RSS
Alfabetische index
Deze pagina is beschikbaar in 15 talen
Nieuwe beschikbare talen:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Wisselkoersmechanisme (WKM II) tussen de euro en de deelnemende nationale valuta's

Bij deze overeenkomst wordt een wisselkoersmechanisme ingesteld dat in de plaats komt van het vroegere Europees Monetair Stelsel (EMS), dat door de invoering van de euro zijn bestaansreden heeft verloren. Doel van het WKM II is de stabiliteit van de wisselkoersen tussen de euro en de aan het WKM II deelnemende nationale valuta's te handhaven. Dit is belangrijk om te voorkomen dat op de interne markt problemen ontstaan als gevolg van te grote wisselkoersfluctuaties. Omwille van de duidelijkheid en transparantie vervangt de overeenkomst van 16 maart 2006 de vorige overeenkomst van september 1998, die om technische redenen meermalen was gewijzigd.

BESLUIT

Overeenkomst van 16 maart 2006 tussen de Europese Centrale Bank (ECB) (EN) en de nationale centrale banken (NCB's) van de lidstaten buiten het eurogebied waarin de operationele procedures voor een wisselkoersmechanisme in de derde fase van de Economische en Monetaire Unie (EMU) zijn neergelegd [Zie wijzigingsbesluit(en)].

SAMENVATTING

Om te voorkomen dat de handelsstromen tussen de lidstaten worden verstoord, mag de interne markt niet in gevaar worden gebracht door distorsies in de reële wisselkoersverhoudingen of door buitensporige fluctuaties van de nominale wisselkoersen tussen de euro en de andere valuta's in de Europese Unie. Met de overeenkomst wordt beoogd een stabiele economische omgeving tot stand te brengen door een wisselkoersmechanisme (WKM II) op te zetten tussen de euro en de nationale valuta's die aan dit mechanisme deelnemen. De lidstaten buiten het eurogebied kunnen op vrijwillige basis aan het WKM II deelnemen. Het valt echter te verwachten dat de lidstaten met een derogatie zich bij het mechanisme zullen aansluiten. Het WKM II zal ertoe bijdragen dat de lidstaten die aan het mechanisme deelnemen, een op stabiliteit en convergentie gericht beleid voeren, en hen aldus helpen bij hun inspanningen om de euro in te voeren.

Vaststellen van een spilkoers en fluctuatiemarges

Voor de valuta van elk van de deelnemende lidstaten buiten het eurogebied wordt een spilkoers ten opzichte van de euro bepaald. Er bestaat een standaardfluctuatiemarge van plus of min 15 % ten opzichte van de spilkoersen. Alle partijen bij de onderlinge overeenkomst inzake de spilkoersen, met inbegrip van de ECB, hebben het recht een confidentiële procedure inzake heroverweging van de spilkoersen in te leiden.

De besluiten ter zake worden in onderlinge overeenstemming genomen door de ministers van de lidstaten die tot het eurogebied behoren, de Europese Centrale Bank (ECB) en de ministers en presidenten van de centrale banken van de aan het nieuwe mechanisme deelnemende lidstaten buiten het eurogebied volgens een gemeenschappelijke procedure waarbij de Commissie is betrokken en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité.

In de overeenkomst is bepaald dat interventies in principe plaatsvinden in euro en in de valuta's van de lidstaten die aan het WKM II deelnemen. De ECB en de betrokken nationale centrale banken stellen elkaar in kennis van alle valuta-interventies. De soorten interventies zijn interventie bij het bereiken van de limieten en gecoördineerde intramarginale interventie.

  • Interventie bij het bereiken van de limieten. Dergelijke interventies zijn in principe automatisch en onbeperkt. De ECB en de deelnemende NCB's buiten het eurogebied kunnen automatische interventies echter opschorten wanneer deze hun hoofddoelstelling, te weten handhaving van prijsstabiliteit, zouden doorkruisen.
  • Gecoördineerde intramarginale interventie. De ECB en de deelnemende NCB's buiten het eurogebied kunnen overeenkomen een gecoördineerde intramarginale interventie uit te voeren.

Wanneer een centrale bank van het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB) een valuta die wordt uitgegeven door een andere NCB buiten het eurogebied voor interventiedoeleinden aanwendt en het desbetreffende bedrag groter is dan de onderling overeengekomen limiet, moet daarvoor de voorafgaande toestemming worden verkregen van de NCB die de interventievaluta uitgeeft.

Een NCB die niet tot het eurogebied behoort, stelt de ECB onmiddellijk in kennis wanneer ze de euro heeft aangewend als interventievaluta en het desbetreffende bedrag groter is dan de onderling overeengekomen limiet.

Een bank die een transactie uitvoert die geen interventie is, waarmee ten minste één valuta buiten het eurogebied of de euro is gemoeid en die de overeengekomen limieten overschrijdt, moet de betrokken centrale bank(en) hiervan vooraf in kennis stellen.

Interventies: faciliteiten voor financiering op zeer korte termijn

Ten behoeve van interventies in euro en in de valuta's van de deelnemende lidstaten buiten het eurogebied creëren de ECB en de respectieve NCB's voor elkaar faciliteiten voor kredieten met een zeer korte looptijd. Het betreft financieringen van interventies bij het bereiken van de limieten of van intramarginale interventies.

  • Financiering van interventies bij het bereiken van de limieten. De financieringsmiddelen op zeer korte termijn zijn in principe automatisch beschikbaar en van onbeperkte omvang wanneer zij worden aangewend voor de financiering van in deelnemende valuta's luidende interventies bij het bereiken van de limieten. De ECB en de deelnemende NCB's buiten het eurogebied kunnen echter de automatische financiering opschorten indien deze hun hoofddoelstelling van handhaving van prijsstabiliteit zou doorkruisen.
  • Financiering van intramarginale interventies. De financieringsmiddelen op zeer korte termijn kunnen met de toestemming van de centrale bank die de interventievaluta uitgeeft, voor intramarginale interventies beschikbaar worden gesteld. Bovendien moet aan de volgende voorwaarden zijn voldaan: het bedrag mag het in bijlage II bij de overeenkomst vermelde maximum niet overschrijden en de debiteur-centrale bank moet op passende wijze van haar deviezenreserves gebruikmaken voordat zij tot deze middelen haar toevlucht mag nemen.

De aanvankelijke looptijd van een financieringstransactie op zeer korte termijn is drie maanden. Deze looptijd kan eenmaal automatisch met ten hoogste drie maanden worden verlengd, maar de totale schuld mag op geen enkel moment het in bijlage II voor de debiteur-centrale bank vastgelegde maximum overschrijden. De looptijd van een schuld die het maximum overschrijdt, mag met drie maanden worden verlengd, mits de crediteur-centrale bank hiermee akkoord gaat. De looptijd van een schuld die al automatisch met drie maanden is verlengd, kan nog eens met drie maanden worden verlengd, mits de crediteur-centrale bank hiermee akkoord gaat. De transacties hebben de vorm van contante aankopen en verkopen van deelnemende valuta's welke leiden tot het ontstaan van overeenkomstige vorderingen en schulden.

Nauwere samenwerking

Op initiatief van een deelnemende lidstaat buiten het eurogebied kan de samenwerking op het vlak van de wisselkoersen worden versterkt. Op verzoek van de betrokken lidstaat kunnen formeel overeengekomen fluctuatiemarges worden ingesteld die smaller zijn dan de standaardmarge en die in principe gestut worden door automatische interventie en financiering.

Toezicht op de werking van het systeem

De Algemene Raad van de ECB houdt toezicht op de werking van het WKM II en draagt zorg voor de coördinatie van het monetaire en wisselkoersbeleid, alsook voor het beheer van het interventie- en financieringsmechanisme dat krachtens de overeenkomst wordt ingesteld.

De overeenkomst voorziet tevens in een nauwere samenwerking op het vlak van de wisselkoersen tussen de deelnemende NCB's buiten het eurogebied en de ECB. De NCB's die niet tot het eurogebied behoren en die niet aan het WKM II deelnemen, werken bij het overleg en/of andere vormen van informatie-uitwisseling samen met de ECB en de deelnemende NCB's buiten het eurogebied.

Wijzigingen van de overeenkomst

Deze overeenkomst moet worden gewijzigd telkens wanneer een nieuwe nationale centrale bank partij wordt bij de overeenkomst over het WKM II. Hij wordt ook gewijzigd wanneer een nationale centrale bank niet langer partij is bij de overeenkomst, met name wanneer de betrokken lidstaat de euro als eenheidsmunt in gebruik neemt.

Zo is de overeenkomst gewijzigd naar aanleiding van de invoering van de euro in Slovenië, Cyprus en Malta, Slowakije en Estland, alsook voor de toetreding van Roemenië en Bulgarije tot de EU.

REFERENTIES

BesluitDatum van inwerkingtredingUiterste datum voor omzetting in de lidstatenPublicatieblad
Overeenkomst van 16 maart 2006

1.4.2006

-

PB C 73 van 25.3.2006

Wijzigingsbesluit(en)Datum van inwerkingtredingUiterste datum voor omzetting in de lidstatenPublicatieblad
Overeenkomst van 21 december 2006

1.1.2007

-

PB C 14 van 20.1.2007

Overeenkomst van 14 december 2007

1.1.2008

-

PB C 319 van 29.12.2007

Overeenkomst van 8 december 2008

1.1.2009

-

PB C 16 van 22.1.2009

Overeenkomst van 13 december 2010

1.1.2011

-

PB C 5 van 8.1.2011

Laatste wijziging: 19.09.2011
Juridische mededeling | Over deze site | Zoeken | Contact | Naar boven