RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο
Αυτή η σελίδα διατίθεται σε 15 γλώσσες
Νέες διαθέσιμες γλώσσες:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Ταφή αποβλήτων

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπει αυστηρές τεχνικές απαιτήσεις για τους χώρους υγειονομικής ταφής, έτσι ώστε να προλαμβάνονται και να μειώνονται κατά το δυνατόν οι αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, ειδικότερα δε στα επιφανειακά και τα υπόγεια ύδατα, το έδαφος, την ατμόσφαιρα και την υγεία του ανθρώπου.

ΠΡΑΞΗ

Οδηγία 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου της 26ης Απριλίου 1999 περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων [Βλέπε πράξεις τροποποίησης].

ΣΥΝΟΨΗ

Η οδηγία στοχεύει στην πρόληψη ή τη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων από την ταφή αποβλήτων στο περιβάλλον.

Παρουσιάζει λεπτομερώς τις διάφορες κατηγορίες αποβλήτων (αστικά απόβλητα, επικίνδυνα, μη επικίνδυνα, αδρανή) και ισχύει για όλους τους χώρους ταφής, οι οποίοι ορίζονται ως χώροι διάθεσης αποβλήτων, με εναπόθεση των αποβλήτων επί ή εντός του εδάφους. Οι χώροι ταφής ταξινομούνται σε τρεις κατηγορίες:

  • χώροι ταφής επικίνδυνων αποβλήτων·
  • χώροι ταφής μη επικίνδυνων αποβλήτων·
  • χώροι ταφής αδρανών αποβλήτων.

Αντιθέτως, η οδηγία δεν εφαρμόζεται:

  • στη διασπορά ιλύος στο έδαφος (συμπεριλαμβανομένης της ιλύος καθαρισμού λυμάτων και της ιλύος της προερχόμενης από εργασίες βυθοκόρησης)·
  • στη χρήση αδρανών αποβλήτων σε χώρους υγειονομικής ταφής για εργασίες ανάπλασης ή αποκατάστασης·
  • στην απόθεση μη ρυπασμένου χώματος ή μη επικίνδυνων αδρανών αποβλήτων που προέρχονται από την αναζήτηση και την εξόρυξη, την επεξεργασία και την αποθήκευση ορυκτών πόρων, καθώς και από την εκμετάλλευση λατομείων·
  • στην απόθεση μη επικίνδυνων ιλύων βυθοκόρησης κατά μήκος μικρών υδατορευμάτων από τα οποία έχουν αφαιρεθεί, καθώς και μη επικίνδυνων ιλύων σε επιφανειακά ύδατα, συμπεριλαμβανομένης της κοίτης και του υποστρώματός της.

Προκειμένου να αποφευχθεί οιοσδήποτε κίνδυνος, έχει οριστεί ομοιόμορφη διαδικασία για την αποδοχή των αποβλήτων:

  • τα απόβλητα πρέπει να υφίστανται επεξεργασία πριν από την εναπόθεσή τους στο χώρο ταφής·
  • τα επικίνδυνα απόβλητα που ανταποκρίνονται στα κριτήρια της οδηγίας πρέπει να κατευθύνονται προς χώρο ταφής επικίνδυνων αποβλήτων·
  • οι χώροι ταφής για μη επικίνδυνα απόβλητα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τα αστικά απόβλητα και για τα μη επικίνδυνα απόβλητα·
  • οι χώροι ταφής για αδρανή απόβλητα προορίζονται αποκλειστικά για αδρανή απόβλητα.

Δεν γίνονται δεκτά στους χώρους ταφής τα κάτωθι απόβλητα:

  • τα υγρά απόβλητα·
  • τα εύφλεκτα απόβλητα·
  • τα εκρηκτικά ή οξειδωτικά απόβλητα·
  • τα μολυσματικά νοσοκομειακά ή κλινικά απόβλητα·
  • τα χρησιμοποιημένα ελαστικά, εκτός εξαιρέσεων·
  • οποιοσδήποτε άλλος τύπος αποβλήτων που δεν ανταποκρίνεται στα κριτήρια αποδοχής που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ.

Η οδηγία προβλέπει διαδικασία για τη χορήγηση αδειών εκμετάλλευσης χώρου ταφής. Η αίτηση άδειας πρέπει να περιλαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες:

  • τα στοιχεία ταυτότητας του αιτούντος και, ενδεχομένως, του φορέα εκμετάλλευσης·
  • περιγραφή των τύπων και της συνολικής ποσότητας των αποβλήτων που πρόκειται να αποτεθούν·
  • τη χωρητικότητα του χώρου ταφής·
  • περιγραφή του χώρου·
  • τις προτεινόμενες μεθόδους πρόληψης ή καταπολέμησης της ρύπανσης·
  • το σχέδιο λειτουργίας, παρακολούθησης και ελέγχου·
  • το σχέδιο διαδικασίας παύσης της λειτουργίας και μετέπειτα φροντίδας·
  • τις χρηματικές εγγυήσεις που παρέχει ο αιτών·
  • τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αν απαιτείται σύμφωνα με την οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημόσιων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον.

Τα κράτη μέλη φροντίζουν να διασφαλίσουν ότι η συνέχιση της λειτουργίας υφιστάμενων χώρων υγειονομικής ταφής επιτρέπεται μόνον εφόσον εφαρμοσθούν το ταχύτερο δυνατόν οι διατάξεις της οδηγίας.

Ανά τριετία, τα κράτη μέλη οφείλουν να υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας.

Με βάση τις εν λόγω εκθέσεις, η Επιτροπή οφείλει να δημοσιεύει έκθεση της Κοινότητας σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας (βλέπε στη συνέχεια «Συναφείς πράξεις»).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

ΠράξηΈναρξη ισχύοςΠροθεσμία για μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελώνΕπίσημη Εφημερίδα

Οδηγία 1999/31/ΕΚ

16.7.1999

16.7.2001

ΕΕ L 182 της 16.7.1999

Πράξη (εις) τροποποίησηςΈναρξη ισχύοςΠροθεσμία για μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελώνΕπίσημη Εφημερίδα

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1882/2003

20.11.2003

-

ΕΕ L 284 της 31.10.2003

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1137/2008

11.12.2008

-

ΕΕ L 311 της 21.11.2008

Οι διαδοχικές τροποποιήσεις και διορθώσεις στην οδηγία 1999/31/ΕΚ έχουν ενσωματωθεί στο βασικό κείμενο. Αυτή η ενοποιημένη εκδοχή έχει αποκλειστικά αξία τεκμηρίωσης.

ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

Πληροφορίες σχετικά με νήσους και απομονωμένους οικισμούς που εξαιρούνται εκ μέρους των κρατών μελών βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 4 της οδηγίας για την υγειονομική ταφή των αποβλήτων [Επίσημη Εφημερίδα C 316 της 13.12.2005].

Απόφαση 2003/33/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2002, για τον καθορισμό κριτηρίων και διαδικασιών αποδοχής των αποβλήτων στους χώρους υγειονομικής ταφής σύμφωνα με το άρθρο 16 και το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 1999/31/ΕΚ [Επίσημη Εφημερίδα L 011 της 16.1.2003].

Απόφαση 2000/738/ΕΚ της Επιτροπής της 17ης Νοεμβρίου 2000 που αφορά το ερωτηματολόγιο σχετικά με τις εκθέσεις των κρατών μελών περί της εφαρμογής της οδηγίας 1999/31/ΕΚ για την υγειονομική ταφή των αποβλήτων [Επίσημη Εφημερίδα L 298 της 25.11.2000].

Εκθέσεις

Έκθεση της Επιτροπής της 20ης Νοεμβρίου 2009 σχετικά με την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας για τα απόβλητα, Οδηγία 2006/12/ΕΚ για τα στερεά απόβλητα, Οδηγία 91/689/ΕΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα, Οδηγία 75/439/ΕΟΚ για τα χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια, Οδηγία 86/278/EOK για την ιλύ καθαρισμού, Οδηγία 94/62/ΕΚ για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, Οδηγία 1999/31/ΕΚ για την υγειονομική ταφή των αποβλήτων και Οδηγία 2002/96/ΕΚ για τα απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού κατά την περίοδο 2004-2006 [COM(2009) 633 τελικό – Δεν έχει δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα].
Η πρακτική εφαρμογή της οδηγίας για την υγειονομική ταφή των αποβλήτων εξακολουθεί να μην είναι καθόλου ικανοποιητική, χρειάζονται δε σημαντικές προσπάθειες για τη βελτίωσή της. Μια δεκαετία μετά την έκδοση της οδηγίας, δεν έχουν κοινοποιήσει όλα τα κράτη μέλη τη μεταφορά της στην εθνική νομοθεσία και την εφαρμογή του συνόλου των διατάξεών της. Υπάρχει ακόμα μεγάλος αριθμός παράνομων χώρων υγειονομικής ταφής οι οποίοι λειτουργούν χωρίς την άδεια που απαιτεί η νομοθεσία της ΕΕ περί αποβλήτων. Μεγάλο μέρος των κρατών μελών δεν συμμορφώθηκε μέχρι τις 16 Ιουλίου 2009, ημερομηνία κατά την οποία έπρεπε όλοι οι μη ανταποκρινόμενοι στα ισχύοντα πρότυπα χώροι υγειονομικής ταφής που λειτουργούσαν πριν από τη θέσπιση της οδηγίας να πληρούν τις απαιτήσεις (εκτός αν προβλεπόταν ειδική παρέκκλιση). Μόνο εννέα κράτη μέλη ανέφεραν ότι πέτυχαν τους στόχους του 2006 να μην διοχετεύουν τα βιοαποδομήσιμα αστικά απόβλητα σε χώρους υγειονομικής ταφής, ενώ η δέσμευση των αερίων των χώρων αυτών δεν θεωρείται επαρκής.
Το 2009 εκκρεμούσαν κατά κρατών μελών δεκατρείς υποθέσεις μη συμμόρφωσης και ένδεκα που αφορούσαν την πλημμελή εφαρμογή της οδηγίας. Αντιδρώντας σ' αυτή τη συστηματική αδυναμία ορθής εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας περί αποβλήτων από τα κράτη μέλη, η Επιτροπή υιοθέτησε στρατηγική προσέγγιση.

Έκθεση της Επιτροπής της 19ης Ιουλίου 2006, σχετικά με την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας για τα απόβλητα: Οδηγία 75/442/EΟΚ περί των στερεών αποβλήτων, οδηγία 91/689/EΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα, οδηγία 75/439/EΟΚ περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, οδηγία 86/278/EΟΚ για την ιλύ καθαρισμού λυμάτων, οδηγία 94/62/EΚ για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας και οδηγία 1999/31/EΚ περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων, για την περίοδο 2001-2003 [COM(2006) 406 τελικό – Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα].
Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, πολλά κράτη μέλη χρησιμοποίησαν τις δυνατότητες απαλλαγής που παρέχει η οδηγία για ορισμένα απόβλητα ή χώρους υγειονομικής ταφής (για παράδειγμα όσον αφορά τους απομονωμένους οικισμούς και την υπόγεια αποθήκευση). Σε ορισμένες χώρες, πολλοί χώροι υγειονομικής ταφής για ακίνδυνα ή για αδρανή απόβλητα θα πρέπει να επανεξοπλιστούν ή να κλείσουν έως το 2009, προκειμένου να ανταποκριθούν στις διατάξεις της οδηγίας. Τα περισσότερα κράτη μέλη καθόρισαν κριτήρια αποδοχής των αποβλήτων στους χώρους υγειονομικής ταφής και υπέβαλαν τις εθνικές τους στρατηγικές για τη μείωση των βιοαποδομήσιμων αποβλήτων που καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής. Η Επιτροπή κίνησε πολλές διαδικασίες επί παραβάσει λόγω της ύπαρξης παράνομων χώρων υγειονομικής ταφής αποβλήτων ή επειδή δεν εξασφαλίστηκε η υποβολή σχεδίων προετοιμασίας εκ μέρους όλων των φορέων εκμετάλλευσης των χώρων υγειονομικής ταφής αποβλήτων έως τον Ιούλιο 2002.

Έκθεση της Επιτροπής, της 30ής Μαρτίου 2005, σχετικά με τις εθνικές στρατηγικές μείωσης των βιοαποδομήσιμων αποβλήτων που αποτελούν αντικείμενο υγειονομικής ταφής, σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 1999/31/ΕΚ περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων [COM(2005) 105 – Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα].
Τον Ιανουάριο 2004, η Επιτροπή έλαβε τις εθνικές στρατηγικές δώδεκα κρατών μελών (η Ιρλανδία και η Ισπανία δεν ανακοίνωσαν τις εθνικές στρατηγικές τους, ενώ η στρατηγική της Φινλανδίας παρουσιάστηκε με υπερβολικά μεγάλη καθυστέρηση για να ληφθεί υπόψη στην παρούσα έκθεση). Το Βέλγιο και το Ηνωμένο Βασίλειο παρουσίασαν τη στρατηγική τους σε περιφερειακή βάση. Εξάλλου, τα δέκα νέα κράτη μέλη όφειλαν να παρουσιάσουν τις στρατηγικές τους μετά την προσχώρησή τους.
Στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι όλες οι στρατηγικές περιλαμβάνουν κίνητρα για λιπασματοποίηση, ανακύκλωση του χαρτιού και ενεργειακή αξιοποίηση. Οι περισσότερες από αυτές τις στρατηγικές τονίζουν την ανάγκη να χρησιμοποιούνται οργανικά απόβλητα που υφίστανται διαλογή στην πηγή, έτσι ώστε να παράγεται λίπασμα καλής ποιότητας. Παρατηρούνται εξαιρετικά μεγάλες διαφορές σχετικά με το πόσο λεπτομερείς είναι οι στρατηγικές και τα μέτρα για την επίτευξη των στόχων. Ορισμένα κράτη μέλη έχουν επιλέξει μέτρα δεσμευτικά από νομική άποψη, ενώ άλλα έχουν προτιμήσει προαιρετικά μέτρα και κίνητρα. Η ανάλυση των στρατηγικών δεν επιτρέπει να συμπεράνουμε με βεβαιότητα αν οι στόχοι μείωσης θα επιτευχθούν στα κράτη μέλη στα οποία δεν έχουν ακόμη επιτευχθεί. Εντούτοις, φαίνεται ότι θα πρέπει να καταβληθούν επιπλέον προσπάθειες για την επίτευξή τους.

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 24.02.2010
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας