RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 9 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Priorytety w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego w latach 2011–2020

Rada ustala priorytety dla kształcenia i szkolenia zawodowego na lata 2011–2020, a także określa cele krajowe, które powinny być osiągnięte w perspektywie bardziej krótkoterminowej oraz wsparcie, które będzie udzielane przez Unię Europejską (UE).

AKT

Konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie priorytetów ściślejszej europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego w latach 2011–2020 [Dz.U. C 324 z 1.12.2010].

STRESZCZENIE

Rada ustala priorytety procesu kopenhaskiego na lata 2011–2020. Proces kopenhaski ma na celu poprawę jakości i atrakcyjności kształcenia i szkolenia zawodowego (VET) poprzez wzmocnienie współpracy na poziomie europejskim.

Te zaktualizowane cele będą przyczyniać się do realizacji priorytetów i inicjatyw strategii Europa 2020. Kształcenie i szkolenie zawodowe (VET) ma w istocie zasadnicze znaczenie w realizacji dwóch celów strategii: zwiększenie do 40% liczby osób w wieku od 30 do 34 lat posiadających wykształcenie wyższe oraz zmniejszenie do poniżej 10% odsetka osób przedwcześnie kończących naukę do 2020 r.

Wizja ogólna

Rada uważa, że aby polityki kształcenia i szkolenia zawodowego były w pełni skuteczne, powinny przyjąć podejście całościowe uwzględniające politykę społeczną i politykę zatrudnienia.

Do 2020 r. systemy kształcenia i szkolenia zawodowego powinny stać się bardziej atrakcyjne i otwarte dla wszystkich, zapewniając wysokiej jakości kształcenie w pełni dostosowane do potrzeb rynku pracy. Muszą być one wystarczająco elastyczne, aby umożliwić łatwe przemieszczanie się w ramach różnych systemów edukacji (edukacja szkolna, szkolnictwo wyższe itp.). Kształcenie i szkolnictwo zawodowe powinno być łatwo dostępne i bardziej zorientowane na karierę zawodową. Należy zwiększyć możliwości uczestniczenia w kształceniu lub szkoleniach zawodowych prowadzonych częściowo za granicą.

Cele na lata 2011–2020

W perspektywie do 2020 r. zostało określonych kilka celów strategicznych. Każdemu z nich towarzyszą cele krótkoterminowe (na lata 2011–2014), które należy realizować na poziomie krajowym oraz szczegółowe informacje dotyczące wsparcia Unii Europejskiej (UE) mającego na celu ich osiągnięcie. Określono sześć celów strategicznych, a mianowicie:

  • Uczynienie z kształcenia i szkolenia zawodowego (I-VET) atrakcyjnej opcji edukacyjnej. W perspektywie krótkookresowej władze krajowe powinny wspierać działania zwiększające atrakcyjność kształcenia i szkolenia zawodowego, a także działania umożliwiające uczniom zapoznanie się z różnymi branżami i oferowanymi możliwościami kariery zawodowej.
  • Dbanie o wysoki poziom, jakość i adekwatność kształcenia, szkolenia i doskonalenia zawodowego. W latach 2011–2014 państwa członkowskie powinny stworzyć krajowe ramy zapewniania jakości. Powinna być również wzmacniana współpraca między organizatorami kształcenia i szkolenia zawodowego a przedsiębiorstwami, w szczególności poprzez organizowanie praktyk zawodowych dla nauczycieli. Organizatorzy kształcenia i szkolenia zawodowego powinni otrzymywać informacje zwrotne dotyczące szans ich absolwentów na zatrudnienie.
  • Tworzenie elastycznego dostępu do szkoleń i kwalifikacji. Na poziomie krajowym w perspektywie krótkoterminowej konieczne będzie dokonanie przeglądu stosowania zachęt do uczestnictwa w kształceniu i szkoleniu zawodowym oraz przeglądu praw i obowiązków stron. Władze krajowe powinny również przedsięwziąć odpowiednie środki mające na celu zachęcanie do uczestnictwa w ustawicznym kształceniu i doskonaleniu zawodowym. Powiązanie między poziomami europejskich ram kwalifikacji i poziomami ram krajowych ram powinno zostać ustanowione do 2012 r.
  • Promowanie międzynarodowej mobilności w kształceniu i szkoleniu zawodowym. W tym celu państwa członkowskie powinny w szczególności zachęcać studentów i pracowników do udziału w programie mobilności, a także zachęcać władze lokalne i regionalne oraz organizatorów kształcenia i szkolenia zawodowego do opracowywania strategii nadawania działaniom wymiaru międzynarodowego. Do programów powinna zostać włączona nauka języków obcych.
  • Promowanie innowacyjności, kreatywności i przedsiębiorczości, jak również wykorzystania nowych technologii. Na poziomie krajowym należy zachęcać do tworzenia partnerstw między instytucjami kształcenia i szkolenia zawodowego, instytucjami szkolnictwa wyższego oraz ośrodkami projektowymi, badawczymi i innowacyjnymi. Organizatorzy kształcenia i szkolenia zawodowego powinni dysponować niezbędnym wyposażeniem korzystającym z nowych technologii. Promowanie praktyk w przedsiębiorstwach powinno także wspierać promocję przedsiębiorczości.
  • Udostępnianie możliwości kształcenia i szkolenia zawodowego wszystkim, w szczególności poprzez wkład w walkę z przedwczesnym porzucaniem nauki. Udział osób o niskich kwalifikacjach i innych grup zagrożonych powinien być wspierany poprzez właściwe usługi wsparcia i poradnictwa, korzystanie z nowych technologii i istniejących systemów monitorowania.

Rada określa również cztery cele przekrojowe:

  • zwiększenie aktywności podmiotów zaangażowanych w kształcenie i szkolenie zawodowe oraz lepsze eksponowanie rezultatów europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego,
  • koordynowanie zarządzania europejskimi i krajowymi instrumentami w dziedzinie przejrzystości, uznawania, zapewniania jakości oraz mobilności,
  • pogłębianie związków między polityką kształcenia i szkolenia zawodowego a innymi stosownymi dziedzinami polityki,
  • zwiększanie jakości i porównywalności danych wykorzystywanych do opracowywania polityki UE w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego,
  • dobre wykorzystywanie wsparcia UE.

Kontekst

Cele określone w konkluzjach zostały zatwierdzone w „komunikacie z Brugii ” z dnia 7 grudnia 2010 r. przyjętym przez ministrów edukacji trzydziestu trzech krajów europejskich, partnerów społecznych i Komisję Europejską. Komunikat ten stanowi najnowszą aktualizację procesu kopenhaskiego.

Niniejsze streszczenie jest rozpowszechniane wyłącznie w celach informacyjnych i nie służy interpretacji ani nie zastępuje dokumentu odniesienia, który pozostaje jedyną wiążącą podstawą prawną.

Ostatnia aktualizacja: 26.09.2011
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony