RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Ekologiczny znak jakości

Wspólnotowy ekologiczny znak jakości jest dobrowolnym systemem przyznawania oznakowania ekologicznego. Umożliwia on konsumentom rozpoznawanie najbardziej przyjaznych dla środowiska produktów wysokiej jakości.

AKT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE.

STRESZCZENIE

Oznakowanie ekologiczne Unii Europejskiej może być przyznawane produktom i usługom, których wpływ na środowisko jest najniższy w porównaniu do produktów z tej samej grupy *. Kryteria oznakowania są opracowywane w oparciu o dane naukowe dotyczące całego cyklu życia produktów, od ich wytwarzania aż po eliminację.

Znak jakości może zostać przyznany dowolnym produktom lub usługom dostarczanym na rynek Wspólnoty do celów dystrybucji, konsumpcji lub użytkowania za opłatą lub nieodpłatnie. Oznakowanie nie ma zastosowania do produktów leczniczych stosowanych u ludzi ani do sprzętu medycznego.

System został ustanowiony rozporządzeniem (EWG) nr 880/92 i zmieniony rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000 (DA) (DE) (EL) (EN) (ES) (FR) (IT) (NL) (PT) (FI) (SV). Celem niniejszego rozporządzenia (WE) nr 66/2010 jest poprawa zasad przyznawania, użytkowania i funkcjonowania oznakowania.

Kryteria przyznawania

Przyznawanie znaku jakości uwzględnia cele wspólnotowe w zakresie ochrony środowiska oraz etyki, które dotyczą w szczególności:

  • wpływu produktów i usług na zmiany klimatu, środowisko naturalne i różnorodność biologiczną, zużycie energii i zasobów, wytwarzanie zanieczyszczeń, emisję i zrzuty substancji niebezpiecznych do środowiska,
  • zastępowania substancji niebezpiecznych przez substancje bezpieczniejsze,
  • trwałości i możliwości ponownego wykorzystania produktów,
  • ostatecznego wpływu na środowisko, w tym na zdrowie i bezpieczeństwo konsumentów,
  • przestrzegania norm społecznych i etycznych, takich jak międzynarodowe normy dotyczące pracy,
  • uwzględniania kryteriów ustanowionych przez inne oznaczenia na poziomie krajowym lub regionalnym,
  • ograniczenia badań wykonywanych na zwierzętach.

Znak jakości nie może zostać przyznany produktom zawierającym substancje sklasyfikowane w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008 jako toksyczne, niebezpieczne dla środowiska, rakotwórcze i mutagenne ani zawierającym substancje podlegające ramom prawnym postępowania z w zakresie chemikaliów (REACH).

Właściwe organy

Państwa członkowskie wyznaczają jednostkę lub jednostki odpowiedzialne za proces przyznawania znaku jakości na poziomie krajowym. Ich funkcjonowanie musi być przejrzyste, a działania otwarte na udział wszystkich zainteresowanych stron.

Są one w szczególności zobowiązane do regularnego sprawdzania zgodności produktu z kryteriami oznakowania oraz właściwe do przyjmowania skarg, informowania opinii publicznej, nadzorowania lub zakazywania reklam wprowadzających w błąd lub zakazywania produktów.

Procedura przydzielania i stosowania znaku jakości

Aby móc stosować znak jakości, podmioty gospodarcze kierują wniosek do:

  • jednego lub więcej państw członkowskich, które przekazują go do właściwego organu krajowego,
  • państwa trzeciego, który przekazuje je państwu członkowskiemu, w którym produkt jest sprzedawany.

Jeśli produkty spełniają kryteria oznakowania, właściwa jednostka zawiera umowę z podmiotem gospodarczym w celu ustalenia zasady korzystania ze znaku oraz jego wycofania. Podmiot gospodarczy może wtedy umieścić znak jakości na etykiecie swojego produktu. Stosowanie znaku podlega opłacie w chwili składania wniosku i opłatom rocznym.

Komisja ustala katalog produktów, które uzyskały znak jakości.

Komitet Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego (KUEOE)

Komisja ustanawia komitet składający się z przedstawicieli właściwych jednostek krajowych, z którym konsultuje się przy opracowywaniu lub przeglądzie kryteriów i wymagań dotyczących przyznawania znaku jakości.

Kontekst

Rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 traci swą moc, a swoje zastosowanie zachowuje jedynie do umów zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia aż do daty ich normalnego wygaśnięcia.

Pojęcia kluczowe stosowane w akcie
  • Grupa produktów: zbiór produktów, które służą podobnym celom i mają podobne zastosowania lub podobne własności funkcjonalne i są podobnie postrzegane przez konsumentów.

ODNIESIENIA

Akt Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 66/2010

20.2.2010

-

Dz.U. L 27 z 30.1.2010

AKTY POWIĄZANE

Decyzja Komisji 2010/709/UE z dnia 22 listopada 2010 r. ustanawiająca Komitet Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 7961).Tekst mający znaczenie dla EOG.
Niniejsza dyrektywa ustanawia Komitet Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego (KUEOE), którego członkowie są powoływani przez Komisję. W jego skład wchodzą przedstawiciele państw członkowskich Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego, jak również właściwe organy krajowe i europejskie.

Ostatnia aktualizacja: 16.02.2011

Zobacz także

  • Strona internetowa wspólnotowe oznakowania ekologicznego (EN)
  • Strona internetowa Generalnej Dyrekcji ds. Środowiska Komisji Europejskiej, Plan działania na rzecz zrównoważonej konsumpcji i produkcji (EN)
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony