RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο
Αυτή η σελίδα διατίθεται σε 15 γλώσσες
Νέες διαθέσιμες γλώσσες:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Eυρωμεσογειακές συμφωνίες σύνδεσης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) έχει συνάψει, μεταξύ 1998 και 2005, ευρωμεσογειακές συμφωνίες σύνδεσης με επτά χώρες της Νότιας Μεσογείου. Οι συμφωνίες αυτές παρέχουν πραγματικά το κατάλληλο πλαίσιο για τον πολιτικό διάλογο Βορρά-Νότου. Χρησιμεύουν επίσης ως βάση για τη σταδιακή απελευθέρωση του εμπορίου στο μεσογειακό χώρο. Τέλος, καθορίζουν τους όρους συνεργασίας μεταξύ της ΕΕ και κάθε χώρας-εταίρου στον οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό τομέα.

ΠΡΑΞΕΙΣ

Απόφαση 2006/356/ΕΚ, απόφαση 2005/690/ΕΚ, απόφαση 2004/635/ΕΚ, απόφαση 2002/357/ΕΚ, απόφαση 2000/384/ΕΚ, απόφαση 2000/204/ΕΚ, απόφαση 98/238/ΕΚ, σχετικά με τη σύναψη ευρωμεσογειακής συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και, αντιστοίχως, της Δημοκρατίας του Λιβάνου, της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλγερίας, της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, του κράτους του Ισραήλ, του Βασιλείου του Μαρόκου και της Δημοκρατίας της Τυνησίας.

ΣΥΝΟΨΗ

Η ευρωμεσογειακή εταιρική σχέση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και των χωρών της Νότιας Μεσογείου ξεκίνησε το 1995 με τη διαδικασία της Βαρκελώνης. Αυτή η πολιτική, οικονομική και κοινωνική εταιρική σχέση βασίζεται στις αρχές της αμοιβαιότητας, της αλληλλεγγύης και της κοινής ανάπτυξης.

Σε αυτό το πλαίσιο, έχουν συναφθεί συμφωνίες σύνδεσης μεταξύ της ΕΕ, των κρατών μελών και των μεσογειακών κρατών-εταίρων. Οι διμερείς αυτές συμφωνίες νέας γενιάς ήρθαν να υποκαταστήσουν τις συμφωνίες πρώτης γενιάς, δηλαδή τις συμφωνίες συνεργασίας που είχαν συναφθεί στη δεκαετία του 1970.

Ο σεβασμός των δημοκρατικών αρχών και των θεμελιωδών δικαιωμάτων αποτελεί βασικό στοιχείο των συμφωνιών σύνδεσης.

Πέρα από το διμερή χαρακτήρα τους και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε κράτους-εταίρου, οι συμφωνίες σύνδεσης έχουν παρόμοια δομή. Στόχος τους είναι να προωθήσουν τα εξής:

  • τη διεξαγωγή τακτικού διαλόγου στον πολιτικό τομέα και τον τομέα της ασφάλειας, προκειμένου να ενισχυθεί η αμοιβαία κατανόηση, η συνεργασία και να ευνοηθούν οι κοινές πρωτοβουλίες·
  • την οικονομική, εμπορική και χρηματοπιστωτική συνεργασία, με στόχο ιδίως τη σταδιακή απελευθέρωση των συναλλαγών, την αειφόρο ανάπτυξη της περιοχής και τις επενδύσεις·
  • την κοινωνική, πολιτιστική συνεργασία και τη συνεργασία σε θέματα εκπαίδευσης, κυρίως μέσα από το διαπολιτισμικό διάλογο, τον έλεγχο της μετανάστευσης, την ανάπτυξη των επαγγελματικών δεξιοτήτων, την προώθηση του εργατικού δικαίου ή την ισότητα των φύλων.

Επιπλέον, οι συμφωνίες ενθαρρύνουν την ενδοπεριφερειακή συνεργασία των μεσογειακών χωρών, ως παράγοντα υπέρ της ειρήνης, της σταθερότητας, της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης.

Ενόψει της δημιουργίας ζώνης ελευθέρων συναλλαγών

Οι συμφωνίες σύνδεσης προβλέπουν τη σταδιακή εγκαθίδρυση ζώνης ελευθέρων συναλλαγών στη Μεσόγειο, στο πλαίσιο της συμμόρφωσης προς τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπόρίου (ΠΟΕ). Αυτή η ζώνη ελευθέρων συναλλαγών πρέπει να συσταθεί μετά το πέρας μεταβατικής περιόδου δώδεκα ετών από την έναρξη ισχύος των συμφωνιών. Ωστόσο, οι συναλλαγές μεταξύ της ΕΕ και του Ισραήλ αποτελούν ήδη αντικείμενο απελευθέρωσης.

Η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ της ΕΕ και των μεσογειακών χωρών θα καταστεί δυνατή χάρη:

  • στη σταδιακή κατάργηση των δασμών∙
  • στην απαγόρευση των ποσοτικών περιορισμών επί των εισαγωγών και των εξαγωγών καθώς και όλων των μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος ή μέτρων διακριτικής μεταχείρισης μεταξύ των μερών.

Οι κανόνες αυτοί εφαρμόζονται κυρίως στις εισαγωγές βιομηχανικών προϊόντων, στις συναλλαγές γεωργικών προϊόντων, μεταποιημένων ή μη, καθώς και στα προϊόντα αλιείας.

Ωστόσο, είναι δυνατόν να θεσπιστούν μέτρα διασφάλισης για λόγους δημοσίου συμφέροντος ή για λόγους προστασίας ενός ιδιαίτερα ευπαθούς οικονομικού τομέα.

Όσον αφορά το δικαίωμα εγκατάστασης και την παροχή υπηρεσιών, τα μέρη επαναβεβαιώνουν τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν στο πλαίσιο της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (GATS) (EN) (ES) (FR). Επιπλέον οι εταίροι οφείλουν να επιτύχουν την πλήρη απελευθέρωση του τομέα των κεφαλαίων, μόλις θα έχουν εκπληρωθεί επαρκώς οι σχετικές προϋποθέσεις.

Τέλος, πρέπει να δημιουργηθεί σταδιακά ένας μηχανισμός επίλυσης εμπορικών διαφορών.

Θεσμικές διατάξεις

Στο πλαίσιο κάθε συμφωνίας σύνδεσης δημιουργούνται θεσμικές δομές. Αφενός, το Συμβούλιο Σύνδεσης, που συγκροτείται σε υπουργικό επίπεδο, εκδίδει αποφάσεις και διατυπώνει συστάσεις για την επίτευξη των καθορισθέντων στόχων. Αφετέρου, η Επιτροπή Σύνδεσης είναι αρμόδια για τη διαχείριση της συμφωνίας και την επίλυση των διαφορών σχετικά με την εφαρμογή των σχετικών συμφωνιών.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

ΠράξηΘέση σε ισχύΠροθεσμία μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελώνΕπίσημη Εφημερίδα
Απόφαση 2006/356/ΕΚ, Δημοκρατία του Λιβάνου

1.4.2006

-

ΕΕ L 143 της 30.5.2006

Απόφαση 2005/690/ΕΚ, Λαϊκή Δημοκρατίας της Αλγερίας

1.9.2005

-

ΕΕ L 265 της 10.10.2005

Απόφαση 2004/635/ΕΚ, Αραβική Δημοκρατία της Αιγύπτου

1.6.2004

-

ΕΕ L 304 της 30.9.2004

Απόφαση 2002/357/ΕΚ, Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας

1.5.2002

-

ΕΕ L 129 της 15.5.2002

Απόφαση 2000/384/ΕΚ, κράτος του Ισραήλ

1.6.2000

-

ΕΕ L 147 της 21.6.2000

Απόφαση 2000/204/ΕΚ, Βασίλειο του Μαρόκου

1.3.2000

-

ΕΕ L 138 της 9.6.2000

Απόφαση 98/238/ΕΚ, Δημοκρατία της Τυνησίας

1.3.1998

-

ΕΕ L 97 της 30.3.1998

ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

  • Αλγερία

Ευρωμεσογειακή Συμφωνία Σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλγερίας, αφετέρου [Επίσημη Εφημερίδα L 265 της 10.10.2005].

  • Παλαιστινιακή Αρχή

Ευρωμεσογειακή Ενδιάμεση Συμφωνία Σύνδεσης για το εμπόριο και τη συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) εξ ονόματος της Παλαιστινιακής Αρχής της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας, αφετέρου [Επίσημη Εφημερίδα L 187 της 16.07.1997].
Η Ευρωμεσογειακή Ενδιάμεση Συμφωνία Σύνδεσης θα εφαρμόζεται μεταξύ των μερών μέχρι τη σύναψη ευρωμεσογειακής συμφωνίας σύνδεσης. Αφορά κυρίως εμπορικά θέματα καθώς και θέματα συνεργασίας σε τομείς εκτός του πολιτικού τομέα.

  • Αίγυπτος

Ευρωμεσογειακή Συμφωνία Σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, αφετέρου [Επίσημη Εφημερίδα L 304 της 30.09.2004].

  • Ιορδανία

Ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, αφετέρου [Επίσημη Εφημερίδα L 129 της 15.05.2002].

  • Ισραήλ

Ευρωμεσογειακή Συμφωνία Σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και του κράτους του Ισραήλ, αφετέρου [Επίσημη Εφημερίδα L 147 της 21.06.2000].

  • Λίβανος

Ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της αφενός, και της Δημοκρατίας του Λιβάνου αφετέρου [Επίσημη Εφημερίδα L 143 της 30.05.2006].

  • Μαρόκο

Ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και του Βασιλείου του Μαρόκου, αφετέρου [Επίσημη Εφημερίδα L 070 της 18.3.2000].

  • Τυνησία

Ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Δημοκρατίας της Τυνησίας, αφετέρου, [Επίσημη Εφημερίδα L 97 της 30.03.1998].

Το παρόν δελτίο διανέμεται ενημερωτικά. Δεν έχει ως στόχο να ερμηνεύσει ή να αντικαταστήσει το έγγραφο αναφοράς, που παραμένει η μόνη δεσμευτική νομική βάση.

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 10.03.2011
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας