RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο
Αυτή η σελίδα διατίθεται σε 15 γλώσσες
Νέες διαθέσιμες γλώσσες:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Διατήρηση των άγριων πτηνών

Μεγάλος αριθμός ειδών της ορνιθοπανίδας που ζουν εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση στο ευρωπαϊκό έδαφος υπόκειται σε συρρίκνωση. Για να αντιστραφεί αυτή η τάση, η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) θεσπίζει γενικό καθεστώς που απαγορεύει τις πρακτικές οι οποίες συνιστούν απειλή για τη διατήρηση των ειδών των πτηνών. Οι διατάξεις προστασίας που θεσπίζονται περιλαμβάνουν επίσης τη δημιουργία ζωνών ειδικής προστασίας (ΖΕΠ) για τα πτηνά σε κίνδυνο και τα αποδημητικά πτηνά για τα οποία έχουν ληφθεί μέτρα προστασίας και διαχείρισης οικοτόπων.

ΠΡΑΞΗ

Οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών.

ΣΥΝΟΨΗ

Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) πρέπει να λάβουν μέτρα που θα διασφαλίζουν τη διατήρηση και θα ρυθμίζουν την εκμετάλλευση των πτηνών που ζουν εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση στο ευρωπαϊκό έδαφος ώστε να διατηρηθεί ή να προσαρμοστεί ο πληθυσμός τους σε ικανοποιητικά επίπεδα.

Προστασία των οικοτόπων

Η εξαφάνιση ή υποβάθμιση των οικοτόπων αποτελεί απειλή για τη διατήρηση των αγρίων πτηνών. Είναι επομένως απαραίτητο να προστατευθούν.

Για τη διαφύλαξη, διατήρηση ή αποκατάσταση των βιοτόπων και των οικοτόπων των πτηνών, τα κράτη οφείλουν:

  • να δημιουργήσουν ζώνες προστασίας·
  • να συντηρούν και να διευθετούν τους οικοτόπους σύμφωνα με τις οικολογικές απαιτήσεις·
  • να αποκαταστήσουν τους κατεστραμμένους βιοτόπους.

Ζώνες ειδικής προστασίας

Τα κράτη μέλη πρέπει να δημιουργήσουν ζώνες ειδικής προστασίας (ΖΕΠ) για τα απειλούμενα είδη πτηνών και για τα αποδημητικά πτηνά (βλ. παράρτημα Ι). Αυτές τοποθετούνται στη φυσική περιοχή εξαπλώσεως των πτηνών και μπορούν να περιλαμβάνουν ζώνες διαχειμάσεως, φωλεοποιήσεως ή σταθμούς κατά μήκος των οδών αποδημίας.

Τα κράτη μέλη πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στους υγροτόπους που βρίσκονται σε ύφεση σε όλη την Ευρώπη. Πρέπει επίσης να μεριμνήσουν για ευνοϊκές συνθήκες επιβίωσης ή αναπαραγωγής των ειδών που διαβιούν στις ζώνες ειδικής προστασίας. Συνεπώς οφείλουν να πάρουν κατάλληλα μέτρα ώστε να αποφεύγεται η ρύπανση και η υποβάθμιση των οικοτόπων, καθώς και οι επιζήμιες για τα πτηνά διαταράξεις. Πρέπει επίσης να αξιολογήσουν τον αντίκτυπο των έργων που ενδέχεται να επιδράσουν σημαντικά στις καθορισμένες ζώνες και να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για να τον αποφύγουν.

Οι ζώνες ειδικής προστασίας (ΖΕΠ) αποτελούν μαζί με τις ειδικές ζώνες προστασίας (ΕΖΠ) της οδηγίας «Οικότοποι» (92/43/ΕΟΚ) το Ευρωπαϊκό δίκτυο Natura 2000 προστατευόμενων οικοτόπων.

Προστασία των αγρίων πτηνών

Η παρούσα οδηγία εισάγει ένα γενικό καθεστώς προστασίας όλων των ειδών αγρίων πτηνών που διαβιούν στο έδαφος της Ευρώπης. Ειδικότερα απαγορεύει:

  • τον εκ προθέσεως φόνο ή σύλληψη αγρίων πτηνών·
  • την καταστροφή ή βλάβη των φωλιών·
  • τη συλλογή των αυγών στη φύση και την κατοχή τους (έστω και κενών)·
  • τη σκόπιμη ενόχληση των πτηνών, ιδιαίτερα όταν θέτει σε κίνδυνο τη διατήρηση των ειδών·
  • το εμπόριο και την κατοχή ζωντανών ή νεκρών πτηνών, των οποίων απαγορεύεται η θήρα και η σύλληψη (η εν λόγω απαγόρευση ισχύει επίσης για οποιοδήποτε μέρος ή προϊόν προέρχεται από πτηνό).

Τα κράτη μέλη μπορούν υπό ορισμένες συνθήκες να παρεκκλίνουν των διατάξεων για την προστασία των αγρίων πτηνών. Ωστόσο οι συνέπειες των παρεκκλίσεων δεν πρέπει να είναι ασύμβατες με τους στόχους για τη διατήρηση που καθορίζονται στην οδηγία.

Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τις έρευνες με σκοπό τη διαχείριση, την προστασία και την ορθολογική εκμετάλλευση της άγριας ορνιθοπανίδας του ευρωπαϊκού εδάφους (βλ. παράρτημα V).

Το κυνήγι

Λόγω του επιπέδου του πληθυσμού τους, της γεωγραφικής κατανομής και του ρυθμού αναπαραγωγής τους, ορισμένα είδη μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο θήρας. Ωστόσο πρέπει να τηρούνται ορισμένες αρχές σχετικά με το κυνήγι:

  • ο αριθμός των πτηνών που θηρεύονται δεν πρέπει να αποτελεί κίνδυνο για τη διατήρηση του πληθυσμού των θηραμάτων σε ικανοποιητικά επίπεδα·
  • απαγορεύεται η θήρευση κατά τις περιόδους αναπαραγωγής ή εξαρτήσεως·
  • τα αποδημητικά πτηνά να μη θηρεύονται κατά την επιστροφή τους στον τόπο αναπαραγωγής τους·
  • απαγορεύονται οι μέθοδοι μαζικής ή όχι επιλεκτικής θανατώσεως ή συλλήψεως (βλ. παράρτημα IV).

Ο κατάλογος των ειδών που αποτελούν αντικείμενο θήρας βρίσκεται στο παράρτημα II (στο μέρος A είναι ο κατάλογος των ειδών που θηρεύονται σε όλη την ΕΕ, ενώ στο μέρος B είναι τα είδη που θηρεύονται σε ορισμένες μόνο χώρες).

Πλαίσιο

Η παρούσα οδηγία αντικαθιστά την οδηγία 79/409/ΕΟΚ της 2ας Απριλίου 1979 (της κοινώς αποκαλούμενης οδηγίας «Πτηνά»), που ήταν το παλαιότερο νομικό κείμενο της ΕΕ για τη φύση. Ωστόσο οι τροποποιήσεις που επήλθαν είναι απλά μορφολογικές. Η οδηγία «Πτηνά» καθιέρωσε για πρώτη φορά γενικό καθεστώς για την προστασία όλων των ειδών άγριας ορνιθοπανίδας που έχουν φυσική κατοικία στο έδαφος της Ένωσης. Αναγνωρίζει επίσης ότι τα άγρια πτηνά, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται μεγάλος αριθμός αποδημητικών, αποτελούν κοινή κληρονομιά των κρατών μελών της ΕΕ και για να είναι αποτελεσματική η διατήρησή τους, απαιτείται συνεργασία σε παγκόσμιο επίπεδο.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

ΠράξηΘέση σε ισχύΠροθεσμία για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελώνΕπίσημη Εφημερίδα
Οδηγία 2009/147/ΕΚ

15.2.2010

-

ΕΕ L 20 της 26.1.2010

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 17.06.2010
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας