RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Unijna procedura zarządzania kontyngentami ilościowymi

Niniejsze rozporządzenie ustanawia system zarządzania kontyngentami ilościowymi oparty na zasadzie jednolitej wspólnej polityki handlowej i uwzględniający swobodny przepływ towarów.

AKT

Rozporządzenie Rady (WE) nr 717/2008 z dnia 17 lipca 2008 r. ustanawiające wspólnotowa procedurę zarządzania kontyngentami ilościowymi.

STRESZCZENIE

Niniejsze rozporządzenie ustala zasady dotyczące ustanowionych przez Unię Europejską (UE) przywozowych i wywozowych kontyngentów ilościowych, autonomicznych bądź konwencyjnych.

Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej ani do innych produktów, które są objęte specjalnymi regułami przywozu lub wywozu ustanawiającymi szczególne przepisy dotyczące zarządzania kontyngentami.

Podstawowe reguły zarządzania unijnymi kontyngentami

Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenie o ustanowieniu kontyngentów, określając w nim wybraną metodę rozdysponowania, warunki przyjęcia wniosków o wydanie pozwoleń, terminy ich składania i wykaz krajowych właściwych organów, do których należy je kierować.

Kontyngenty zostają rozdysponowane między wnioskodawcami w jak najszybszym terminie po ich ustanowieniu. Kontyngenty mogą zostać rozdysponowane w transzach.

Ilości nierozdysponowane, nieprzydzielone lub niewykorzystane zostają ponownie przydzielone. Ilości do ponownego rozdysponowania ustala Komisja w oparciu o informacje dostarczone przez państwa członkowskie.

Różne metody zarządzania kontyngentami ilościowymi

Zarządzanie kontyngentami może odbywać się poprzez zastosowanie jednej z trzech metod określonych w rozporządzeniu, ich kombinacji lub innej odpowiedniej metody.

Metoda oparta na tradycyjnym obrocie handlowym: w przypadku zastosowania tej metody część kontyngentu zostaje priorytetowo zarezerwowana dla importerów lub eksporterów tradycyjnych. Pozostała część jest przeznaczana dla innych importerów lub eksporterów. Za importerów lub eksporterów tradycyjnych uważa się tych, którzy mogą wykazać, że dokonali we wcześniejszym okresie, zwanym okresem odniesienia, przywozu do UE lub wywozu z UE produktu lub produktów objętych kontyngentem.

Po rozpatrzeniu informacji przekazanych przez państwa członkowskie dotyczących liczby i całkowitej wielkości wniosków o pozwolenie na przywóz lub wywóz Komisja ustala kryteria, według których mają być rozpatrywane wnioski tradycyjnych importerów lub eksporterów. W przypadku gdy zebrane wnioski odnoszą się do ilości równej lub mniejszej niż ilość przeznaczona dla importerów lub eksporterów tradycyjnych, wszystkie te wnioski są uwzględniane w całości. W przypadku gdy zebrane wnioski dotyczą ilości przekraczającej wspomnianą ilość, wnioski te zostają uwzględnione proporcjonalnie do udziału każdego z nich w całości przywozu lub wywozu odniesienia.

Rozdysponowanie części kontyngentu przeznaczonego dla importerów lub eksporterów nietradycyjnych zostaje dokonane zgodnie metodą opartą na chronologicznej kolejności składania wniosków.

Metoda oparta na chronologicznej kolejności składania wniosków: metodę tę stosuje się według zasady „kto pierwszy, ten lepszy”. Komisja ustala ilość, do jakiej podmioty gospodarcze są uprawnione aż do wykorzystania kontyngentu. Ustalając tę ilość, taką samą dla wszystkich podmiotów gospodarczych, uwzględnia się konieczność przydzielenia ilości o istotnym znaczeniu ekonomicznym, w zależności od rodzaju danego produktu. Gdy posiadacze pozwoleń na przywóz lub wywóz wykorzystają swoje kontyngenty, mogą złożyć nowy wniosek o wydanie pozwolenia.

Metoda rozdysponowania proporcjonalnie do wnioskowanych ilości: właściwe organy państw członkowskich powiadamiają Komisję o wnioskach o pozwolenia, które otrzymały. Informacje te powinny określać liczbę wnioskodawców i łączne wnioskowane ilości. Po rozpatrzeniu tych informacji Komisja ustala wielkość kontyngentu lub jego transz, odnośnie do których organy te powinny wydać pozwolenia na przywóz lub wywóz.

W przypadku gdy zebrane wnioski o pozwolenia odnoszą się do ilości nieprzekraczającej kontyngentu, wszystkie wnioski zostają uwzględnione w całości. W przypadku gdy wnioski przekraczają tę wielkość kontyngentu, zostają uwzględnione proporcjonalnie do wnioskowanych ilości.

Zasady dotyczące pozwoleń na przywóz lub wywóz

Pozwolenia na przywóz lub wywóz upoważniają do przywozu lub do wywozu produktów objętych kontyngentem. W przypadku zastosowania metody opartej na zasadzie „kto pierwszy, ten lepszy” państwa członkowskie wydają pozwolenia niezwłocznie. W innych przypadkach pozwolenia wydawane są w ciągu dziesięciu dni od notyfikacji decyzji UE określającej ilości do rozdysponowania.

Pozwolenia są ważne w całej UE z wyjątkiem sytuacji, gdy kontyngent jest ograniczony do jednego lub kilku regionów UE i w takim przypadku pozwolenia są ważne tylko w państwie(-ach) członkowskim(-ich) danego(-ych) regionu(-ów). Okres ważności pozwoleń wynosi cztery miesiące.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 717/2008

15.8.2008

Dz.U. L 198, 26.7.2008

Ostatnia aktualizacja: 14.02.2011
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony