RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Umowa z Federacją Rosyjską o readmisji

Decyzja z 19 kwietnia 2007 r. dotyczy zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską. Celem umowy jest ustanowienie warunków readmisji między tymi dwiema stronami. Umowa ta uzupełnia decyzję w sprawie zawarcia umowy dotyczącej ułatwienia wydawania wiz.

AKT

Decyzja Rady 2007/341/WE z dnia 19 kwietnia 2007 r. dotycząca zawarcia umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską.

STRESZCZENIE

Decyzja ta dotyczy zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską o readmisji *. Umowa ta przestawiona została w załączniku. Nie ma ona zastosowania do Danii.

Obowiązki w zakresie readmisji

Federacja Rosyjska przyjmuje, na wniosek państwa członkowskiego Unii Europejskiej (UE), wszystkie osoby, które nie spełniają lub przestały spełniać obowiązujące warunki dla wjazdu lub pobytu, o ile zostało stwierdzone, że są one obywatelami rosyjskimi.

Obywatelstwo można ustalić na podstawie co najmniej jednego z dokumentów wymienionych w załączniku do umowy, nawet jeśli upłynął okres ich ważności. Jeśli niemożliwe jest okazanie żadnego z dokumentów wymienionych w załączniku, właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub właściwy urząd konsularny Federacji Rosyjskiej lub zainteresowanego państwa członkowskiego organizują rozmowę z osobą, która podlega readmisji, w celu ustalenia jej obywatelstwa.

Federacja Rosyjska przyjmuje także wszystkich obywateli państw trzecich i bezpaństwowców, którzy nie spełniają lub przestały spełniać obowiązujące warunki dla wjazdu lub zamieszkiwania, o ile można przedstawić dowody na to, że taka osoba:

  • posiada ważną wizę wydaną przez Federację Rosyjską,
  • posiada ważne zezwolenie na pobyt wydane przez Federację Rosyjską,
  • wjechała bezprawnie na terytorium państwa członkowskiego bezpośrednio z terytorium Federacji Rosyjskiej.

Obowiązek readmisji nie ma zastosowania, gdy:

  • obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec przebywa na terenie międzynarodowego portu lotniczego w Federacji Rosyjskiej jedynie przejazdem w ramach tranzytu lotniczego,
  • państwo członkowskie wydało obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi wizę lub zezwolenie na pobyt,
  • dana osoba korzystała z prawa bezwizowego wjazdu na terytorium państwa członkowskiego wnioskodawcy *.

Dowód stanowiący podstawę readmisji można przedstawić na podstawie co najmniej jednego z dokumentów wymienionych w załączniku do umowy.

Wzajemne zobowiązanie państw członkowskich UE stosuje się mutatis mutandis na podstawie zasad przedstawionych powyżej.

W ciągu trzech lat po dacie wejścia umowy w życie, obowiązki readmisji mają zastosowanie wyłącznie do bezpaństwowców i obywateli tych państw trzecich, z którymi Federacja Rosyjska zawarła dwustronne umowy o readmisji.

Procedura readmisji

Przekazanie osoby, która ma zostać odesłana, wymaga złożenia wniosku o readmisję do państwa rozpatrującego wniosek *. Na zasadzie odstępstwa wniosek nie jest wymagany, pod warunkiem, że osoba, która ma zostać odesłana, jest w posiadaniu ważnego paszportu i, gdy ma to zastosowanie, ważnej wizy lub zezwolenia na pobyt.

Jeśli daną osobę zatrzymano w rejonie przygranicznym państwa składającego wniosek po bezprawnym przekroczeniu granicy bezpośrednio z terytorium państwa rozpatrującego wniosek, państwo składające wniosek może złożyć wniosek o readmisję w ciągu dwóch dni roboczych od daty zatrzymania tej osoby (procedura przyspieszona).

Wniosek o readmisję zawiera następujące informacje:

  • dostępne dane dotyczące tożsamości osoby,
  • środki dowodowe potwierdzające obywatelstwo, bezprawny wjazd lub zamieszkiwanie na terytorium państwa składającego wniosek,
  • oświadczenie stwierdzające, że osoba, która ma być przekazana, może potrzebować pomocy lub opieki, lub objęcia wszelkimi innymi środkami ochrony lub bezpieczeństwa.

Właściwy organ państwa składającego wniosek składa wniosek o readmisję do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek w ciągu 180 dni od uzyskania informacji, że dana osoba nie spełnia lub przestała spełniać obowiązujące warunki wjazdu lub zamieszkania.

Odpowiedzi na wniosek należy udzielić na piśmie maksymalnie w ciągu 25 dni, przy czym termin ten, na należycie umotywowany wniosek, może zostać przedłużony do 60 dni. W przypadku wniosku o readmisję składanego w ramach procedury przyspieszonej, odpowiedzi należy udzielić w ciągu 2 dni roboczych od daty otrzymania wniosku.

W przypadku braku odpowiedzi w terminie, zgodę na przekazanie danej osoby uznaje się za udzieloną.

W przypadku udzielenia odmownej odpowiedzi na wniosek o readmisję, należy podać przyczyny takiej decyzji.

W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku, dana osoba zostanie przekazana w ciągu 90 dni. W przypadku przekazania w ramach procedury przyspieszonej, termin wynosi dwa dni.

Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku o readmisję przez państwo rozpatrujące wniosek w odniesieniu do własnych obywateli, właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny bezzwłocznie wydaje wymagany do powrotu podlegającej readmisji osoby dokument podróży, którego okres ważności wynosi 30 dni.

W przypadku readmisji bezpaństwowców i obywateli państw trzecich, państwo składające wniosek wystawia osobie, na której readmisję wyrażono zgodę, dokument podróży uznawany przez państwo rozpatrujące wniosek; w przypadku gdy państwo rozpatrujące wniosek jest państwem członkowskim UE, dokument ten sporządzany jest w standardowej formie określonej w zaleceniu Rady z dnia 30 listopada 1994 r. (DA) (DE) (EL) (EN) (ES) (FR) (IT) (NL) (PT) (FI) (SV).

Przed przekazaniem danej osoby właściwe organy Federacji Rosyjskiej i państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek dokonują uzgodnień co do daty przekazania, przejścia granicznego i ewentualnej eskorty. Dopuszcza się korzystanie ze wszelkich środków transportu. W przypadku przekazania danej osoby drogą lotniczą, można korzystać zarówno z regularnych, jak i czarterowych połączeń lotniczych.

Wszelkie koszty transportu poniesione w związku z readmisją i tranzytem danych osób do przejścia granicznego państwa rozpatrującego wniosek ponosi państwo składające wniosek.

Przepisy końcowe

Umowa ta jest bez uszczerbku dla praw, obowiązków i odpowiedzialności wynikających z prawa międzynarodowego, a zwłaszcza z konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. oraz europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 listopada 1950 r.

Umawiające się strony ustanawiają Wspólny Komitet ds. Readmisji, którego zadania obejmują w szczególności: monitorowanie stosowania umowy, decydowanie w sprawie uzgodnień wykonawczych niezbędnych do jednolitego jej stosowania oraz zalecania wprowadzania zmian do umowy.

Państwa członkowskie i Federacja Rosyjska zawierają protokoły wykonawcze, w których ustala się zasady dotyczące: właściwych organów, przejść granicznych, języków, w których odbywać się będzie wzajemna komunikacja, zasad readmisji w przypadku procedury przyspieszonej, warunków przekazywania osób pod eskortą, zaświadczeń dodatkowych w stosunku do wymienionych w załącznikach do umowy itd.

Umowa ta wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po wzajemnej notyfikacji o zakończeniu procedur ratyfikujących lub zatwierdzających umowę. Po zakończeniu powyższej procedury wejście w życie tej umowy nastąpiło 1 czerwca 2007 r.

Kontekst

Umowa ta jest piątą umową o readmisji zawartą między Wspólnotą Europejską a państwem trzecim. Pozostałe umowy zostały zawarte z Hongkongiem, Makau, Sri Lanką oraz Albanią.

Decyzja ta została przyjęta w tym samym czasie, co decyzja w sprawie zawarcia umowy z Federacją Rosyjską dotyczącej ułatwienia wydawania wiz. Obie te umowy są częścią wprowadzenia czterech wspólnych przestrzeni między UE a Federacją Rosyjską, z których jedna to wspólna przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Umowy te stanowią następstwo wspólnej deklaracji z 31 maja 2003 r. uzgodnionej podczas szczytu w Sankt Petersburgu, w której UE i Federacja Rosyjska zobowiązały się do terminowego zakończenia negocjacji w sprawie umowy o readmisji.

Pojęcia kluczowe stosowane w akcie
  • Readmisja: przekazanie przez państwo składające wniosek i przyjęcie przez państwo rozpatrujące wniosek osób (własnych obywateli państwa rozpatrującego wniosek, obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców), którym udowodniono nielegalny wjazd, pobyt lub nielegalne zamieszkiwanie na terytorium państwa składającego wniosek.
  • Państwo składające wniosek: państwo, które składa wniosek o readmisję.
  • Państwo rozpatrujące wniosek: państwo, do którego adresowany jest wniosek o readmisję.

ODNIESIENIA

Akt Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy
Decyzja 2007/341/WE

19.4.2007

-

Dz.U. L 129 z 17.5.2007

Ostatnia aktualizacja: 18.08.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony