EUROPA

STRESZCZENIE

Komisja przedstawia wytyczne w celu określenia strategii państw członkowskich w zakresie wdrażania modelu flexicurity.

Zasady funkcjonowania flexicurity przyczyniają się do modernizacji europejskich modeli społecznych.

Pojęcie modelu flexicurity

Aby strategie modernizacji rynku pracy były skuteczne, należy wziąć w nich pod uwagę zarówno potrzeby pracowników, jak i pracodawców. Model flexicurity stanowi więc całościowe podejście, w ramach którego uwaga skupiona jest głównie na:

• elastyczności pracowników, którzy muszą być w stanie dostosować się do zmian na rynku pracy i płynnie zmieniać swoją sytuację zawodową. Należy również sprzyjać elastyczności przedsiębiorstw i elastyczności organizacji pracy w celu zaspokojenia potrzeb pracodawców i ułatwienia pogodzenia życia zawodowego z rodzinnym,
• bezpieczeństwie dla pracowników, którzy muszą być w stanie rozwijać swoją karierę zawodową, rozwijać swoje umiejętności oraz którzy, w okresie braku zatrudnienia, powinni być wspierani przez system zabezpieczenia społecznego.

Celem strategii w zakresie flexicurity jest obniżenie w Unii Europejskiej (UE) stopy bezrobocia i ubóstwa. Przyczyniają się one w szczególności do ułatwienia wejścia na rynek pracy osobom najmniej uprzywilejowanym (ludziom młodym, kobietom, starszym pracownikom i długotrwale bezrobotnym).

Strategie w zakresie flexicurity

Strategie krajowe w zakresie flexicurity należy wdrażać według czterech wzajemnie uzupełniających się zasad, które dotyczą:

• elastycznych i przewidywalnych umów o pracę osiąganych dzięki poszanowaniu prawa pracy, układom zbiorowym i nowoczesnym zasadom organizacji pracy,
• wdrażania strategii uczenia się przez całe życie w celu wspierania stałej zdolności pracowników, szczególnie osób z najsłabszych grup społecznych, do dostosowywania się do rynku pracy,
• skuteczności aktywnej polityki rynku pracy w celu wspierania pracowników w znalezieniu zatrudnienia po okresie bezrobocia,
• modernizacji systemów zabezpieczenia społecznego w celu przyznania pomocy finansowej sprzyjającej zatrudnieniu i ułatwiającej mobilność na rynku pracy.

Aby zagwarantować prawidłowe wprowadzenie tych zasad, konieczne jest aktywne uczestnictwo partnerów społecznych we wdrażanie strategii z zakresu flexicurity.

Zasady ogólne na szczeblu europejskim

Państwa członkowskie dostosowują swoje strategie w zakresie modelu flexicurity do okoliczności na swoich rynkach pracy. Niemniej jednak Komisja zaleca stosowanie się do szeregu zasad, które dotyczą:

• zintensyfikowania wysiłków w ramach wdrażania strategii lizbońskiej w celu zwiększenia wskaźnika zatrudnienia i poprawienia spójności społecznej w UE,
• zagwarantowania równowagi między prawami i obowiązkami pracodawców, pracowników, osób poszukujących pracy i władz publicznych,
• dostosowania zasady modelu flexicurity do sytuacji każdego państwa członkowskiego,
• wspierania i ochrony pracowników w okresie przejściowym lub w okresie braku zatrudnienia, aby ułatwić ich wejście na rynek pracy i pomagać im w zmianie warunków umów na bardziej stabilne,
• wprowadzenia i rozwijania modelu flexicurity wewnątrz przedsiębiorstwa i w stosunkach między kilkoma przedsiębiorstwami, aby wspierać rozwój kariery zawodowej,
• promowania równość płci, a także równości szans dla wszystkich,
• ułatwiania współpracy między partnerami społecznymi, władzami publicznymi i innymi zainteresowanymi stronami,
• dokonania sprawiedliwego podziału kosztów budżetowych i korzyści płynących z polityki w dziedzinie flexicurity, zwłaszcza między przedsiębiorstwami, osobami prywatnymi i środkami publicznymi, zwracając szczególną uwagę na sytuację MŚP.

Strategia w zakresie flexicurity może być w znacznym stopniu finansowana za pomocą unijnych narzędzi finansowania. W ramach funduszy strukturalnych wspierane są więc szkolenia w przedsiębiorstwie, uczenie się przez całe życie i promowana jest przedsiębiorczość.