RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο
Αυτή η σελίδα διατίθεται σε 11 γλώσσες

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Κύρια θέματα για την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να καταστεί περισσότερο ανταγωνιστική και για το λόγο αυτό επιβάλλεται να δοθεί ώθηση στη βιομηχανία της. Η Επιτροπή τονίζει ακόμη μία φορά τη σημασία αυτής της πολιτικής προτεραιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για το σκοπό αυτό, προτείνει προβληματισμό όσον αφορά τις επιδόσεις και το μέλλον της ευρωπαϊκής βιομηχανίας προκειμένου να διευκολυνθούν και να καθοδηγηθούν οι εργασίες του Συμβουλίου «Ανταγωνιστικότητα».

ΠΡΑΞΗ

Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 21ης Νοεμβρίου 2003, «Ορισμένα κύρια θέματα για την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης - Προς μια ολοκληρωμένη προσέγγιση» [COM(2003) 704 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα].

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο βαθμός της ανταγωνιστικότητας καθορίζεται από την αύξηση της παραγωγικότητας. Ανταγωνιστική είναι μια οικονομία που παρουσιάζει υψηλή και διαρκή αύξηση της παραγωγικότητας.

Πολλοί παράγοντες επηρεάζουν άμεσα την ανταγωνιστικότητα. Ορισμένοι από αυτούς, όπως η ικανότητα προώθησης της έρευνας, της καινοτομίας και του

επιχειρηματικού πνεύματος, αλλά και η τόνωση των επενδύσεων, το επίπεδο ανταγωνισμού, η μεγιστοποίηση των πλεονεκτημάτων από τη διευρυμένη εσωτερική αγορά, έχουν άμεση επίδραση στην εξέλιξη της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας.

Τα θέματα που αφορούν μια πιο ανταγωνιστική Ευρώπη

Για την επίτευξη των κοινοτικών στόχων, τόσο των κοινωνικών όσο και των περιβαλλοντικών, και συνεπώς τη διασφάλιση της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου των ευρωπαίων πολιτών, είναι αναγκαία μια ανταγωνιστική ευρωπαϊκή βιομηχανία.

Η τωρινή κατάσταση στην Ευρώπη σχετικά με την ανταγωνιστικότητα

Η αύξηση της παραγωγικότητας στην Ευρώπη έχει επιβραδυνθεί επί του παρόντος. Η επιβράδυνση αυτή έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της ανταγωνιστικότητας και προκαλεί σοβαρές ανησυχίες. Συνεπάγεται κινδύνους για τις επιδόσεις της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και για την ικανότητά της να επιφέρει διαρθρωτικές προσαρμογές.

Παρόλο που δεν υπάρχουν, προς το παρόν, σοβαρές αποδείξεις ότι η Ευρώπη διέρχεται περίοδο αποβιομηχάνισης, με την απόλυτη έννοια του όρου, η τρέχουσα διαρθρωτική προσαρμογή προξενεί προβλήματα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση υστερεί σε πολλούς βασικούς τομείς, κυρίως όσον αφορά την έρευνα και την ανάπτυξη, την καινοτομία, την τεχνολογία των πληροφοριών και των επικοινωνιών (ΤΠΕ), την επιχειρηματικότητα, αλλά και την ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων.

Επομένως, για να είναι ανταγωνιστική σε μια όλο και πιο ανταγωνιστική παγκόσμια αγορά, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει οπωσδήποτε να έχει μεγαλύτερες επιδόσεις. Πρέπει επίσης να ενθαρρύνει ειδικά τις επενδύσεις στην έρευνα, την καινοτομία, τις ΤΠΕ, την αναδιοργάνωση της εργασίας, την εκπαίδευση, που αποτελούν βασικά στοιχεία της μεταβατικής διαδικασίας. Είναι ουσιαστικής σημασίας να προβλέπει η ευρωπαϊκή βιομηχανία τις προκλήσεις όσον αφορά την προσαρμογή και να είναι προετοιμάζεται καλύτερα για την αντιμετώπισή τους.

Καλύτερη αντιμετώπιση θεμάτων που αφορούν την ανταγωνιστικότητα

Είναι πρωταρχικής σημασίας η δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να βασίζεται σε ανάλυση της ανταγωνιστικότητας. Η ανάλυση αυτή αποτελείται από μια οριζόντια οικονομική ανάλυση και από μια λεπτομερή ανάλυση της ανταγωνιστικότητας των διαφόρων τομέων. Έτσι προσδιορίζονται βασικά ζητήματα ανταγωνιστικότητας αλλά και τα ειδικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν ορισμένοι βιομηχανικοί τομείς. Η ανάλυση επιτρέπει συνεπώς να καθοριστούν οι δράσεις που πρέπει να αναλάβει η Ένωση.

Όλες οι κοινοτικές πολιτικές πρέπει να συμβάλλουν στην ανταγωνιστικότητα. Συνεπώς, έχει ουσιαστική σημασία η αξιοποίηση των συνεργιών με ορισμένες κοινοτικές πολιτικές (βιομηχανική πολιτική, πολιτική έρευνας και ανάπτυξης, πολιτική ανταγωνισμού, στρατηγική για την εσωτερική αγορά, φορολογική πολιτική, πολιτική απασχόλησης, πολιτική εκπαίδευσης και κατάρτισης, περιβαλλοντική πολιτική, πολιτική μεταφορών και ενέργειας, περιφερειακή πολιτική) με σκοπό την επίτευξη καλύτερων αποτελεσμάτων όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα τόσο σε κοινοτικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη πρέπει να διαδραματίσουν

σημαντικό ρόλο ως «θεματοφύλακες της ανταγωνιστικότητας». Έχουν συνεπώς την ευθύνη να θεσπίζουν και να εφαρμόζουν τη νομοθεσία που απαιτείται για την οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει επίσης να αξιολογούν συστηματικά τον αντίκτυπο. Με άλλα λόγια, πρέπει να διασφαλίζουν ότι λαμβάνονται πλήρως υπόψη οι επιπτώσεις των πολιτικών αποφάσεών τους στην ανταγωνιστικότητα.

Πλαίσιο

Η ανακοίνωση αυτή ανταποκρίνεται στο αίτημα που εξέφρασε το εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 2003 σχετικά με την εκπόνηση στρατηγικής για την ανταγωνιστικότητα. Εντάσσεται, γενικότερα, στη συζήτηση για τη συμβολή της βιομηχανικής πολιτικής στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της βιομηχανίας, η οποία άρχισε με την ανακοίνωση της Επιτροπής της 11ης Δεκεμβρίου 2002.

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 30.06.2005
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας