RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 9 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Bezpieczeństwo UE w zakresie dostaw energii i współpraca międzynarodowa

Ponad 60% gazu ziemnego i ponad 80% ropy naftowej na potrzeby Unii Europejskiej (UE) pochodzi z importu. W tych warunkach musi ona zapewnić sobie odpowiednie instrumenty, które pozwolą jej na, z jednej strony, utworzenie wewnętrznego rynku energii, a z drugiej, promowanie swoich interesów w relacjach z państwami trzecimi.

AKT

Komunikat Komisji z dnia 7 września 2011 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie bezpieczeństwa dostaw energii i międzynarodowej współpracy energetycznej zatytułowany „Polityka energetyczna UE: stosunki z partnerami spoza UE” [KOM(2011) 539 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].

STRESZCZENIE

W komunikacie zdefiniowano strategię współpracy z krajami spoza Unii Europejskiej (UE) w celu zabezpieczenia dostaw energii na jej potrzeby i wspierania realizacji celów w dziedzinie energii. Strategia ta opiera się na czterech priorytetach:

  • rozwijaniu zewnętrznego wymiaru wewnętrznego rynku energii UE,
  • wzmacnianiu partnerstw na rzecz pewnych, bezpiecznych, trwałych i konkurencyjnych dostaw energii,
  • poprawie dostępu krajów rozwijających się do zrównoważonej energii,
  • zwiększeniu wsparcia dla polityki UE poza jej granicami.

Cel 1: rozwijanie wewnętrznego rynku energii UE

Państwa członkowskie często koncentrują się na negocjacjach dwustronnych umów w dziedzinie dostaw energii. Z tego względu Komisja zamierza ustanowić mechanizm wymiany informacji dotyczących umów międzyrządowych między państwami członkowskimi a państwami trzecimi w celu poprawy koordynacji na wewnętrznym rynku energii. Umowy będą mogły ponadto być omawiane z państwami trzecimi na szczeblu UE.

Sprawą pierwszorzędnej wagi dla UE jest zdywersyfikowanie źródeł energii na rzecz zapewnienia ciągłości jej dostaw. UE planuje zatem podjąć działania następcze, aby:

  • zapewnić dalszą realizację projektów infrastrukturalnych określonych w strategii „Priorytety w odniesieniu do infrastruktury energetycznej na 2020 r. i w dalszej perspektywie”,
  • uprzywilejować dostawy energii poprzez korytarz południowy,
  • zapewnić nieprzerwane dostawy gazu i ropy poprzez korytarz wschodni dzięki współpracy z Rosją i Ukrainą, przy jednoczesnym wsparciu modernizacji ukraińskiej sieci przesyłowej,
  • rozwijać projekty w zakresie źródeł odnawialnych z krajami z południowej części basenu Morza Śródziemnego.

Komisja uznaje za istotne nawiązywanie partnerstw zróżnicowanych, dostosowanych do każdego partnera. Tym samym planuje zrealizować kilka projektów, których celem jest:

  • zakończenie negocjacji ze Szwajcarią, mających na celu pełną integrację rynków energii elektrycznej,
  • zachęcanie do współpracy z krajami, które chcą przystąpić do UE,
  • utworzenie partnerstwa eurośródziemnomorskiego, które będzie skoncentrowane na rozwoju rynku energii elektrycznej i energii ze źródeł odnawialnych w krajach partnerstwa do 2020 r.

Rosja jest dla UE najważniejszym partnerem w zakresie bezpieczeństwa energetycznego. Komisja zamierza zatem nawiązać szczególne stosunki z tym krajem, przyspieszając zawarcie partnerstwa UE-Rosja i opracowując plan działania w dziedzinie energii na okres do 2050 r. Konieczne jest zawarcie umowy między UE, Rosją i Białorusią w sprawie przepisów technicznych dotyczących zarządzania sieciami energetycznymi w regionie Morza Bałtyckiego.

Cel 2: wzmacnianie partnerstw na rzecz pewnych, bezpiecznych, trwałych i konkurencyjnych dostaw energii

Poza stosunkami z Rosją UE musi, z jednej strony, wzmocnić partnerstwa ze swoimi dostawcami węglowodorów, takimi jak Norwegia, Algieria, Arabia Saudyjska czy Libia, a z drugiej, nawiązać nowe dialogi ze wschodzącymi producentami. Sprawą najwyższej wagi jest położenie większego nacisku na sprawne zarządzanie energią.

W ramach tej współpracy UE nie powinna zaniedbywać celu polegającego na obniżeniu światowych emisji dwutlenku węgla. W związku z tym zachęca ona państwa uprzemysłowione i kraje o gospodarkach wschodzących do budowania przejrzystych i przewidywalnych ogólnoświatowych rynków energii, w ramach których należy promować efektywność energetyczną i energię ze źródeł niskoemisyjnych oraz projekty badawcze i innowacje w tej dziedzinie.

UE uznaje za konieczne przyspieszenie prac nad kompleksowymi ramami prawnymi dotyczącymi stosunków energetycznych z jej dostawcami i państwami tranzytowymi za konieczne. W tym celu wspiera aktywnie Kartę energetyczną, a szczególnie prace prowadzone na głównych obszarach nią objętych, czyli handlu, tranzycie i inwestycjach.

Komisja przewiduje ogólnoświatową promocję norm bezpieczeństwa jądrowego. W tym celu zamierza rozszerzyć zakres obowiązywania porozumień Euratom i wyrazić wsparcie dla działań na rzecz wprowadzenia międzynarodowych, prawnie wiążących norm bezpieczeństwa jądrowego w ramach Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) (EN). Planuje również podjąć kwestię bezpieczeństwa eksploatacji podmorskich złóż ropy naftowej i gazu ziemnego z producentami węglowodorów na forum Organizacji Krajów Eksportujących Ropę Naftową (OPEC).

Cel 3: poprawa dostępu krajów rozwijających się do zrównoważonej energii

W ramach polityki rozwojowej Komisja wyznaczyła cel polegający na udostępnieniu źródeł energii (zwłaszcza energii elektrycznej) najbiedniejszym regionom, zwracając jednocześnie uwagę na potrzeby w zakresie ochrony środowiska. Realizacja tego celu uwzględnia włączenie kwestii energetycznych do wszystkich instrumentów polityki rozwojowej UE i ułatwienie dostępu krajów najsłabiej rozwiniętych do finansowania działań w związku ze zmianą klimatu.

Cel 4: zwiększenie wsparcia dla polityki UE poza jej granicami

Komisja wskazała cztery typy partnerów w dziedzinie energii:

  • partnerzy w zakresie integracji rynku,
  • najważniejsi dostawcy energii i państwa tranzytowe,
  • najważniejsi uczestnicy rynku na świecie,
  • kraje rozwijające się.

Każdemu z tych partnerów proponuje korzystanie z odpowiednich instrumentów spośród istniejących instrumentów prawnych i politycznych, na przykład z Traktatu o Wspólnocie Energetycznej, strategicznych dialogów energetycznych oraz innych instrumentów.

Komisja planuje poprawić koordynację wśród państw członkowskich, aby UE mówiła poza swoimi granicami jednym głosem. W tym celu ustanowi strategiczną grupę ds. międzynarodowej współpracy energetycznej.

Komisja, aby zoptymalizować kontrolę nad swoimi projektami, utworzy bazę danych projektów w dziedzinie energii, realizowanych w krajach partnerskich i finansowanych przez UE, państwa członkowskie, Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) i Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju (EBOR) (DE) (EN) (FR).

Ostatnia aktualizacja: 29.11.2011

Zobacz także

  • Dyrekcja Generalna ds. Energii — Bezpieczeństwo dostaw energii i współpraca międzynarodowa (EN)
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony