspekcje mają zweryfikować oficjalne kontrole przeprowadzone przez państwa członkowskie.

Komisja może przyjąć specjalne środki, aby ograniczyć lub zakazać używania i/lub sprzedaży danego środka ochrony roślin, jeśli może on stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub dla środowiska oraz jeśli zagrożenie to jest słabo kontrolowane przez państwo bądź państwa członkowskie.

Kontekst

Począwszy od 14 lipca 2011 r., niniejsze rozporządzenie zastępuje:

Pojęcia kluczowe stosowane w akcie
  • Środki ochrony roślin: chodzi o produkty składające się z substancji czynnych, sejfnerów i synergetyków, lub takich, które je zawierają, a które są przeznaczone do następujących celów:
    1. ochrona roślin lub produktów roślinnych przed wszelkimi organizmami szkodliwymi lub zapobieganie działaniu takich organizmów, chyba że głównym przeznaczeniem takich produktów są powody higieniczne, a nie ochrona roślin czy produktów roślinnych,
    2. oddziaływanie na procesy życiowe roślin, takie jak substancje mające wpływ na ich wzrost, inne niż substancje odżywcze,
    3. konserwacja produktów roślinnych, w zakresie, w jakim takie substancje lub środki nie podlegają specjalnym przepisom wspólnotowym dotyczącym środków konserwujących,
    4. niszczenie niepożądanych roślin lub części roślin z wyjątkiem wodorostów,
    5. hamowanie lub zapobieganie niepożądanemu wzrostowi roślin, z wyjątkiem wodorostów.
  • Substancje czynne: substancje i mikroorganizmy, w tym wirusy, wykazujące ogólne lub szczególne działanie przeciwko szkodliwym organizmom lub na rośliny, części roślin lub produkty roślinne.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 1107/2009

14.12.2009

-

Dz.U. L 309 z 24.11.2009

Ostatnia aktualizacja: 27.01.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony