RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Konwencja rotterdamska w sprawie międzynarodowego handlu niebezpiecznymi substancjami chemicznymi

Unia Europejska reguluje wywóz i przywóz substancji chemicznych i zatwierdza konwencję rotterdamską z 1998 r. Konwencja ta ma na celu poprawę międzynarodowej regulacji handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami w celu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska oraz promowania przyjaznego dla środowiska stosowania tych produktów.

AKT

Decyzja Rady 2006/730/WE z dnia 25 września 2006 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 689/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów.

STRESZCZENIE

Konwencja rotterdamska została podpisana 11 września 1998 r. przez Wspólnotę Europejską. Niniejszej decyzji zatwierdzającej w imieniu Wspólnoty Europejskiej konwencję rotterdamską towarzyszy rozporządzenie Rady w celu realizacji postanowień konwencji w Unii Europejskiej (UE).

DECYZJA ZATWIERDZAJĄCA KONWENCJĘ ROTTERDAMSKĄ

Zasada podstawowa

Konwencja reguluje import i eksport niektórych niebezpiecznych substancji chemicznych i pestycydów. Podstawową zasadą, na której opiera się konwencja, jest procedura zgody po uprzednim poinformowaniu (ang. PIC, Prior Informed Consent). W ramach umowy oznacza to, że substancja chemiczna objęta postanowieniami konwencji może być wywożona wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody importera. Konwencja ustanawia procedurę mającą na celu zapoznanie się z decyzją krajów dokonujących przywozu i przekazywanie jej, a tym samym realizację zasady PIC w międzynarodowym handlu substancjami chemicznymi. Przewiduje ona przepisy wymagające szczegółowych informacji dotyczących produktów, aby taka decyzja została powzięta po zapoznaniu się z właściwościami takich produktów i ich wpływem na zdrowie ludzi i na środowisko.

Przedmiotowe produkty

Konwencja ma zastosowanie do zabronionych lub ściśle reglamentowanych produktów chemicznych oraz szczególnie niebezpiecznych preparatów zawierających pestycydy. Obecnie procedurze PIC podlega ponad 30 substancji chemicznych.

Mimo to zakres jej stosowania nie obejmuje pewnych substancji, a mianowicie:

Wdrożenie konwencji

Każda ze stron wyznacza organ krajowy w celu zapewnienia wdrożenia na poziomie krajowym/regionalnym. Konwencja ustanawia Konferencję Stron w celu realizacji konwencji na poziomie międzynarodowym oraz jej ocenę, w tym przyjmowanie poprawek. Ponadto organem pomocniczym jest Komitet ds. Przeglądu Chemikaliów (Komitet). Komitet jest odpowiedzialny, między innymi, za analizowanie i ocenę produktów. Sekretariat zapewnia przede wszystkim koordynację i obsługę administracyjną.

Rejestrowanie niebezpiecznych substancji chemicznych/pestycydów

Strony informują Sekretariat o wszelkich działaniach regulacyjnych przyjętych w stosunku do jednego lub wielu produktów chemicznych i pestycydów na swoim terytorium. Zawiadomienie musi zawierać informacje dotyczące właściwości, identyfikacji i zastosowania produktu oraz środków regulacyjnych. Gdy dwa powiadomienia o tej samej substancji chemicznej pochodzą z co najmniej dwóch różnych regionów, Komitet bada zebrane informacje i zaleca, jeśli to konieczne, wpisanie produktu na listę produktów objętych postanowieniami konwencji. Istnieją specjalne przepisy odnoszące się do szczególnie niebezpiecznych pestycydów. Konwencja uwzględnia bardziej ograniczone zasoby krajów rozwijających się i krajów o gospodarkach w okresie przejściowym, które, jeżeli chcą wpisać pestycydy na listę, mogą korzystać z wiedzy technicznej pochodzącej z innych źródeł. Następnie, po zbadaniu informacji, Komitet może zalecić wpisanie pestycydu na listę.

Konferencja stron bada zalecenia Komitetu i może podjąć ostateczną decyzję. Może również usunąć dany produkt z konwencji.

Przywóz

Każda ze stron określa, czy wyraża zgodę na przywóz na jej terytorium substancji chemicznych lub pestycydów objętych konwencją. Możliwe jest udzielenie zezwolenia na przywóz tylko na określonych warunkach. Stosuje się również decyzje tymczasowe. Każda strona, która zezwala na przywóz substancji chemicznej lub zezwala na jej przywóz tylko pod pewnymi warunkami, powinna zapewnić, by wszystkie przywożone produkty, niezależnie od pochodzenia, oraz produkcja krajowa do użytku krajowego podlegały tym samym warunkom.

Wywóz

Każda strona wywożąca powinna oczywiście przestrzegać decyzji innych stron dotyczących pozwolenia na przywóz produktów. Wywóz produktu jest zabroniony do miejsca docelowego pozostającego w gestii strony, która nie udzieliła żadnej odpowiedzi lub udzieliła wyłącznie odpowiedzi tymczasowej w zakresie przywozu tego produktu. Istnieją jednak wyjątki: na przykład produkt może być wywożony, gdy strona przywożąca udzieliła wyraźnej zgody dla danego produktu.

Ponadto strony wywożące powinny udzielić stronie przywożącej pomocy, na jej wniosek, w celu uzyskania dodatkowych danych i wzmocnienia ich zdolności do zarządzania danymi substancjami chemicznymi przez cały cykl ich życia.

Dla każdego wywożonego produktu, który jest zakazany lub podlega surowo ścisłej reglamentacji w myśl postanowień umowy, musi istnieć powiadomienie o wywozie, a strona przywożąca musi potwierdzić otrzymanie produktu. Umowa przewiduje postanowienia dotyczące informacji dołączanych do substancji chemicznych, takich jak przepisy dotyczące etykietowania.

Wymiana informacji

Ważne jest ułatwienie wymiany informacji naukowych, technicznych, ekonomicznych i prawnych dotyczących produktów objętych konwencją oraz zapewnienie informacji na temat przepisów krajowych ekonomicznych i prawnych w tej dziedzinie.

Pomoc techniczna

Kraje rozwijające się i kraje o gospodarkach w okresie przejściowym mogą korzystać z pomocy technicznej stron bardziej zaawansowanych w regulacjach dotyczących produktów chemicznych.

Rozstrzyganie sporów

Konferencja stron opracowuje przepisy dotyczące nieprzestrzegania konwencji. W sprawach dotyczących rozwiązywania sporów strony mogą odwołać się do procedury arbitrażu. Każda ze stron, która nie jest regionalną organizacją integracji gospodarczej, może również skierować spór do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości.

Wypowiedzenie konwencji

Strona może wycofać się z konwencji trzy lata po jej wejściu w życie. Decyzja ta wchodzi w życie po upływie co najmniej roku od dnia otrzymania wniosku o wypowiedzenie.

ROZPORZĄDZENIE W SPRAWIE WYWOZU I PRZYWOZU

Celem rozporządzenia jest wprowadzenie w życie przepisów konwencji rotterdamskiej we Wspólnocie Europejskiej. Rozporządzenie zapewnia przyjęcie środków wymaganych przez konwencję, niektóre przepisy wykraczają nawet poza wymagania konwencji.

Przedmiotowe substancje chemiczne

Zakres stosowania rozporządzenia jest szerszy niż zakres zastosowania konwencji. Obejmuje on pewne niebezpieczne substancje chemiczne, które są zakazane lub podlegają ścisłej reglamentacji w państwie członkowskim. Obejmuje on również klasyfikację, pakowanie i etykietowania wszystkie wywożonych produktów chemicznych.

Procedury wywozu

Rozporządzenie przewiduje terminy i obowiązki odnoszące się do procedury notyfikacji. System wymaga od każdego eksportera corocznego wystosowania powiadomienia o wywozie przed pierwszym wywozem substancji chemicznych. Powiadomienia są rejestrowane w centralnym rejestrze.

Rozporządzenie przewiduje środki ostrzejsze niż środku przewidziane w konwencji. Zgodnie z przepisami rozporządzenia wszystkie substancje chemiczne i pestycydy zakazane lub podlegające ścisłej reglamentacji we Wspólnocie oraz produkty zawierające te substancje muszą być przedmiotem powiadomienia. Ponadto uzyskanie wyraźnej zgody na wywóz jest wymagane dla wszystkich substancji chemicznych i pestycydów zakazanych lub podlegających ścisłej reglamentacji we Wspólnocie, które spełniają wymogi odnoszące się do powiadamiania w ramach PIC, nawet jeśli nie podlegają one postanowieniom konwencji i nie należą do produktów już podlegających procedurze PIC. Rozporządzenie nakłada również minimalne normy dotyczące m.in. czasu życia wywożonych substancji chemicznych i pestycydów oraz warunków ich przechowywania. Środki odnoszące się do etykietowania i pakowania są również bardziej rygorystyczne.

Środki dotyczące wywozu stosują się do wywozu do wszystkich państw trzecich, a nie tylko do państw, które są stronami umowy.

Zgodnie z przepisami rozporządzenia istnieje możliwość całkowitego zakazu wywozu niektórych chemikaliów i pestycydów.

Sankcje

System kar za naruszenie postanowień rozporządzenia jest określany przez państwa członkowskie. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Wymiana informacji

Przepisy dotyczą wszystkich krajów, a rozporządzenie odnosi się do udziału Wspólnoty Europejskiej w sieci informacji o budowaniu zdolności ustanowionej przez Międzyrządowe Forum ds. Bezpieczeństwa Chemicznego (IFSC).

Monitorowanie i ocena

Rozporządzenie wymaga sporządzania regularnych sprawozdań na temat ilości substancji chemicznych i pestycydów będących przedmiotem obrotu handlowego. Odnośnie do monitorowania i oceny funkcjonowania rozporządzenia państwa członkowskie mają obowiązek przesyłać systematycznie informacje do Komisji, która regularnie sporządza odpowiednie sprawozdania.

Realizacja

Warunki realizacji są w dużej mierze ustanowione przez konwencję. Każde państwo członkowskie wyznacza jeden lub więcej organów krajowych w celu zapewnienia realizacji rozporządzenia na poziomie krajowym. Komisja Europejska jest odpowiedzialna za realizację rozporządzenia na poziomie Wspólnoty i pełni również rolę koordynatora między państwami członkowskimi oraz między Wspólnotą Europejską i instytucjami konwencji. Jest ona także odpowiedzialna za zmiany wprowadzane w załącznikach. Komisja jest wspierana przez Komitet.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Decyzja 2006/730/WE

19.2.2002

-

Dz.U. L 299 z 28.10.2006

Rozporządzenie (WE) nr 689/2008

1.8.2008

-

Dz.U. L 204 z 31.7.2008

Kolejne zmiany i poprawki do rozporządzenie (WE) nr 689/2008 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

Ostatnia aktualizacja: 06.09.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony