RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Rezolucja Rady Europejskiej w sprawie koordynacji polityki gospodarczej (1997)

Rada Europejska uroczyście zobowiązuje się do przestrzegania postanowień traktatu w zakresie monitorowania i koordynacji polityk gospodarczych. Niniejszą rezolucją poprawia koordynację zarówno między państwami, które mają wspólną walutę (w tym poprzez utworzenie nieformalnej grupy „euro”), jak i pomiędzy nimi a państwami członkowskimi, które nie mają wspólnej waluty.

AKT

Rezolucja Rady Europejskiej z dnia 13 grudnia 1997 r. w sprawie koordynacji polityki gospodarczej na trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej oraz w sprawie art. 111 i 113 Traktatu WE [Dz.U. C 35 z 2.2.1998].

STRESZCZENIE

Państwa członkowskie strefy euro prowadzą jednolitą politykę pieniężną i mają jednolity kurs wymiany, podczas gdy inne aspekty polityki gospodarczej pozostają w gestii poszczególnych państw. Ponieważ zmiany gospodarcze na poziomie krajowym wpływają na sytuację monetarną w strefie euro, konieczne jest wzmocnienie monitorowania i koordynacji polityk gospodarczych państw członkowskich w tej strefie ze strony Wspólnoty.

Wszystkie państwa członkowskie, w tym państwa, które nie są częścią strefy euro, powinny być uwzględnione w koordynacji polityk gospodarczych ze względu na ich udział w rynku i ewentualnie ze względu na nowy mechanizm kursowy.

Poprawa monitorowania i koordynacji powinna obejmować następujące obszary:

  • rozwój sytuacji makroekonomicznej w państwach członkowskich, jak również zmiany kursu euro,
  • sytuacja budżetowa i polityki budżetowe,
  • polityki strukturalne na rynkach pracy, produktów i usług oraz tendencje w zakresie kosztów i cen.

Ta koordynacja powinna przebiegać w poszanowaniu zasady pomocniczości.

W celu zapewnienia właściwego funkcjonowania unii gospodarczej i walutowej (UGW) główne kierunki polityki gospodarczej powinny zapewnić bardziej konkretne wytyczne, dostosowane do każdego państwa członkowskiego i bardziej skoncentrowane na zwiększeniu potencjału wzrostu i tworzeniu miejsc pracy.

Państwa członkowskie powinny zobowiązać się do pełnej i szybkiej wymiany informacji o rozwoju gospodarczym i intencjach politycznych, które mogą wywierać wpływ na sytuację poza granicami kraju, nawet jeśli nie istnieje zagrożenie związane z pogorszeniem sytuacji budżetowej. Ze swojej strony Rada powinna chętniej formułować zalecenia dla państw członkowskich, których polityka gospodarcza nie jest zgodna z ogólnymi wytycznymi.

Rada ds. Gospodarczych i Finansowych (Rada ECOFIN), skupiająca ministrów ds. gospodarczych i finansowych państw członkowskich, odgrywa kluczową rolę w procesie koordynacji i podejmowania decyzji w sprawach gospodarczych. Ilekroć porusza się sprawy będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, są one omawiane przez wymienionych powyżej ministrów. Ministrowie państw należących do strefy euro mogą się jednak spotykać ze sobą nieformalnie, aby dyskutować o zagadnieniach związanych ze szczególnymi obowiązkami, które współdzielą ze względu na wspólną walutę (ta formacja, zwana „Eurogrupą”, zbiera się zwykle w przeddzień obrad ECOFIN).

Ponieważ zadaniem Rady jest monitorowanie zmian kursu euro, ważne jest, by mogła ona wymieniać poglądy i informacje z Europejskim Bankiem Centralnym (EBC). Może ona w wyjątkowych okolicznościach określać ogólne kierunki polityki kursowej względem walut krajów spoza UE przy jednoczesnym poszanowaniu niezależności Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) i jego głównego celu, którym jest stabilność cen.

Zarówno w stosunkach dwustronnych z krajami trzecimi, jak i w ramach prac na forum międzynarodowym lub w nieformalnych grupach państw, Rada zatwierdza stanowisko Wspólnoty w odniesieniu do zagadnień mających szczególne znaczenie dla UGW. W głosowaniu biorą udział tylko państwa członkowskie należące do strefy euro.

Rada i Europejski Bank Centralny reprezentują Wspólnotę na poziomie międzynarodowym z poszanowaniem podziału kompetencji przewidzianego w traktacie.
Jeśli chodzi o elementy polityki gospodarczej inne niż polityka pieniężna i kursy walutowe, państwa członkowskie nadal przedstawiają swą politykę poza ramami wspólnotowymi, przy jednoczesnym poszanowaniu interesów Wspólnoty.
Reprezentacja w organizacjach międzynarodowych powinna być zgodna z powyższymi zasadami: na przykład tylko państwa mogą być członkami Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW).

Biorąc pod uwagę podział kompetencji przewidzianych przez traktat, rozwój gospodarczy Wspólnoty może być harmonijny, jeśli między Radą a EBC prowadzony będzie nieustanny dialog, w którym powinna uczestniczyć Komisja i w którym będzie poszanowana niezależność ESBC.
Komitet Ekonomiczno-Finansowy stworzy ramy, w których dialog będzie mógł być przygotowywany i kontynuowany na poziomie wyższych urzędników.

Ostatnia aktualizacja: 30.06.2006
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony