RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο
Αυτή η σελίδα διατίθεται σε 15 γλώσσες
Νέες διαθέσιμες γλώσσες:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Ανώτατα επίπεδα εθνικών εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους

Η Ένωση θεσπίζει εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για τους ρύπους που προκαλούν οξίνιση και ευτροφισμό, καθώς και για τις πρόδρομες του όζοντος ουσίες, με στόχο τη βελτίωση της προστασίας του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας απέναντι στις βλαβερές επιπτώσεις των ρύπων αυτών.

ΠΡΑΞΗ

Οδηγία 2001/81/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001 σχετικά με εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους [Πράξη (εις) τροποποίησης].

ΣΥΝΟΨΗ

Η παρούσα οδηγία εγγράφεται στο πλαίσιο της ανακοίνωσης του 1997 περί της στρατηγικής για την καταπολέμηση της όξινης βροχής, που είχε ως στόχο να καθοριστούν, για πρώτη φορά, εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ρύπους.

Πεδίο εφαρμογής

Η παρούσα οδηγία καλύπτει τις εκπομπές, εντός της επικράτειας των κρατών μελών και των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών τους, τεσσάρων ρύπων από ανθρωπογενείς πηγές:

  • εκπομπές σε διοξείδιο του θείου (SO2),
  • εκπομπές σε οξείδια του αζώτου (NOx),
  • εκπομπές σε πτητικές οργανικές ενώσεις (ΠΟΕ), και
  • εκπομπές σε αμμωνία (NH3).

Αυτοί οι ρύποι ευθύνονται για τα φαινόμενα οξίνισης, ευτροφισμού και δημιουργίας τροποσφαιρικού όζοντος (που συχνά αποκαλείται «νοσηρό όζον» και απαντά σε χαμηλό ύψος, κατ' αντιδιαστολή προς το στρατοσφαιρικό όζον), ανεξάρτητα των ρυπογόνων πηγών.

Εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών

Η παρούσα οδηγία προβλέπει την καθιέρωση ανωτάτων ορίων εκπομπών σε εθνικό επίπεδο, το αργότερο μέχρι το τέλος του 2010, για τους τέσσερις ρύπους που ορίζονται στην παραπάνω παράγραφο. Τα εν λόγω ανώτατα όρια παρατίθενται στο παράρτημα Ι της οδηγίας.

Ενδιάμεσοι περιβαλλοντικοί στόχοι

Τα ανώτατα όρια εκπομπών στοχεύουν στην επίτευξη των ακόλουθων βασικών ενδιάμεσων περιβαλλοντικών στόχων:

  • Οι ζώνες στις οποίες παρουσιάζεται απόθεση όξινων ρύπων σε κρίσιμα επίπεδα, θα μειωθούν τουλάχιστον κατά 50% σε σχέση με το 1990.
  • Οι συγκεντρώσεις όζοντος στο έδαφος που ξεπερνούν το κρίσιμο επίπεδο για την ανθρώπινη υγεία θα μειωθούν κατά δύο τρίτα σε σχέση με το 1990. Ορίζεται επίσης ένα απόλυτο όριο. Η υπέρβαση της κατευθυντήριας τιμής τής ΠΟΥ δεν θα σημειώνεται περισσότερες από 20 ημέρες τον χρόνο.
  • Οι συγκεντρώσεις όζοντος στο έδαφος που υπερβαίνουν το κρίσιμο επίπεδο για τις καλλιέργειες και την ημιφυσική χλωρίδα θα μειωθούν κατά ένα τρίτο σε σχέση με το 1990. Ορίζεται και πάλι ένα απόλυτο όριο.

Εθνικά προγράμματα

Τα κράτη μέλη καλούνται να εκπονήσουν προγράμματα σταδιακής μείωσης των εθνικών εκπομπών τους ετησίως πριν την 1η Οκτωβρίου 2002. Εάν κριθεί αναγκαίο, τα προγράμματα θα αναθεωρηθούν και θα ενημερωθούν το 2006. Θα τεθούν στη διάθεση του κοινού και των ενδιαφερομένων οργανισμών και θα διαβιβασθούν στην Επιτροπή.

Απογραφή των εκπομπών

Επιπλέον, τα κράτη μέλη καλούνται να ετοιμάζουν και να ενημερώνουν ετησίως τα μητρώα απογραφής των εκπομπών και τις προβλέψεις, σε εθνικό επίπεδο, των εκπομπών SO2, NOx, COV και NH3. Οι εν λόγω απογραφές και προβλέψεις κοινοποιούνται κάθε χρόνο, το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, στην Επιτροπή και στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος.

Εκθέσεις

Η Επιτροπή υποχρεούται να συντάξει έκθεση (το 2004, το 2008 και το 2012) για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τις προόδους που συντελέστηκαν για την επίτευξη των ανωτάτων ορίων, των ενδιάμεσων περιβαλλοντικών στόχων και των μακροπρόθεσμων στόχων της παρούσας οδηγίας. Οι εκθέσεις αυτές θα πρέπει να περιλαμβάνουν οικονομική αξιολόγηση σχετικά με την αποδοτικότητα, τις δαπάνες και τα πλεονεκτήματα, τις επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα και τις κοινωνικοοικονομικές συνέπειες για έκαστο κράτος μέλος από την εφαρμογή των εθνικών ανωτάτων ορίων εκπομπών.

Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο σχετικά με την συμβολή των εκπομπών, οι οποίες προέρχονται από τη διεθνή ναυσιπλοία και τα αεροσκάφη, στην όξινιση, τον ευτροφισμό και την δημιουργία όζοντος στο έδαφος, εντός της Κοινότητας. Γνωστοποιεί επίσης τα μέτρα που θα μπορούσαν να ληφθούν προκειμένου να μειωθούν οι εκπομπές των εν λόγω τομέων.

Συνεργασία με τρίτες χώρες

Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συνεργάζονται με τρίτες χώρες και αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς με στόχο την ανταλλαγή πληροφοριών και την προώθηση της έρευνας που αποσκοπεί στη μείωση των εκπομπών.SO2, NOx, COV και NH3.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

ΠράξηΘέση σε ισχύΠροθεσμία για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελώνΕπίσημη εφημερίδα

Οδηγία 2001/81/ΕΚ

27.11.2001

27.11.2002

ΕΕ L 309 της 27.11.2001

Πράξη(-εις) τροποποίησηςΘέση σε ισχύΠροθεσμία για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελώνΕπίσημη εφημερίδα

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 219/2009

20.4.2009

-

ΕΕ L 87 της 31.3.2009

ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

Απόφαση 2003/507/ΕΚ του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 2003 για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στο Πρωτόκολλο της Σύμβασης του 1979 για τη διαμεθοριακή ρύπανση της ατμόσφαιρας σε μεγάλη απόσταση, για τη μείωση της οξίνισης, του ευτροφισμού και του όζοντος σε επίπεδο εδάφους.
Το εν λόγω πρωτόκολλο που αφορά τον περιορισμό της οξίνισης, του ευτροφισμού και του όζοντος σε επίπεδο εδάφους, αποβλέπει στον περιορισμό των εκπομπών θείου, NOx, NH3 και πτητικών οργανικών ενώσεων (COV) που προκαλούνται από δραστηριότητες ανθρώπου και δύνανται να βλάψουν την υγεία και το περιβάλλον λόγω της οξίνισης, του ευτροφισμού και του σχηματισμού όζοντος σε επίπεδο εδάφους, λόγω διαμεθοριακής μεταφοράς σε μεγάλη απόσταση. Το πρωτόκολλο τέθηκε σε ισχύ στις 17 Μαΐου 2005.

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 03.09.2010
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας