RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 22 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  BG - CS - ET - LV - LT - HU - MT - PL - RO - SK - SL

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Wymogi dla ram budżetowych państw członkowskich

Na mocy dyrektywy ustanowione zostają szczegółowe zasady dotyczące krajowych ram budżetowych państw członkowskich. Reguły te wpisują się w ramy nadzoru budżetowego wewnątrz Unii Europejskiej (UE). Zostały one ustanowione, aby przyczynić się do przestrzegania przez państwa członkowskie zobowiązań wynikających z paktu stabilności i wzrostu.

AKT

Dyrektywa Rady 2011/85/UE z dnia 8 listopada 2011 r. w sprawie wymogów dla ram budżetowych państw członkowskich [Dz.U. L 306 z 23.11.2011].

STRESZCZENIE

Dyrektywa ma zastosowanie do krajowych ram budżetowych państw członkowskich. Ramy budżetowe oznaczają zbiór uzgodnień, reguł i instytucji, na podstawie których instytucje rządowe i samorządowe państw członkowskich prowadzą politykę budżetową.

Dyrektywą ustanowione zostają zasady dotyczące pewnych elementów ram budżetowych, a mianowicie:

  • systemów rachunkowości budżetowej i sprawozdawczości statystycznej,
  • reguł i procedur regulujących przygotowywanie prognoz na potrzeby planowania budżetowego,
  • numerycznych reguł fiskalnych, specyficznych dla poszczególnych krajów, takich jak poziomy długu i deficytu,
  • średniookresowych ram budżetowych,

System rachunkowości i sprawozdawczości statystycznej

Państwa członkowskie muszą dysponować systemami rachunkowości publicznej obejmującymi w sposób kompleksowy i spójny wszystkie podsektory sektora instytucji rządowych i samorządowych.

Systemy rachunkowości muszą więc pomagać państwom członkowskim w regularnym udostępnianiu publicznych danych budżetowych dotyczących instytucji rządowych i samorządowych.

Ponadto krajowe systemy rachunkowości państw członkowskich muszą podlegać kontroli wewnętrznej i niezależnym audytom.

Prognozy na potrzeby planowania budżetowego

Podstawą planowania budżetowego przez państwa członkowskie są jak najbardziej realistyczne prognozy makroekonomiczne i budżetowe. W prognozach tych analizuje się główne zmienne budżetowe przy różnych założeniach dotyczących ewolucji wzrostu gospodarczego i stóp procentowych.

Państwa członkowskie podają do wiadomości publicznej swoje prognozy makroekonomiczne i budżetowe, w tym wykorzystaną metodologię i parametry. Określają również instytucję odpowiedzialną za sporządzanie tych prognoz.

Prognozy państw członkowskich są następnie porównywane z prognozami Komisji. Również Komisja zobowiązana jest do podania do wiadomości publicznej wykorzystanej metodologii, założeń i parametrów. Wszelkie znaczące rozbieżności między prognozami państw członkowskich i prognozami Komisji są określane i uzasadniane.

Numeryczne reguły fiskalne

Nadzór budżetowy UE musi również opierać się na numerycznych regułach fiskalnych, specyficznych dla każdego państwa członkowskiego. Celem stosowania tych reguł jest zapobieganie nadmiernemu deficytowi publicznemu i zbyt wysokiemu długowi publicznemu.

Do specyficznych dla każdego państwa numerycznych reguł fiskalnych zaliczają się:

  • określenie celu i zakres reguł,
  • skuteczne monitorowanie przestrzegania reguł w oparciu o wiarygodną analizę przeprowadzaną przez niezależne organy lub organy, które są funkcjonalnie niezależne od władz budżetowych państw członkowskich,
  • konsekwencje nieprzestrzegania tych reguł.

Średniookresowe ramy budżetowe

Państwa członkowskie ustanawiają średniookresowe ramy budżetowe. Ramy te stanowią zbiór krajowych procedur budżetowych wydłużających perspektywę kształtowania polityki budżetowej poza roczny cykl budżetowy. Umożliwiają one przyjęcie co najmniej trzyletniej perspektywy planowania budżetowego. Średniookresowe ramy budżetowe obejmują również:

  • kompleksowe i przejrzyste wieloletnie cele budżetowe, np. w zakresie deficytu i długu sektora instytucji rządowych i samorządowych,
  • prognozy dotyczące każdej głównej pozycji wydatków i dochodów sektora instytucji rządowych i samorządowych,
  • opis przewidywanych działań średniookresowych przewidywanych polityk mających wpływ na finanse sektora instytucji rządowych i samorządowych,
  • oceny tego, w jaki sposób przewidywane działania mogą wpłynąć na długookresową stabilność finansów publicznych.

Kontekst

Pakt stabilności i wzrostu to zbiór przepisów, na podstawie których ustanowiony zostaje na szczeblu europejskim nadzór gospodarczy i budżetowy. Jego przyjęcie ma na celu zagwarantowanie stabilności gospodarczej i finansowej UE.

Państwa członkowskie zobowiązane są prowadzić zrównoważoną politykę budżetową, aby unikać nadmiernych deficytów publicznych, które mogłoby zagrażać stabilności gospodarczej i finansowej UE.

W 2011 r. pakt stabilności i wzrostu został gruntownie zreformowany. Przyjęte działania stanowią ważny etap na drodze do zagwarantowania dyscypliny budżetowej, wspierania stabilność europejskiej gospodarki i zapobiegania nowemu kryzysowi w Unii.

Pakt stabilności i wzrostu obejmuje od tej chwili sześć aktów ustawodawczych, które weszły w życie 13 grudnia 2011 r. Są to:

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Dyrektywa 2011/85/UE

13.12.2011

-

Dz.U. L 306 z 23.11.2011

Ostatnia aktualizacja: 17.02.2012
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony