Przepisy ogólne
Szósty program działania na rzecz ochrony środowiska, przyjęty w lipcu 2002 r. wyznaczał priorytety UE na okres do roku 2010. Działania priorytetowe obejmowały cztery obszary: zmianę klimatu, przyrodę i różnorodność biologiczną, środowisko i zdrowie oraz gospodarkę zasobami naturalnymi i odpadami. Politykę środowiskową UE wyznaczała zasada zapobiegania oraz zasada „zanieczyszczający płaci”. Dostępne były różne instrumenty instytucjonalne, finansowe i zarządzania, zapewniające jej skuteczne wdrożenie. Kluczowym elementem polityki środowiskowej było także zaangażowanie ogółu społeczeństwa.
- RAMY POLITYKI
- PRZEKROJOWE CELE POLITYKI
- ORGANIZACJE I AGENCJE
- MONITORING ŚRODOWISKOWY
-
GOSPODARKA ŚRODOWISKOWA
-
Zobowiązanie ogólne
- Odpowiedzialność za środowisko
- Zasada ostrożności
- Ocena wpływu niektórych planów i programów na środowisko
- Évaluation d’impact de certains projets sur l’environnement (FR)
- Kontrole środowiskowe: minimalne kryteria
- Wytyczne wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska
- Instrumenty zarządzania
-
Zobowiązanie ogólne
- INSTRUMENTY FINANSOWE
-
ZASTOSOWANIE I KONTROLA WSPÓLNOTOWEGO PRAWA ŚRODOWISKOWEGO
- Dostęp do informacji, udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji i dostęp do wymiaru sprawiedliwości
- Zastosowanie postanowień konwencji z Aarhus w instytucjach Unii
- Dostęp do informacji dotyczących środowiska
- Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska
- Ochrona środowiska poprzez prawo karne
- Wprowadzanie w życie wspólnotowego prawodawstwa dotyczącego ochrony środowiska w 2004 r.Archiwa