EUROPA

STRESZCZENIE

Celem niniejszego komunikatu jest zwiększenie efektywności partnerstwa eurośródziemnomorskiego. Nowa Unia na rzecz regionu Morza Śródziemnego polega w szczególności na rozwijaniu:

• współpracy politycznej,
• zasady wspólnej odpowiedzialności w prowadzeniu stosunków wielostronnych,
• regionalnych i subregionalnych projektów bardziej konkretnych i bardziej widocznych dla obywateli regionu.

Liczba uczestników została rozszerzona do 43 państw. Są to wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej (UE), Komisja Europejska, kraje partnerskie i obserwatorzy Partnerstwa Eurośródziemnomorskiego (Mauretania, Maroko, Algieria, Tunezja, Egipt, Jordania, Autonomia Palestyńska, Izrael, Liban, Syria, Turcja i Albania), jak również inne kraje śródziemnomorskie (Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra i Monako).

Unia na rzecz regionu Morza Śródziemnego wpisuje się w ramy zintegrowanej polityki i programów wspólnotowych partnerstwa eurośródziemnomorskiego.

Działalność instytucjonalna

Partnerstwo jest pogłębiane w trosce o równowagę i współwłasność. W tym celu komunikat przewiduje:

• organizowanie co dwa lata spotkań na szczycie szefów państw i rządów,
• współprzewodnictwo zapewniane przez przedstawiciela Unii Europejskiej i przedstawiciela śródziemnomorskiego kraju partnerskiego,
• Wspólny Stały Komitet zapewniający zarządzanie funkcjonalne, składający się z przedstawicieli państw członkowskich UE, partnerów śródziemnomorskich i Komisji Europejskiej,
• wspólny sekretariat składający się z oddelegowanych urzędników odpowiadających za ustalanie, ocenę i monitorowanie projektów.

Rola Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego (EMPA) została potwierdzona jako ustanowienie ram dla dialogu parlamentarnego i działanie jako organ konsultacyjny w sprawach realizacji partnerstwa.

Wymiar projektu

Proces barceloński: Unia na rzecz regionu Morza Śródziemnego stanowi ramy realizacji współpracy regionalnej i ponadnarodowej w celu rozwijania spójności regionalnej, integracji gospodarczej i połączeń infrastrukturalnych.

Strategia i śródziemnomorski regionalny program indykatywny na lata 2007–2013 pozostają w mocy. Dodatkowe źródła finansowania projektów powinny pochodzić zasadniczo z następujących źródeł:

• udział sektora prywatnego,
• współpraca dwustronna państw członkowskich UE,
• składki od śródziemnomorskich krajów partnerskich,
• międzynarodowe instytucje finansowe, banki regionalne i inne środki w ramach stosunków dwustronnych,
• Instrument Eurośródziemnomorskiego Partnerstwa i Inwestycji (FEMIP), który został stworzony w celu wzmocnienia sektora prywatnego,
• Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI) oraz transgraniczny instrument współpracy w ramach ENPI,
• inne instrumenty mające zastosowanie do krajów objętych inicjatywą.

Kontekst

Proces barceloński jest jedynym forum umożliwiającym konstruktywny dialog, wspierającym dążenia do reform politycznych i społeczno-ekonomicznych oraz modernizacji w regionie Morza Śródziemnego.

Liberalizacja handlu z UE w perspektywie stworzenia strefy wolnego handlu sprzyjała w szczególności wywozowi i inwestycjom. Mimo to głębsze i szybsze reformy są konieczne w celu zapewnienia skutecznej integracji regionalnej.

Na pierwszym szczycie procesu barcelońskiego (Unia na rzecz regionu Morza Śródziemnego) 13 lipca 2008 r. w Paryżu szefowie państw i rządów przyjęli wspólne oświadczenie (FR ) zgodnie z głównymi propozycjami niniejszego komunikatu.