RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 22 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  BG - CS - ET - LV - LT - HU - MT - PL - RO - SK - SL

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Strategia ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r.

Unia Europejska (UE) przyjęła strategię ochrony i poprawy stanu różnorodności biologicznej w Europie w ciągu następnej dekady. Niniejsza strategia określa sześć celów obejmujących główne czynniki utraty różnorodności biologicznej i umożliwiających zmniejszanie najsilniejszych presji na przyrodę.

AKT

Komunikat Komisji z dnia 3 czerwca 2011 r. „Nasze ubezpieczenie na życie i nasz kapitał naturalny – unijna strategia ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r.” [COM(2011) 244 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].

STRESZCZENIE

Niniejsza strategia ma na celu powstrzymanie utraty różnorodności biologicznej i degradacji ekosystemów w Unii Europejskiej (UE) do 2020 r. poprzez określenie sześciu celów priorytetowych. Niniejsza strategia stanowi integralną część strategii Europa 2020, w szczególności inicjatywy przewodniej „Europa efektywnie korzystająca z zasobów”.

Cel 1: ochrona i przywrócenie stanu przyrody

UE musi czuwać nad pełnym wdrożeniem dyrektyw ptasiej i siedliskowej. Te dwie dyrektywy stanowią podstawę polityki UE w dziedzinie różnorodności biologicznej. Do tej pory umożliwiły one odniesienie znaczących sukcesów, takich jak utworzenie największej na świecie sieci stref chronionych Natura 2000 o łącznej powierzchni ponad 750 000 km2. Mimo to postępy są jeszcze niewystarczające, aby zapewnić osiągnięcie stanu ochrony korzystnego dla siedlisk i gatunków o znaczeniu europejskim. W celu realizacji pierwszego celu niniejszej strategii państwa członkowskie muszą lepiej egzekwować istniejące przepisy. W szczególności muszą czuwać nad zarządzaniem strefami Natura 2000 i przywracaniem ich stanu poprzez inwestowanie w nie niezbędnych zasobów. Działania te przyczynią się do powstrzymania utraty różnorodności biologicznej i umożliwienia jej odtworzenia do 2020 r.

Cel 2: utrzymanie i wzmocnienie ekosystemów i ich funkcji

Integracja infrastruktury ekologicznej, odbudowa przynajmniej 15% zdegradowanych ekosystemów do 2020 r. oraz rozwój inicjatywy mającej na celu zapobieganie wszelkim stratom netto ekosystemów i ich funkcji do 2015 r. będą środkami kluczowymi dla zachowania i poprawy funkcji ekosystemu (np. zapylanie roślin przez pszczoły).

Cel 3: zapewnienie zrównoważonego rozwoju rolnictwa i leśnictwa

Instrumenty przewidziane na mocy WPR muszą przyczyniać się do maksymalizacji obszarów rolnych obejmujących użytki zielone, grunty orne i plantacje trwałe, które są objęte środkami związanymi z różnorodnością biologiczną do 2020 r.

Plany urządzenia lasu lub równoważne instrumenty zostaną do 2020 r. ustanowione w odniesieniu do wszystkich lasów państwowych i gospodarstw leśnych powyżej określonego rozmiaru. Muszą one zapewniać zrównoważoną gospodarkę leśną, aby kwalifikować się do finansowania w ramach polityki rozwoju obszarów wiejskich w UE.

Środki przyjęte w celu zapewnienia zrównoważonego sposobu zarządzania w obu tych sektorach muszą przyczyniać się również do realizacji celów 1 i 2 strategii.

Cel 4: zapewnienie zrównoważonego wykorzystania zasobów rybnych

Odpowiednie środki w ramach reformy wspólnej polityki rybołówstwa powinny umożliwić osiągnięcie maksymalnego podtrzymywalnego połowu (Maximum Sustainable Yield, MSY) do 2015 r. W tym celu kluczowe jest osiągnięcie struktury wiekowej i składu wielkościowego populacji świadczących o dobrym zdrowiu stada. Dzięki zarządzaniu rybołówstwem bez znaczącego negatywnego wpływu na inne stada, gatunki i ekosystemy będzie możliwe osiągnięcie dobrego stanu środowiska do 2020 r., zgodnie z wymogami dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej.

Cel 5: zwalczanie inwazyjnych gatunków obcych

Z wyjątkiem przepisów dotyczących wykorzystania w akwakulturze gatunków obcych i niewystępujących na danym obszarze obecnie nie ma ukierunkowanej kompleksowej polityki UE w zakresie zwalczania inwazyjnych gatunków obcych. Mimo to te gatunki stanowią poważne zagrożenie dla europejskiej różnorodności biologicznej. Jest zatem konieczne zidentyfikowanie, kontrola lub eliminacja takich gatunków i zarządzanie ich drogami przedostawania się w celu zapobiegania wprowadzaniu nowych gatunków. W tym celu Komisja będzie uzupełniać braki w polityce walki z inwazyjnymi gatunkami obcymi za pomocą specjalnego instrumentu prawnego.

Cel 6: podjęcie kwestii światowego kryzysu różnorodności biologicznej

UE zwiększy swój wkład w przeciwdziałanie utracie różnorodności biologicznej poprzez dotrzymywanie zobowiązań powziętych na 10. Konferencji Stron (ang. Conference of the Parties, CdP10) Konwencji ONZ o różnorodności biologicznej, która odbyła się w Nagoi w 2010 r. Na tej konferencji UE zobowiązała się:

  • osiągnąć cele wyznaczone w światowym planie strategicznym na rzecz różnorodności biologicznej 2011–2020,
  • wdrożyć protokół z Nagoi o dostępie do zasobów genetycznych oraz sprawiedliwym i równym podziale korzyści wynikających z ich użytkowania (protokół ABS) i
  • mobilizować dodatkowe zasoby finansowe na miarę wyzwań stawianych przez ochronę różnorodności biologicznej na poziomie światowym.

Kontekst

Strategia jest odpowiedzią na dwa główne zobowiązania podjęte przez przywódców europejskich w marcu 2010 r., dotyczące powstrzymania utraty różnorodności biologicznej w UE do 2020 r. oraz ochrony, oceny i przywrócenia różnorodności biologicznej i funkcji ekosystemu w UE do 2050 r.

Ostatnia aktualizacja: 09.12.2011

Zobacz także

  • ONZ, Konwencja o różnorodności biologicznej (EN) (FR)
  • Europejski System Informacji o Bioróżnorodności (EN)
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony