RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Zwalczanie fałszowania i oszustw związanych ze środkami płatniczymi

Niniejsza decyzja ramowa ma na celu uzupełnienie środków podjętych już przez Radę, aby zwalczać oszustwa związane z bezgotówkowymi środkami płatniczymi. W szczególności zdefiniowano w niej rodzaje oszukańczych zachowań, które mogą zostać uznane za przestępstwa karne podlegające karze we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej (UE).

AKT

Decyzja ramowa Rady 2001/413/WSiSW z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi.

STRESZCZENIE

Niniejsza decyzja ramowa ma na celu uzupełnienie szeregu innych środków podjętych już przez Radę w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi:

Na mocy niniejszej decyzji ramowej jakakolwiek forma fałszowania związana z bezgotówkowymi środkami płatniczym będzie uznawana za przestępstwo karne podlegające skutecznym, proporcjonalnym i zniechęcającym sankcjom karnym we wszystkich państwach członkowskich UE.

Przestępstwa karne

W decyzji ramowej celowo unika się odniesień do konkretnych przestępstw określonych w obowiązującym prawie karnym, ponieważ nie wszędzie obejmują one te same elementy. W decyzji ramowej wymienia się tylko różne rodzaje zachowań, które powinny być uznawane za przestępstwa karane w całej UE. Zachowania te definiowane są na podstawie tego, czy odnoszą się do samych instrumentów płatniczych lub sporządzania instrumentów płatniczych, jednej lub wielu transakcji płatniczych lub samego systemu zlecania, przyjmowania, przetwarzania, rozliczania i dokonywania transakcji płatniczych.

Kary

Wszystkie rodzaje zachowań opisanych powyżej muszą być klasyfikowane jako przestępstwa karne we wszystkich państwach członkowskich UE. Oznacza to, że państwa członkowskie muszą przewidywać stosowne kary za te przestępstwa, w zależności, czy popełnia je osoba fizyczna, czy osoba prawna. Kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i zniechęcające. Nie muszą koniecznie obejmować kary pozbawienia wolności, z wyjątkiem najpoważniejszych przypadków, które mogą prowadzić do ekstradycji. Państwa członkowskie mają pewną swobodę w określaniu ciężaru przestępstwa i charakteru oraz surowości stosowanej kary.

Jurysdykcja

Ustanowiono szereg kryteriów dotyczących ustalania jurysdykcji krajowych organów sądowych odnośnie do przestępstw, o których mowa w decyzji ramowej. Państwo członkowskie obejmuje swoją jurysdykcją przestępstwa popełniane:

  • na jego terytorium,
  • przez jego obywateli (w przypadku gdy dane państwo członkowskie uznaje jurysdykcję eksterytorialną),
  • na korzyść osoby prawnej, która posiada swoją główną siedzibę na terytorium danego państwa członkowskiego.

Przewidziano również możliwość ścigania przestępców w przypadku, gdy państwo członkowskie nie dokonuje ekstradycji własnych obywateli.

Współpraca

Wprowadzono ustalenia mające zagwarantować, aby publiczne i prywatne organy zajmujące się zarządzaniem, monitorowaniem i nadzorowaniem systemów płatniczych współpracowały z krajowymi organami odpowiedzialnymi za prowadzenie dochodzeń w sprawie przestępstw opisanych w decyzji ramowej i podejmowanie działań przeciwko sprawcom. Możliwe jest ustanowienie dodatkowych mechanizmów współpracy między państwami członkowskimi zgodnie z konwencjami, umowami dwustronnymi, wielostronnymi lub innymi stosownymi uzgodnieniami. Komisja przedstawi Radzie sprawozdanie na temat przestrzegania przez państwa członkowskie przepisów niniejszej decyzji ramowej.

Na niniejszy akt ma wpływ wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-176/03 dotyczącej podziału kompetencji między Komisją i Radą w dziedzinie przepisów prawa karnego.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Decyzja ramowa 2001/413/WSiSW

2.6.2001

2.6.2003

Dz.U. L 149 z 2.6.2001

AKTY POWIĄZANE

Sprawozdanie Komisji z dnia 20 lutego 2006 r. – Drugie sprawozdanie oparte na art. 14 decyzji ramowej Rady z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi [COM(2006) 65 wersja ostateczna – nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym].

Report from the Commission of 30 April 2004 based on Article 14 of the Council Framework Decision of 28 May 2001 combating fraud and counterfeiting of non-cash means of payment [COM(2004) 346 final – Not published in the Official Journal] (Sprawozdanie Komisji z dnia 30 kwietnia 2004 r. oparte na art. 14 decyzji ramowej Rady z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi) [COM(2004) 346 wersja ostateczna – nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym].

Ostatnia aktualizacja: 06.06.2006
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony