RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 13 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Umowa o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (Umowa PNR 2007)

Na mocy niniejszej umowy Unia Europejska i Stany Zjednoczone wzmacniają i zabezpieczają swoją współpracę w zakresie przetwarzania i przekazywania przez europejskich przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych.

AKT

Decyzja Rady 2007/551/WPZiB/WSiSW z dnia 23 lipca 2007 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS) (umowa PNR z 2007 r.).

STRESZCZENIE

Przekazywanie danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) pozwala na walkę z terroryzmem i zorganizowaną przestępczością, a także na ochronę życiowych interesów ludzi i zapobiega ucieczkom przed nakazem aresztowania lub zatrzymania.

Niniejsza decyzja zawiera umowę, pismo towarzyszące Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS) i pismo zawierające odpowiedź Unii Europejskiej (UE). Mająca zastosowanie przez siedem lat decyzja obliguje przewoźników lotniczych do przekazywania DHS danych dotyczących przelotu pasażera lecącego do lub ze Stanów Zjednoczonych. W zamian DHS zobowiązuje się do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony. Decyzja zaleca stosowanie środków bezpieczeństwa w czasie przekazywania danych i wzywa strony do przestrzegania podstawowych praw i wolności pasażerów.

Typ zbieranych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR)

DHS otrzymuje dane PNR dzięki przewoźnikom lotniczym, biletom samolotowym i dokumentom podróżnym. Zebrane dane dotyczą:

  • APIS (nazwisko, stan cywilny, data urodzenia, narodowość, kraj zamieszkania itp.),
  • podróży (data rezerwacji czy wystawienia biletu, data podróży, trasa, bagaże, zajmowane miejsce, status pasażera, agencja turystyczna, z której usług skorzystał pasażer),
  • biletu samolotowego (bilet darmowy, zamiana klasy biletu na wyższą, cena, numer, sposób zapłaty, faktura),
  • PNR (kod lokalizacji danych PNR, nazwisko widniejące na PNR, informacje podzielone/rozdzielone, historia zmian wprowadzonych do PNR),
  • wszystkich dostępnych informacji kontaktowych,
  • informacji dodatkowych (OSI) (Other Service Information), informacji o usługach specjalnych (SSI) i próśb o usługi specjalne (SSR) (Special Services).

Dane PNR szczególnie chronione

Szczególnie chronione dane PNR dotyczą pochodzenia rasowego lub etnicznego, poglądów politycznych, przekonań religijnych lub filozoficznych, członkostwa w związkach zawodowych czy przynależności religijnej oraz zdrowia lub życia seksualnego danej osoby. Po otrzymaniu informacji DHS, dzięki automatycznemu systemowi, filtruje kody i terminy szczególnie chronione. DHS zobowiązuje się do niewykorzystywania tych danych i do ich możliwie najszybszego usunięcia.

Jednakże, jeśli istnieje zagrożenie dla życia oraz jeśli pasażer dostarczył podobne informacje, DHS może wykorzystać te dane, pod warunkiem, że prowadzi rejestr dostępu do nich i usunie je w ciągu trzydziestu dni. DHS ma obowiązek poinformować Komisję Europejską (w ciągu 48 godzin), że skorzystał z tych danych.

Ochrona i przekazywanie danych PNR

List załączony do umowy przez DHS objaśnia w jaki sposób DHS zbierze, użyje i będzie przechowywał dane PNR. DHS będzie traktował te informacje jako szczególnie chronione dane poufne. DHS może przekazać te informacje organom Stanów Zjednoczonych odpowiedzialnym za utrzymanie porządku, bezpieczeństwo publiczne czy walkę z terroryzmem lub państwom, które są w stanie zapewnić ich ochronę, ale wyłącznie w tym samym celu, w jakim otrzymał je DHS (przede wszystkim walka z terroryzmem i zorganizowaną przestępczością).

Jeśli przewoźnicy lotniczy dysponują narzędziami zgodnymi z wymogami technicznymi DHS, będą oni dostarczać DHS dane za pomocą systemu „push”. Natomiast jeśli przewoźnik nie posiada takiego systemu, będzie przekazywać dane za pomocą systemu „pull”. Odpowiedzialność za przejście na system „push” spoczywa na przewoźnikach.

DHS otrzymuje dane PNR na 72 godziny przed planowanym wyjazdem. Może wystąpić o ich wcześniejsze otrzymanie, jeśli jest to konieczne. Zobowiązuje się do wystosowania tego typu wniosku w sposób przemyślany i proporcjonalny.

DHS zachowa informacje w analitycznej bazie danych przez okres 7 lat. Po tym okresie są one przechowywane przez kolejne 8 lat, ale stają się nieaktywne i tracą moc operacyjną. Dostęp do nich wymaga zgody wydanej przez wysokiego rangą pracownika DHS. Obie strony wspólnie ustalą, kiedy należy zniszczyć dane PNR. Zatrzymane będą wyłącznie dane dotyczące prowadzonych w danym momencie śledztw.

Dostęp i środki odwoławcze

DHS objął dane PNR znajdujące się w jego posiadaniu ochroną wymaganą przez amerykańskie przepisy w zakresie ochrony prywatności. Dostępne są administracyjne, cywilne i karne środki egzekucji w przypadku naruszenia zasad prywatności i nieuprawnionego ujawnienia danych.

UE, Stany Zjednoczone i przemysł lotniczy współpracują, aby pasażerowie byli informowani o sposobie, w jaki władze mogą posługiwać się dotyczącymi ich informacjami. DHS dostarcza podróżnym informacji o danych PNR poprzez publikację w rejestrze Federalnym, powiadomienie udostępniane i publikowane na swojej stronie internetowej.

DHS zobowiązuje się nieupubliczniać danych PNR (z wyj. zainteresowanych osób).

Współpraca i wzajemność

DHS przekazuje informacje analityczne pochodzące z danych PNR służbom policyjnym, zainteresowanym europejskim organom sądowym, Europolowi i Eurojustowi. Tak samo postępują organy europejskie w stosunku do organów amerykańskich.

Obie strony dbają o odpowiednie działanie swoich systemów. Sekretarz ds. Bezpieczeństwa Wewnętrznego (DHS) i komisarz ds. wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (UE) regularnie weryfikują stosowanie tej decyzji.

Kontekst

Przekazywanie organom amerykańskim danych PNR, które są w posiadaniu europejskich towarzystw lotniczych, było przedmiotem licznych umów. Ostatnia, zawarta 19 października 2006 r. upływa 31 lipca 2007 r. Z tego powodu Rada podjęła decyzję (22 lutego 2007 r.) o wydaniu zgody, aby prezydencja rozpoczęła negocjacje, które doprowadziły do zawarcia niniejszej umowy.

Umowa ma zastosowanie w dniu jej podpisania. Wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu przekazania sobie przez strony informacji o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur.

ODNIESIENIA

Akt Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy

Decyzja 2007/551/WPZiB/WSiSW

23.7.2007

-

Dz.U. L 204 z 4.8.2007

AKTY POWIĄZANE

Decyzja Rady 2006/729/WPZiB/WSiSW z dnia 16 października 2006 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych [Dz.U. L 298 z 27.10.2006].

Decyzja Rady 2004/496/WE z dnia 17 maja 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie przetwarzania i przekazywania danych dot. nazwy rekordu pasażera (PNR) przez przewoźników lotniczych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych, Biura Ceł i Ochrony Granic [Dz.U. L 183 z 20.5.2004].

Ostatnia aktualizacja: 29.05.2008
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony