RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο
Αυτή η σελίδα διατίθεται σε 15 γλώσσες
Νέες διαθέσιμες γλώσσες:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα για ορισμένες ουσίες που επιμολύνουν τα τρόφιμα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) καθορίζει τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα για ορισμένες ουσίες που επιμολύνουν τα τρόφιμα με σκοπό τη μείωση της παρουσίας των ουσιών αυτών στα προϊόντα σε ελάχιστα, ευλόγως εφικτά, επίπεδα που να επιτρέπουν ορθές μεταποιητικές ή γεωργικές πρακτικές. Στόχος είναι η επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας της δημόσιας υγείας, ειδικότερα για τις ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού, τα παιδιά, τα αλλεργικά άτομα κ.λπ.

ΠΡΑΞΗ

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1881/2006 της 19ης Δεκεμβρίου 2006 για τον καθορισμό μέγιστων επιτρεπτών επιπέδων για ορισμένες ουσίες οι οποίες επιμολύνουν τα τρόφιμα [Βλέπε πράξεις τροποποίησης].

ΣΥΝΟΨΗ

Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις μέγιστες ποσότητες ορισμένων ουσιών που επιμολύνουν τα τρόφιμα: των νιτρικών, των μυκοτοξινών * (αφλατοξινών, ωχρατοξίνης A, πατουλίνης και τοξινών από μύκητες του γένους Fusarium), των βαρέων μετάλλων (μολύβδου, καδμίου, υδραργύρου), της μονοχλωρο-προπανο-1, 2- διόλης (3-MCPD), των διοξινών και των παρόμοιων με τις διοξίνες PCB, των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων καθώς και του ανόργανου κασσίτερου.

Τα τρόφιμα που παρουσιάζουν επίπεδα ουσιών που τα επιμολύνουν υψηλότερα από εκείνα που καθορίζονται στο παράρτημα του κανονισμού δεν διατίθενται στην αγορά.

Τα μέγιστα αυτά επιτρεπτά επίπεδα αφορούν το βρώσιμο τμήμα των τροφίμων και ισχύουν επίσης για τρόφιμα σύνθετα ή μεταποιημένα, αποξηραμένα ή αραιωμένα, ενδεχομένως με τη χρήση ενός παράγοντα συμπύκνωσης ή αραίωσης ή λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές αναλογίες των συστατικών στο σύνθετο προϊόν.

Επιπλέον, ο κανονισμός καθορίζει τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα σε ουσίες που επιμολύνουν τα προϊόντα στο ελάχιστο επίπεδο εύλογης επίτευξης ορθών μεταποιητικών ή γεωργικών πρακτικών (ALARA, As Low As Reasonably Achievable).

ΟΥΣΙΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ

Τα νιτρικά

Βρίσκονται κυρίως στα λαχανικά (σπανάκι, μαρούλι).

Ορισμένα κράτη μέλη επιτρέπεται να διαθέτουν προσωρινά στην επικράτειά τους σπανάκια και μαρούλια τα οποία παρουσιάζουν περιεκτικότητα σε νιτρικά υψηλότερη από εκείνη που ορίζεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού, υπό την προϋπόθεση οι ποσότητες αυτές να παραμένουν αποδεκτές για την προστασία της δημόσιας υγείας. Η μεταβατική αυτή περίοδος επιτρέπει στα κράτη μέλη να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να συμμορφωθούν προς τα κοινοτικά πρότυπα το ταχύτερο δυνατόν.

Τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα σε νιτρικά στα λαχανικά καθορίζονται ανάλογα με την εποχή.

Το αποδεκτό όριο ημερήσιας πρόσληψης (ΑπΟΗΠ) που ορίζει η Επιστημονική Επιτροπή Τροφίμων (ΕΕΤ) είναι 3,65 mg/kg σωματικού βάρους (σ. β.).

Αφλατοξίνες

Πρόκειται για γονιδιοτοξικές καρκινογόνες ουσίες που αναπτύσσονται κατά την αύξηση της θερμοκρασίας και της υγρασίας.

Οι μέθοδοι διαλογής ή άλλες φυσικές μέθοδοι επεξεργασίας επιτρέπουν τη μείωση της περιεκτικότητας σε αφλατοξίνες σε ορισμένα τρόφιμα, όπως στα αράπικα φιστίκια, στους ξηρούς καρπούς με κέλυφος, στα ξηρά φρούτα, στον αραβόσιτο και στο ρύζι.

Ο παρών κανονισμός επιτρέπει υψηλότερες περιεκτικότητες σε αφλατοξίνες για τα εν λόγω προϊόντα, εφόσον αυτά δεν προορίζονται για άμεση κατανάλωση από τον άνθρωπο ή για χρήση ως συστατικά τροφίμων .

Ωχρατοξίνη A (OTA)

Η ωχρατοξίνη A (OTA) είναι μια μυκοτοξίνη παραγόμενη από διάφορους μύκητες (γένους «penicillium» και «aspergillus») με καρκινογόνες, νεφροτοξικές, τερατογόνες, ανοσοτοξικές και, ενδεχομένως, νευροτοξικές ιδιότητες. Έχει επίσης συσχετιστεί με τη νεφροπάθεια στον άνθρωπο.

Υπάρχει στη φύση σε πολλά φυτικά προϊόντα, σε ολόκληρο τον κόσμο, όπως στα δημητριακά, στους κόκκους του καφέ, στο κακάο και στα ξηρά φρούτα.

Ο παρών κανονισμός καθορίζει τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα της εν λόγω ουσίας για τα δημητριακά και τα προϊόντα δημητριακών, τις σταφίδες, τον φρυγμένο καφέ, τον οίνο, το χυμό σταφυλιού, τα καρυκεύματα, τη γλυκόριζα και τις παιδικές τροφές.

Το ανεκτό όριο εβδομαδιαίας πρόσληψης (ΑΟΕΠ) ωχρατοξίνης Α είναι 120 ng/kg σ.β.

Πατουλίνη

Η πατουλίνη είναι μυκοτοξίνη παραγόμενη από διάφορα είδη μυκήτων. Ανιχνεύεται στους χυμούς φρούτων, ειδικότερα στο χυμό μήλου.

Το προσωρινό μέγιστο ανεκτό όριο ημερήσιας πρόσληψης για την ουσία αυτή ανέρχεται σε 0,4 μg/kg σωματικού βάρους (σ.β.).

Οι τοξίνες από μύκητες του γένους Fusarium

Μια ποικιλία μυκήτων του γένους Fusarium παράγει ορισμένες μυκοτοξίνες * της τάξης των τριχοθηκινών όπως τη δεσοξυνιβαλενόλη (DON), τη νιβαλενόλη (NIV), τις τοξίνες T-2 και HT-2 καθώς και ορισμένες άλλες τοξίνες (ζεαραλενόνη και φουμονισίνες). Οι μύκητες του γένους Fusarium ανιχνεύονται στα δημητριακά που καλλιεργούνται στις εύκρατες ζώνες της Αμερικής, της Ευρώπης και της Ασίας. Πολλοί από τους μύκητες του γένους Fusarium που παράγουν τοξίνες είναι σε θέση να παράγουν, σε διαφορετικό βαθμό, δύο περισσότερες από τις προαναφερόμενες τοξίνες

Η ΕΕΤ εξέδωσε 6 γνωμοδοτήσεις στις οποίες καθορίζει το ανεκτό όριο ημερήσιας πρόσληψης (ΑΟΗΠ) για τις εν λόγω τοξίνες. Καθορίζει ένα ΑΟΗΠ για τη δεσοξυνιβαλενόλη ίσο με 1 g/kg σ.β., ένα προσωρινό ΑΟΗΠ ίσο με 0,2 g/kg σ.β. για τη ζεαραλενόνη, ένα ΑΟΗΠ ίσο με 2 μg/kg σ.β. για τις φουμοσίνες, ένα προσωρινό ΑΟΗΠ ίσο με 0,7 g/kg σ.β. για τη νιβαλενόλη, ένα συνδυασμένο προσωρινό ΑΟΗΠ ίσο με 0,06 g/kg σ.β. για τις τοξίνες T-2 και HT-2 και μια γνωμοδότηση για τις τριχοθηκίνες ως ομάδα.

Με βάση τις προαναφερθείσες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις και την αξιολόγηση της διατροφικής πρόσληψης, ο παρών κανονισμός θεσπίζει μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα για τη δεσοξυνιβαλενόλη, τη ζεαραλενόνη και τις φουμονισίνες.

Επιπλέον, όπως υποδεικνύεται στον κανονισμό, η παρουσία των τοξινών T-2 και TH-2 μπορεί να εγείρει ανησυχίες για τη δημόσια υγεία. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή πρόκειται να αναπτύξει μια αξιόπιστη και ευαίσθητη μέθοδο ανίχνευσης των εν λόγω τοξινών και να συνεχίσει τις μελέτες σχετικά με τις αιτίες που προκαλούν την εμφάνισή τους στα δημητριακά και ειδικότερα στη βρώμη.

Ο μόλυβδος

Η απορρόφηση μολύβδου αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία εφόσον μπορεί να αναστείλει τη γνωστική ανάπτυξη, να μειώσει της νοητικές επιδόσεις του παιδιού και να αυξήσει την αρτηριακή πίεση και τον αριθμό των καρδιαγγειακών νόσων στους ενηλίκους.

Το κάδμιο

Η απορρόφηση καδμίου αποτελεί επίσης κίνδυνο για τον άνθρωπο καθώς μπορεί να προκαλέσει νεφρικές δυσλειτουργίες, οστικά προβλήματα και διαταραχές στην αναπαραγωγή.

Ο υδράργυρος

Η ουσία αυτή μπορεί να αλλοιώσει την ανάπτυξη του εγκεφάλου στα βρέφη και, σε υψηλότερη περιεκτικότητα, να προκαλέσει νευρολογικές αλλοιώσεις στους ενηλίκους. Ο υδράργυρος μολύνει κυρίως τα ψάρια και τα προϊόντα αλιείας.

Ο μεθυλυδράργυρος αποτελεί τον πιο επικίνδυνο χημικό τύπο του υδραργύρου.

Η μονοχλωρο-προπανο-1, 2-διόλη (3-MCPD)

Η καρκινογόνος αυτή ουσία παράγεται, υπό ορισμένες συνθήκες, κατά τη μεταποίηση των τροφίμων. Μπορεί να παραχθεί, ειδικότερα, κατά την παρασκευή του συστατικού διατροφής που ονομάζεται «υδρολυμένη φυτική πρωτεΐνη» μέσω της μεθόδου όξινης υδρόλυσης.

Η προσαρμογή των διαδικασιών παραγωγής επέτρεψε σημαντική μείωση της 3-MCPD στο προαναφερόμενο προϊόν. Οι κυριότερες πηγές διατροφικής έκθεσης στην 3-MCPD είναι η σάλτσα σόγιας και τα προϊόντα με βάση τη σάλτσα σόγιας.

Το αποδεκτό όριο ημερήσιας πρόσληψης (ΑΟΗΠ) είναι 2 μg/kg σ.β.

Οι διοξίνες και τα παρόμοια με διοξίνες πολυχλωροδιφαινύλια (PCB)

Οι διοξίνες και τα παρόμοια με διοξίνες πολυχλωροδιφαινύλια (PCB) αποτελούν χημικές ουσίες παραγόμενες μέσω ορισμένων φυσικών διεργασιών (ηφαιστειότητα, δασικές πυρκαγιές) ή βιομηχανικών διεργασιών (παρασκευή ζιζανιοκτόνων, μετάλλων ή χρωμάτων, λεύκανση χαρτιού, αποτέφρωση κ.λπ.).

Τα PCB αποτελούν ευρέως διαδεδομένες χημικές ουσίες καθώς στο παρελθόν χρησιμοποιούνταν στα υλικά κατασκευών, στα λιπαντικά, στα υλικά αδιαβροχοποίησης και στα χρώματα. Αυτοί οι δύο τύποι ουσιών μπορούν να έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία, μεταξύ των οποίων, καρκίνο, διαταραχές του ανοσοποιητικού και του νευρικού συστήματος, αλλοιώσεις του ήπατος και στειρότητα.

Το ΑΟΗΠ είναι 14 pg ισοδύναμου τοξικότητας της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ-TEQ)/kg σ.β.

Οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (HAP)

Ορισμένοι εξ αυτών είναι γονιδιοτοξικοί καρκινογόνοι. Η επιμόλυνση με HAP μπορεί να προκύψει κατά τη διάρκεια διαδικασιών υποκαπνισμού, θέρμανσης και αποξήρανσης τροφίμων ή λόγω περιβαλλοντικής μόλυνσης, ιδίως στα ψάρια.

Με γνώμονα την προστασία της δημόσιας υγείας, απαιτείται καθορισμός μέγιστων επιτρεπτών επιπέδων για το βενζο[a]πυρένιο σε ορισμένα τρόφιμα που περιέχουν λίπη και έλαια και στα τρόφιμα στα οποία τα υψηλά επίπεδα επιμόλυνσης οφείλονται στις διαδικασίες υποκαπνισμού ή αποξήρανσης. Μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα πρέπει επίσης να θεσπιστούν για τα τρόφιμα στα οποία τα υψηλά επίπεδα επιμόλυνσης ενδέχεται να οφείλονται σε περιβαλλοντική μόλυνση, ιδίως στα ψάρια και στα προϊόντα αλιείας, ως αποτέλεσμα, παραδείγματος χάριν, πετρελαιοκηλίδων στη θάλασσα

Ο ανόργανος κασσίτερος

Αυτός ο τύπος κασσίτερου ενδέχεται να υπάρχει σε κονσερβοποιημένα τρόφιμα και ποτά. Μπορεί να προκαλέσει γαστρικούς ερεθισμούς σε ορισμένες ευαίσθητες κατηγορίες του πληθυσμού, παραδείγματός χάριν στα παιδιά.

Για τα κονσερβοποιημένα τρόφιμα εκτός των ποτών, η μέγιστη περιεκτικότητα θεσπίστηκε στα 200 mg/kg. Για τα κονσερβοποιημένα ποτά, η μέγιστη περιεκτικότητα ορίστηκε στα 100 mg/kg.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΜΕΙΞΗ

Τα τρόφιμα που συμμορφώνονται προς τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα παραγόντων που τα επιμολύνουν δεν αναμειγνύονται με άλλα τρόφιμα που υπερβαίνουν τα εν λόγω επίπεδα. Υπό αυτήν τη λογική, τα τρόφιμα που πρόκειται να υποβληθούν σε διαλογή ή σε άλλη φυσική κατεργασία προκειμένου να μειωθούν τα επίπεδα ουσιών που τα επιμολύνουν δεν αναμειγνύονται με τρόφιμα που συμμορφώνονται προς τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα και προορίζονται για άμεση κατανάλωση από τον άνθρωπο.

ΕΙΔΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗΣ

Η επισήμανση των αράπικων φιστικιών (αραχίδων), των άλλων ελαιόσπορων, των ακροδρύων, των ξηρών καρπών, του ρυζιού και του αραβόσιτου, προϊόντων που διατίθενται στην αγορά ως τρόφιμα που πρόκειται να υποβληθούν σε διαλογή ή άλλη φυσική κατεργασία πριν από την κατανάλωση από τον άνθρωπο, πρέπει να φέρει την ένδειξη «προϊόν προοριζόμενο να υποστεί κατεργασία διαλογής ή άλλη φυσική κατεργασία προκειμένου να μειωθεί το επίπεδο επιμόλυνσης από αφλατοξίνες πριν από την κατανάλωση από τον άνθρωπο ή τη χρήση ως συστατικό των τροφίμων».

Επιπλέον, στην επισήμανση των αράπικων φιστικιών (αραχίδων), των άλλων ελαιόσπορων, των παράγωγων προϊόντων ελαιόσπορων και των δημητριακών πρέπει να περιέχεται σαφής μνεία της χρήσης για την οποία προορίζονται τα προϊόντα αυτά και να αναφέρεται ο κωδικός αναγνώρισης του φορτίου. Εάν δεν υπάρχει σαφής ένδειξη ότι η χρήση για την οποία προορίζονται δεν είναι η κατανάλωση από τον άνθρωπο, ισχύουν τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα που θεσπίζονται από τον παρόντα κανονισμό.

Τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα που καθορίζονται στο παράρτημα ισχύουν για τα μαρούλια «υπαίθριας καλλιέργειας».

ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΩΝ ΜΕΓΙΣΤΩΝ ΕΠΙΤΡΕΠΤΩΝ ΕΠΙΠΕΔΩΝ

Αφλατοξίνες

Τα αράπικα φιστίκια, οι άλλοι ελαιόσποροι, οι ξηροί καρποί με κέλυφος, τα ξηρά φρούτα και ο αραβόσιτος στα οποία παρατηρείται υπέρβαση των κατάλληλων μέγιστων επιτρεπτών επιπέδων που καθορίζονται στο παράρτημα του κανονισμού, μπορούν να διατίθενται στην αγορά:

  • εφόσον δεν προορίζονται για άμεση κατανάλωση από τον άνθρωπο, και
  • εφόσον δεν υπάρχει υπέρβαση των μέγιστων επιτρεπτών επιπέδων που καθορίζονται για τα εν λόγω προϊόντα τα οποία προορίζονται για διαλογή πριν από την κατανάλωση από τον άνθρωπο.

Νιτρικά

Σε ορισμένες χώρες χορηγήθηκαν παρεκκλίσεις για την υπέρβαση των μέγιστων επιτρεπτών επιπέδων νιτρικών. Αυτές αφορούν την εσωτερική παραγωγή και κατανάλωση στο έδαφος της υπό εξέταση χώρας προϊόντων όπως το νωπό σπανάκι (Βέλγιο, Ιρλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο) και τα μαρούλια (Ιρλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο).

Διοξίνες και παρόμοια με διοξίνες PCB

Ο παρών κανονισμός χορηγεί στη Φινλανδία και τη Σουηδία παρέκκλιση στην υπέρβαση του μέγιστου επιτρεπτού επιπέδου διοξινών και παρόμοιων με διοξίνες PCB έως την 31η Δεκεμβρίου 2011 για τα ακόλουθα προϊόντα, αποκλειστικά όμως για εσωτερική παραγωγή και κατανάλωση σολωμού, ρέγγας, λάμπρενας, πέστροφας, σαλβελίνους και αυγών λευκοκορέγονου που προέρχονται από τη Βαλτική.

ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ

Τα κράτη μέλη έχουν την ευθύνη να επιτηρούν και να ελέγχουν τα νιτρικά στα λαχανικά, συγκεκριμένα στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά. Κοινοποιούν τα αποτελέσματά τους στην Επιτροπή στις 30 Ιουνίου κάθε έτους.

Επιπροσθέτως, κοινοποιούν ετησίως στην Επιτροπή τα αποτελέσματα των ερευνών που διενεργήθηκαν για την παρουσία των ουσιών που επιμολύνουν τα τρόφιμα.

ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΘΕΜΑΤΩΝ

Ο παρών κανονισμός επιτρέπει την απορρόφηση των αποθεμάτων για τα τρόφιμα που υπερβαίνουν τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα σε ουσίες που τα επιμολύνουν και τα οποία διατέθηκαν στην αγορά πριν από την έναρξη ισχύος των μέγιστων επιτρεπτών επιπέδων για τις αντίστοιχες ουσίες που τα επιμολύνουν.

ΜΕΓΙΣΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΤΡΟΦΕΣ

Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις μέγιστες συγκεντρώσεις στο κατώτερο ευλόγως εφικτό επίπεδο για τις παιδικές τροφές και τις τροφές που προορίζονται για βρέφη και μικρά παιδιά προκειμένου να προστατεύεται η υγεία αυτής της ευαίσθητης ομάδας του πληθυσμού. Τα εν λόγω μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα ισχύουν επίσης για τα τρόφιμα που προορίζονται για βρέφη και μικρά παιδιά και καλύπτονται από την οδηγία 2006/125/ΕΚ και την οδηγία 2006/141/ΕΚ.

Τα μέγιστα επιτρεπτά όρια για βρέφη και μικρά παιδιά δυνάμει του παρόντος κανονισμού είναι τα εξής:

  • νιτρικά: 200 mg/kg,
  • αφλατοξίνη B1: 0,10 μg/kg,
  • αφλατοξίνη M1: 0,025 μg/kg,
  • ωχρατοξίνη A: 0,50 μg/kg και το ίδιο μέγιστο επιτρεπτό επίπεδο για τα διαιτητικά τρόφιμα που προορίζονται για ειδικές ιατρικές χρήσεις ειδικά για βρέφη,
  • πατουλίνη: 10 μg/kg,
  • δεσοξυνιβαλενόλη: 200 μg/kg,
  • ζεαραλενόνη: 20 μg/kg και το ίδιο μέγιστο επιτρεπτό επίπεδο για τα παρασκευάσματα με βάση τον αραβόσιτο που προορίζονται για βρέφη και μικρά παιδιά,
  • φουμονισίνες: 200 μg/kg για προϊόντα με βάση τον αραβόσιτο που προορίζονται για βρέφη και μικρά παιδιά,
  • μόλυβδος: 0,02 mg/kg νωπού προϊόντος,
  • ανόργανος κασσίτερος: 50 mg/kg νωπού προϊόντος και το ίδιο μέγιστο επιτρεπτό επίπεδο για τα παρασκευάσματα πρώτης και δεύτερης βρεφικής ηλικίας και για τα κονσερβοποιημένα διαιτητικά τρόφιμα για ειδικούς ιατρικούς σκοπούς που προορίζονται ειδικά για βρέφη (εκτός από προϊόντα αποξηραμένα και σε σκόνη),
  • βενζο[a]πυρένιο: 1 μg/kg νωπού προϊόντος και το ίδιο μέγιστο επιτρεπτό επίπεδο για τα παρασκευάσματα πρώτης και δεύτερης βρεφικής ηλικίας και τα διαιτητικά τρόφιμα για ειδικούς ιατρικούς σκοπούς που προορίζονται ειδικά για βρέφη.
Λέξεις-κλειδιά της πράξης
  • Μυκοτοξίνες: Ορισμένοι τύποι μούχλας μυκητολογικής προέλευσης παράγουν επικίνδυνα δηλητήρια, ιδίως την οικογένεια των μυκοτοξινών. Ο όρος μυκοτοξίνες προέρχεται από την ελληνική λέξη «μύκης» που σημαίνει μύκητας και τη λατινική λέξη «toxicum» που σημαίνει δηλητήριο. Χαρακτηρίζει τις τοξικές χημικές ουσίες που παράγουν ορισμένοι τύποι μούχλας που αναπτύσσονται σε συγκεκριμένα προϊόντα, ιδίως στα δημητριακά.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

ΠράξηΈναρξη ισχύοςΠροθεσμία για μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελώνΕπίσημη Εφημερίδα

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1881/2006

9.1.2007

Εφαρμοστέος από την 1.3.2007

ΕΕ L 364 της 20.12.2006

Πράξη (εις) τροποποίησηςΈναρξη ισχύοςΠροθεσμία για μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελώνΕπίσημη Εφημερίδα

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1126/2007

30.9.2007

-

ΕΕ L 255 της 29.9.2007

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 629/2008

23.7.2008

-

ΕΕ L 173 της 3.7.2008

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 165/2010

9.3.2010

-

ΕΕ L 50 της 27.2.2010

Οι διαδοχικές τροποποιήσεις και διορθώσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.1881/2006 έχουν ενσωματωθεί στο βασικό κείμενο. Η ενοποιημένη αυτή έκδοση έχει μόνον αξία τεκμηρίωσης.

ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΝΑΛΥΣΗΣ

Κανονισμός (ΕΚ) αρίθ. 333/2007 (επίσημος έλεγχος των επιπέδων μολύβδου, καδμίου, υδραργύρου, ανόργανου κασσίτερου, 3-μονοχλωροπροπανοδιόλης και βενζο[a]πυρενίου στα τρόφιμα) [Επίσημη Εφημερίδα L 88 της 29.3.2007].

Κανονισμός (ΕΚ) αρίθ. 1883/2006 (καθορισμός των μεθόδων δειγματοληψίας και ανάλυσης για τον επίσημο έλεγχο των επιπέδων διοξινών και των παρόμοιων με τις διοξίνες PCB σε ορισμένα τρόφιμα) [Επίσημη Εφημερίδα L 364 της 20.12.2006].

Κανονισμός (ΕΚ) αρίθ. 1882/2006 (καθορισμός μεθόδων δειγματοληψίας και ανάλυσης για τον επίσημο έλεγχο των επιπέδων νιτρικών ιόντων σε ορισμένα τρόφιμα) [Επίσημη Εφημερίδα L 364 της 20.12.2006].

Κανονισμός (ΕΚ) αρίθ. 401/2006 (καθορισμός μεθόδων δειγματοληψίας και ανάλυσης για τον επίσημο έλεγχο των επιπέδων μυκοτοξινών στα τρόφιμα) [Επίσημη Εφημερίδα L 70 της 9.3.2006].
Τροποποιήθηκε από:

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 178/2010 [Επίσημη Εφημερίδα L 52 της 3.3.2010].

ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1152/2009 της Επιτροπής της 27ης Νοεμβρίου 2009 για την επιβολή ειδικών όρων που διέπουν την εισαγωγή ορισμένων τροφίμων από ορισμένες τρίτες χώρες λόγω του κινδύνου μόλυνσης από αφλατοξίνες και για την κατάργηση της απόφασης 2006/504/ΕΚ [Επίσημη Εφημερίδα L 313 της 28.11.2009].

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 25.06.2010
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας