RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Nawozy

Unia Europejska (UE) określa zasady wprowadzania do obrotu nawozów, to znaczy, zasady przyznawania znaku „nawóz WE”, a także zasady etykietowania i pakowania.

AKT

Rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].

STRESZCZENIE

Unia Europejska (UE) łączy przepisy dotyczące stosowania nawozów w jeden tekst w celu zapewnienia jednolitego stosowania wszystkich bardzo technicznych przepisów.

Nawozy UE

Niniejsze rozporządzenie stosuje się wyłącznie do nawozów mineralnych zawierających jeden lub kilka składników odżywczych dla roślin (lub składników pokarmowych).

Wszystkie typy nawozów wymienionych w załączniku I, które są zgodne z przepisami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu, mogą być oznakowane jako „nawóz WE”. Wykaz wszystkich rodzajów nawozów dozwolonych na rynku europejskim może być uzupełniany. W tym celu producent musi złożyć wniosek do właściwego organu w swoim kraju i sporządzić dokumentację techniczną dotyczącą właściwości nawozu. Wnioski są następnie przesyłane do Komisji, która podejmuje decyzję o przyjęciu lub odrzuceniu wniosku producenta.

Wszystkie nawozy noszące oznakowanie „nawóz WE” mają zapewniony swobodny obrót na europejskim rynku. Państwa członkowskie nie mogą zakazywać ani ograniczać ich wprowadzania na rynek, chyba że uważają, że dany nawóz stanowi zagrożenie dla zdrowia lub środowiska. W takim przypadku produkt tymczasowo wycofywany jest z rynku, aż do momentu, gdy na szczeblu europejskim zostaną przeprowadzone badania w celu stwierdzenia, czy podejrzenie jest uzasadnione.

Wymagania prawne

Typ nawozu jest oznakowany jako „nawóz WE” tylko wtedy, gdy:

  • nie ma negatywnego wpływu na zdrowie ludzi, zwierząt, roślin ani na środowisko naturalne podczas normalnego użytkowania,
  • jest skuteczny,
  • są dostępne odpowiednie metody pobierania próbek i analizy.

Załącznik I do rozporządzenia określa również minimalne ilości składników odżywczych wymaganych dla danego typu nawozu (zawartość azotu, fosforu itp.).

Rozporządzenie przewiduje pewną liczbę informacji obowiązkowych, które muszą być umieszczane na opakowaniu i etykietach nawozów. Chodzi tu przede wszystkim o termin „nawóz WE”, informacje dotyczące opisu składników pokarmowych i mikroelementów, informacje o producencie oraz, w stosownych przypadkach, wskazanie dotyczące mieszania nawozów. Są również dostępne pewne informacje opcjonalne, takie jak dokładne instrukcje stosowania, przechowywania i transportu nawozu.

Rozporządzenie harmonizuje zasady dotyczące etykietowania i pakowania w UE. Zasady te obejmują m.in. podawanie zawartości wszystkich składników pokarmowych. Zawartość substancji może być podawana na kilka sposobów. Na przykład zawartość fosforanów można podawać w formie pierwiastkowej lub tlenkowej.

Szczegółowe przepisy dotyczące poszczególnych rodzajów nawozów

Rozporządzenie przewiduje szczegółowe przepisy techniczne odnoszące się do zakresu stosowania, deklarowania, identyfikacji i pakowania dla czterech typów nawozów:

  • nawozy nieorganiczne z podstawowymi składnikami pokarmowymi: są to główne składniki pokarmowe dostarczane w bardzo dużych ilościach dla wzrostu roślin (azot, fosfor i potas),
  • nawozy nieorganiczne z drugorzędnymi składnikami pokarmowymi: wapń, magnez, sód i siarka,
  • nawozy nieorganiczne z mikroskładnikami: zawierają one pierwiastki wymagane w mniejszych ilościach, takie jak bor, kobalt, miedź, żelazo, mangan itp.,
  • nawozy na bazie azotanu amonu o wysokiej zawartości azotu: ze względu na niebezpieczny charakter tego typu nawozów przepisy przewidują dodatkowe środki, takie jak test odporności na detonację, opisane w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

Kontrole

Państwa członkowskie mogą przeprowadzać urzędowe kontrole w celu sprawdzenia zgodności z rozporządzeniem nawozów z oznakowaniem „nawóz WE”. Kontrole są przeprowadzane przez laboratoria wyznaczone w każdym państwie członkowskim zgodnie z jednolitą procedurą ustanowioną w załącznikach do rozporządzenia.

Do celów kontroli producenci są zobowiązani do prowadzenia dokumentacji dotyczącej pochodzenia „nawozów WE” przez cały okres, w którym produkt był wprowadzony do obrotu.

Państwa członkowskie ustanawiają system sankcji stosowanych w przypadku naruszania przepisów niniejszego rozporządzenia.

Realizacja na poziomie Wspólnoty

W zakresie realizacji przepisów, w tym w zakresie wprowadzania zmian do załączników, Komisja jest wspierana przez komitet złożony z przedstawicieli państw członkowskich.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 2003/2003

11.12.2003 (11.6.2005 dla art. 8 i 26)

-

Dz.U. L 304, 21.11.2003

WYJĄTKI OD AKTU

Decyzja 2006/348/WE [Dz.U. L 129 z 17.5.2006].
Ten wyjątek zgłoszony przez Republikę Finlandii stosuje się do maksymalnej dopuszczalnej zawartości kadmu w nawozach.

Decyzja 2006/349/WE [Dz.U. L 129 z 17.5.2006].
Ten wyjątek zgłoszony przez Republikę Austrii stosuje się do maksymalnej dopuszczalnej zawartości kadmu w nawozach.

Akt(-y) zmieniający(-e)Wejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 219/2009

20.4.2009

-

Dz.U. L 87, 31.3.2009

Kolejne zmiany i poprawki do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

Ostatnia aktualizacja: 22.03.2013
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony