RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Promowanie stosowania energii ze źródeł odnawialnych

Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne ramy stosowania energii ze źródeł odnawialnych, aby ograniczyć emisje gazów cieplarnianych i promować transport mniej szkodliwy dla środowiska naturalnego. W tym celu opracowane zostają krajowe plany działań oraz metody wykorzystywania biopaliw.

AKT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (tekst mający znaczenie dla EOG).

STRESZCZENIE

Celem niniejszej dyrektywy jest ustanowienie wspólnych ram dla promowania i produkcji energii ze źródeł odnawialnych.

Krajowe cele i środki

Każde państwo oblicza swój cel na podstawie udziału wyprodukowanej przez siebie energii ze źródeł odnawialnych w jego końcowym zużyciu energii brutto. Cel jest zgodny z ogólnym celem „20-20-20” Wspólnoty.

Udział energii ze źródeł odnawialnych w transporcie musi do 2020 r. wynosić co najmniej 10% końcowego zużycia energii w tym sektorze.

Krajowe plany działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych

Państwa członkowskie muszą przyjąć krajowe plany działania określające na rok 2020 udział energii ze źródeł odnawialnych zużywany w sektorze transportu oraz energii elektrycznej i ogrzewania. W tych planach należy uwzględnić wpływ innych środków polityki efektywności energetycznej na końcowe zużycie energii (im większa redukcja zużycia energii, tym mniej energii ze źródeł odnawialnych potrzeba do osiągnięcia celu). W planach należy również ustanowić procedury usprawniania systemów planowania, opłat i dostępu energii ze źródeł odnawialnych do sieci elektroenergetycznej.

Współpraca między państwami członkowskimi

Państwa członkowskie mogą „wymieniać” ilość energii ze źródeł odnawialnych w ramach transferów statystycznych, ustanawiać wspólne projekty dotyczące wytwarzania z odnawialnych źródeł energii elektrycznej lub energii na potrzeby ogrzewania.

Mogą również nawiązywać współpracę z państwami trzecimi pod następującymi warunkami:

  • energia elektryczna musi być zużywana we Wspólnocie,
  • energia elektryczna musi być produkowana w nowo wybudowanej instalacji (po czerwcu 2009 r.),
  • ilość produkowanej i eksportowanej energii elektrycznej nie uzyskała żadnego innego wsparcia.

Gwarancja pochodzenia

Każde państwo członkowskie musi być w stanie zagwarantować pochodzenie energii elektrycznej oraz energii stosowanej w celu ogrzewania i chłodzenia ze źródeł odnawialnych. Informacje zawarte w tych gwarancjach są znormalizowane i muszą być uznawane przez wszystkie państwa członkowskie. Mogą również stanowić dla konsumentów źródło informacji o wszystkich poszczególnych źródłach energii elektrycznej.

Dostęp do sieci i ich działanie

Państwa członkowskie muszą stworzyć infrastrukturę w sektorze przesyłowym niezbędną dla energii ze źródeł odnawialnych. W tym celu muszą:

  • zapewnić zagwarantowanie przez operatorów przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii,
  • zapewnić priorytetowy dostęp do energii tego typu.

Biopaliwa i biopłyny

W dyrektywie wzięto pod uwagę energię wytwarzaną z biopaliw i biopłynów. Aby były one uwzględniane, ich udział w redukcji emisji gazów cieplarnianych musi wynosić co najmniej 35%, a od 1 stycznia 2017 r. – 50%.

Biopaliwa i biopłyny są produkowane z surowców pochodzących spoza lub z terytorium Wspólnoty. Biopaliwa i biopłyny nie powinny pochodzić z surowców uzyskanych z terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności lub zasobnych w pierwiastek węgla. Aby móc skorzystać ze wsparcia finansowego, muszą być zakwalifikowane jako „zrównoważone” zgodnie z kryteriami wymienionymi w dyrektywie.

Kontekst

Dyrektywa stanowi część pakietu przepisów dotyczących energii i zmian klimatycznych, który stanowi ramy prawne dla celów wspólnotowych redukcji emisji gazów cieplarnianych. W jego ramach państwa członkowskie zachęcane są do wydajności energetycznej, używania energii ze źródeł odnawialnych, poprawy dostaw energii i gospodarczego pobudzania dynamicznego sektora, w którym Europa daje przykład innym.

ODNIESIENIA

Akt Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy
Dyrektywa 2009/28/WE

25.6.2009

5.12.2010

Dz.U. L 140 z 5.6.2009

AKT POWIĄZANY

Sprawozdanie Komisji z dnia 25 lutego 2010 r. dla Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczące wymagań w odniesieniu do zrównoważonego zastosowania biomasy stałej i gazowej do celów produkcji energii elektrycznej, ciepła i chłodzenia [COM(2010) 11 wersja ostateczna – nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym].
Do sprawozdania dołączono ocenę skutków (SEC(2010) 65) i streszczenie oceny skutków (SEC(2010) 66 ).
W niniejszym sprawozdaniu przedstawione są wyniki oceny przeprowadzonej przez Komisję na temat wymagań dotyczących systemu zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do zastosowań biomasy do celów energetycznych, z wyjątkiem biopaliw i biopłynów (czyli paliw stałych i gazowych stosowanych w produkcji energii elektrycznej, ciepła i chłodzenia).
W swojej analizie wymagań dotyczących rozszerzenia unijnego systemu zrównoważonego rozwoju na paliwa stałe i gazowe, pochodzące z biomasy i stosowane w produkcji energii elektrycznej, ciepła i chłodzenia, Komisja rozważyła trzy zasady, których musi przestrzegać ogólnoeuropejska polityka zrównoważonej produkcji biomasy. Są to:

  • skuteczność w rozwiązywaniu problemów dotyczących zrównoważonego stosowania biomasy,
  • oszczędność w osiąganiu celów,
  • zgodność z obowiązującymi rozwiązaniami politycznymi.

W oparciu o te elementy Komisja w sprawozdaniu stwierdza, że na tym etapie nie jest niezbędne ustanowienie wiążącego i zharmonizowanego systemu europejskiego w tej dziedzinie i że istniejące środki są wystarczające, aby zagwarantować na poziomie UE zrównoważone stosowanie biomasy stałej i gazowej w sektorze energii elektrycznej, ogrzewania i chłodzenia.
Komisja w sprawozdaniu wystosowuje zalecenia w zakresie zrównoważonego rozwoju i zachęca państwa członkowskie do ich uwzględnienia w celu zapewnienia spójności istniejących i przyszłych krajowych systemów zrównoważonego rozwoju. Zalecenia, z pewnymi wyjątkami, opierają się głównie na systemie zrównoważonego rozwoju zawartym w dyrektywie 2009/28/WE w odniesieniu do biopaliw i biopłynów.
W swoim sprawozdaniu Komisja wskazuje, że wnioski z przeprowadzonej oceny muszą być uwzględnione w odniesieniu do sprawozdawczości i monitorowania. Z tego względu we wnioskach sprawozdania określa, że do 31 grudnia 2011 r. złoży nowe sprawozdanie wskazujące, czy krajowe systemy w sposób wystarczający i stosowny rozwiązują kwestię zrównoważonego wykorzystania biomasy z UE i spoza niej oraz czy spowodowały one powstanie barier w handlu lub w rozwoju sektora bioenergetycznego. Komisja rozważy między innymi, czy stosowne byłoby wprowadzenie dodatkowych środków, takich jak wspólne kryteria zrównoważonej produkcji na szczeblu UE.

Ostatnia aktualizacja: 09.07.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony