RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Ochrona wód i gospodarka wodna (ramowa dyrektywa wodna)

Unia Europejska (UE) ustanawia wspólnotowe ramy ochrony wód i gospodarki wodnej. Państwa członkowskie muszą w pierwszej kolejności określić i przeanalizować wody europejskie, wyznaczone w oparciu o dorzecza i obszary dorzeczy. Następnie przyjmują plany gospodarowania i programy działań dostosowane do każdej części wód.

AKT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].

STRESZCZENIE

Unia Europejska (UE) ustanawia ramy dla ochrony:

  • śródlądowych wód powierzchniowych *,
  • wód podziemnych *,
  • wód przejściowych * oraz
  • wód przybrzeżnych *.

Niniejsza dyrektywa ramowa ma kilka celów, a są to: zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola, promowanie zrównoważonego korzystania z wód, ochrona środowiska, poprawa stanu ekosystemów wodnych oraz zmniejszenie skutków powodzi i susz.

Ostatecznym celem dyrektywy jest osiągnięcie do końca 2015 r. „dobrego stanu” ekologicznego i chemicznego wszystkich wód wspólnotowych.

Uzgodnienia administracyjne

Państwa członkowskie są zobowiązane określić pojedyncze dorzecza * leżące na ich terytorium i przydzielić je do określonych obszarów dorzeczy *. Dorzecza obejmujące terytorium więcej niż jednego państwa członkowskiego zostaną przydzielone do międzynarodowego obszaru dorzecza.

Państwa członkowskie określają właściwą władzę w celu stosowania zasad niniejszej dyrektywy ramowej w każdym obszarze dorzecza.

Określenie i analiza wód

Najpóźniej do 2004 r. każde państwo członkowskie musi sporządzić:

  • analizę charakterystyki każdego obszaru dorzecza,
  • przegląd wpływu działalności człowieka na wody,
  • analizę ekonomiczną korzystania z wód,
  • rejestr obszarów wymagających szczególnej ochrony,
  • spis wszystkich części wód wykorzystywanych do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, dostarczających więcej niż 10 m³ na dobę lub służących więcej niż 50 osobom.

Przegląd analizy zaplanowano na 2013 r., a następnie będzie mięć miejsce co sześć lat.

Plany gospodarowania i programy działań

W 2009 r., tj. dziewięć lat po wejściu w życie dyrektywy ramowej, sporządzane są plany gospodarowania w ramach każdego obszaru dorzecza, z uwzględnieniem wyników analiz i przeprowadzonych badań. Plany te obejmują okres 2009–2015. Przegląd planów ma miejsce w 2015 r., a następnie co sześć lat.

Plany gospodarowania będą musiały zostać zrealizowane w 2012 r. Ich celem jest:

  • zapobieganie pogorszeniu się stanu wód, poprawa i przywracanie wszystkich części wód powierzchniowych, osiągnięcie ich dobrego stanu chemicznego i ekologicznego najpóźniej do końca 2015 r. i redukcja zanieczyszczeń zrzutami i emisjami substancji niebezpiecznych,
  • ochrona, poprawa i przywracanie stanu wód podziemnych, zapobieganie ich zanieczyszczeniu, pogarszaniu ich stanu oraz zapewnienie równowagi pomiędzy między poborami a zasilaniem tych wód,
  • ochrona obszarów chronionych.

Plany gospodarowania wodami w dorzeczach mogą być uzupełniane bardziej szczegółowymi programami i planami gospodarowania dla danej zlewni, danego sektora lub typu wód.

Czasowe pogorszenie się stanu części wód nie stanowi naruszenia niniejszej dyrektywy ramowej, jeśli jest ono wynikiem wyjątkowych i nieprzewidywalnych okoliczności związanych z awarią, naturalną przyczyną lub siłą wyższą.

Państwa członkowskie zachęcają wszystkie zainteresowane strony do aktywnego udziału we wdrażaniu tej dyrektywy ramowej, w szczególności w zakresie planów gospodarowania obszarami dorzeczy. Projekty i plany gospodarowania muszą podlegać konsultacji publicznej przez co najmniej 6 miesięcy.

Od 2010 r. państwa członkowskie muszą dopilnować, by polityka opłat za wodę przewidywała odpowiednie działania zachęcające konsumentów do wykorzystywania zasobów wodnych efektywnie oraz by poszczególne sektory gospodarki przyczyniały się do zwrotu kosztów usług wodnych, w tym kosztów ekologicznych i dotyczących zasobów.

Państwa członkowskie muszą ustanowić odpowiednie systemy skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar w przypadku naruszenia niniejszej dyrektywy ramowej.

Na poziomie europejskim opracowano wykaz priorytetowych substancji zanieczyszczających, wybranych spośród substancji stanowiących poważne zagrożenie dla organizmów wodnych. Wykaz ten stanowi załącznik X do niniejszej dyrektywy ramowej.

Pojęcia kluczowe stosowane w akcie
  • Wody śródlądowe oznaczają wszystkie wody stojące lub płynące na powierzchni lądu i wszelkie wody podziemne po stronie lądu od linii bazowej, od której odmierzana jest szerokość wód terytorialnych.
  • Wody powierzchniowe oznaczają wody śródlądowe z wyjątkiem wód podziemnych, wody przejściowe i wody przybrzeżne, z wyjątkiem sytuacji, kiedy z uwagi na stan chemiczny zaliczyć można do nich również wody terytorialne.
  • Wody podziemne oznaczają wszystkie wody znajdujące się pod powierzchnią ziemi w strefie saturacji oraz w bezpośredniej styczności z gruntem lub podglebiem.
  • Wody przejściowe oznaczają części wód powierzchniowych w obszarach ujść rzek, które są częściowo zasolone na skutek bliskości wód przybrzeżnych, ale które są pod znacznym wpływem dopływów wód słodkich.
  • Wody przybrzeżne oznaczają wody powierzchniowe po stronie w kierunku lądu od linii, której każdy punkt oddalony jest na odległość jednej mili morskiej po stronie w kierunku morza, od najbliższego punktu linii bazowej, od której mierzona jest szerokość wód terytorialnych, rozszerzając się, gdzie stosowne, aż do zewnętrznej granicy wód przejściowych.
  • Dorzecze oznacza obszar lądu, z którego wszystkie spływy powierzchniowe odprowadzane są przez system strumieni, rzek i, gdzie stosowne, jezior, do morza poprzez pojedyncze ujście cieku, estuarium lub deltę.
  • Obszar dorzecza oznacza obszar lądu i morza składający się z jednego lub wielu sąsiadujących ze sobą dorzeczy wraz ze związanymi z nimi wodami podziemnymi i wodami przybrzeżnymi, określony jako jednostka główna dla gospodarowania wodami w dorzeczu.

ODNIESIENIA

Akt Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy
Dyrektywa 2000/60/WE

22.12.2000

22.12.2003

Dz.U. L 327 z 22.12.2000

Akt(-y) zmieniający(-e) Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy
Decyzja 2455/2001/WE

16.12.2001

Dz.U. L 331 z 15.12.2001

Dyrektywa 2008/32/WE

21.3.2008

Dz.U. L 81 z 20.3.2008

Dyrektywa 2009/31/WE

25.6.2009

25.6.2011

Dz.U. L 140 z 5.6.2009

Kolejne zmiany i poprawki do dyrektywy 2000/60/WE zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

ZMIANY ZAŁĄCZNIKÓW

Załącznik X – Wykaz substancji priorytetowych w sektorze wodnym
dyrektywa 2008/105/WE [Dz.U. L 348 z 24.12.2008]

AKTY POWIĄZANE

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady – W sprawie zrównoważonej gospodarki wodnej na terenie Unii Europejskiej – Pierwszy etap wdrażania ramowej dyrektywy wodnej 2000/60/WE [COM(2007) 128 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].
W sprawozdaniu tym Komisja przedstawia wyniki państw członkowskich w zakresie wdrażania ramowej dyrektywy wodnej. Podkreśla m. in. podwyższone ryzyko nieosiągnięcia przez kilka państw celów dyrektywy ramowej, w szczególności ze względu na fizyczną degradację ekosystemów wodnych w wyniku nadmiernej eksploatacji zasobów wodnych, oraz wysokie poziomy zanieczyszczeń pochodzących ze źródeł rozproszonych. Komisja wskazuje na problemy z przestrzeganiem terminu transpozycji dyrektywy ramowej i niedociągnięcia w zakresie przedmiotu tej transpozycji. Skądinąd wydaje się, że określanie obszarów dorzeczy i wyznaczanie właściwych organów krajowych są odpowiednio realizowane, nawet jeśli w niektórych przypadkach wymagają dokończenia w obszarze współpracy międzynarodowej. Ponadto sprawozdanie wskazuje na duże zróżnicowanie w zakresie jakości oceny środowiskowej i ekonomicznej obszarów dorzeczy oraz na poważne niedociągnięcia, zwłaszcza w zakresie analizy ekonomicznej. W końcu Komisja przedstawia kilka zaleceń dla państw członkowskich, w szczególności w celu poprawy obecnych niedociągnięć, włączania założeń zrównoważonej gospodarki wodnej w pozostałe obszary polityki krajowej i najlepszego wykorzystania zaangażowania społeczeństwa, a także ogłasza działania, które zamierza wykonać w przyszłości w ramach europejskiej polityki w zakresie gospodarki wodnej.

Sprawozdanie Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady zgodnie z art. 18 ust. 3 dyrektywy 2000/60/WE (ramowa dyrektywa wodna) w sprawie programów monitorowania stanu wód [COM(2009) 156 wersja ostateczna – nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym].

Ostatnia aktualizacja: 24.03.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony