RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο
Αυτή η σελίδα διατίθεται σε 15 γλώσσες
Νέες διαθέσιμες γλώσσες:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Νομισματική νομοθεσία των συμμετεχόντων κρατών μελών

Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις διατάξεις της νομισματικής νομοθεσίας των κρατών μελών που υιοθέτησαν το ευρώ.

ΠΡΑΞΗ

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 974/98 του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1998, για την εισαγωγή του Ευρώ [Βλ. πράξεις τροποποίησης].

ΣΥΝΟΨΗ

Ο κανονισμός καθορίζει τη νομισματική νομοθεσία των κρατών μελών που έχουν υιοθετήσει το ευρώ ως ενιαίο νόμισμα και περιγράφει τα διάφορα στάδια σχετικά με την εισαγωγή του ευρώ σε ένα κράτος μέλος.

Μετά την υιοθέτηση του ευρώ, προβλέπεται μια μεταβατική περίοδος ή μια περίοδος σταδιακής απόσυρσης με στόχο τη διευκόλυνση της μετάβασης στο ενιαίο νόμισμα. Με τον τρόπο αυτό το ευρώ θεσπίζεται σε ένα κράτος μέλος και αντικαθιστά πλήρως το πρώην εθνικό νόμισμα.

Μεταβατική περίοδος

Η μεταβατική περίοδος διαρκεί τρεις μήνες κατά το μέγιστο. Ξεκινά την ημερομηνία υιοθέτησης του ευρώ από το κράτος μέλος και τελειώνει την ημερομηνία μετάβασης στο ευρώ σε φυσική μορφή:

  • Ως ημερομηνία υιοθέτησης του ευρώ νοείται η ημερομηνία κατά την οποία το κράτος μέλος εισέρχεται στο τρίτο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Η μετάβαση στο στάδιο αυτό πραγματοποιείται με απόφαση του Συμβουλίου, η οποία επιτρέπει την προσχώρηση του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους στο ευρώ.
  • Ως ημερομηνία μετάβασης στο ευρώ σε φυσική μορφή νοείται η ημερομηνία από την οποία το ευρώ αποκτά την ιδιότητα του νόμιμου χρήματος στην επικράτεια του κράτους μέλους. Είναι πλέον δυνατή η χρήση τραπεζογραμματίων και κερμάτων ευρώ στο εν λόγω κράτος μέλος.

Στόχος της μεταβατικής περιόδου είναι η ομαλή μετάβαση από το εθνικό νόμισμα του κράτους μέλους στο ευρώ. Για τοv λόγο αυτό, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εξακολουθεί να εφαρμόζεται η νομισματική νομοθεσία που ίσχυε και πριν από την υιοθέτηση του ευρώ. Το εθνικό νόμισμα διατηρεί, επομένως, την ιδιότητα του νόμιμου χρήματος εντός της επικράτειας του κράτους μέλους και η χρήση του μπορεί να εξακολουθήσει.

Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, το κράτος μέλος έχει τη δυνατότητα να προετοιμάσει τη μετάβαση στο ευρώ. Έτσι, η χρήση του ευρώ μπορεί να ξεκινήσει για ορισμένες οικονομικές συναλλαγές:

  • στις τραπεζικές συναλλαγές: για παράδειγμα, μια τράπεζα που λαμβάνει πληρωμή σε ευρώ θα πρέπει να κάνει την απαραίτητη μετατροπή (σύμφωνα με τις τιμές μετατροπής) για να πιστώσει έναν λογαριασμό που εκφράζεται στην εθνική νομισματική μονάδα (και αντιστρόφως)·
  • το εκκρεμές δημόσιο χρέος και τις δημόσιες δαπάνες του κράτους μέλους: τα ποσά των δαπανών αυτών θα μπορούν να εκφράζονται σε ευρώ·
  • ορισμένες αγορές, ιδίως στον τομέα των ακίνητων αξιών και των πρώτων υλών: η εθνική νομισματική μονάδα μπορεί να αντικατασταθεί από το ευρώ σε όλες τις συναλλαγές.

Η μεταβατική περίοδος δεν είναι, ωστόσο, υποχρεωτική. Συνεπώς, η ημερομηνία υιοθέτησης του ευρώ μπορεί να συμπέσει με την ημερομηνία μετάβασης στο ευρώ σε φυσική μορφή. Στην περίπτωση αυτή, παρ’ όλα αυτά, το κράτος μέλος οφείλει να εφαρμόσει την περίοδο σταδιακής απόσυρσης.

Περίοδος σταδιακής απόσυρσης

Η διάρκεια της περιόδου σταδιακής απόσυρσης δεν υπερβαίνει το ένα έτος. Ισχύει μόνο στα κράτη μέλη όπου δεν εφαρμόστηκε μεταβατική περίοδος μεταξύ της υιοθέτησης του ευρώ και της ημερομηνίας μετάβασης στο ευρώ σε φυσική μορφή.

Στόχος της περιόδου αυτής είναι η σταδιακή αντικατάσταση του εθνικού νομίσματος από το ευρώ. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, το ευρώ αποτελεί τη βασική μονάδα, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει η δυνατότητα αναφοράς στην παλαιότερη εθνική νομισματική μονάδα.

Αντικατάσταση του εθνικού νομίσματος από το ευρώ

Από την ημερομηνία μετάβασης σε αυτό σε φυσική μορφή, το ευρώ αποκτά την ιδιότητα νόμιμου χρήματος και γίνεται το επίσημο νόμισμα του κράτους μέλους.

Κατ‘ αυτόν τον τρόπο, το ευρώ αντικαθιστά το εθνικό νόμισμα σύμφωνα με τις τιμές μετατροπής που θεσπίζονται από το Συμβούλιο. Επιπλέον, μόνο τα τραπεζογραμμάτια και τα κέρματα ευρώ έχουν την ιδιότητα του νόμιμου χρήματος στο κράτος μέλος. Κάθε αναφορά στις εθνικές νομισματικές μονάδες που γίνεται πριν την μετάβαση στο ευρώ σε φυσική μορφή εκφράζεται, λοιπόν, σε ευρώ βάσει των τιμών μετατροπής.

Πρέπει να σημειωθεί ότι το εθνικό νόμισμα εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μετά τη μετάβαση στο ευρώ σε φυσική μορφή κατά τη διάρκεια της περιόδου παράλληλης κυκλοφορίας, η οποία δεν μπορεί να διαρκέσει πάνω από έξι μήνες.

Τραπεζογραμμάτια και κέρματα που εκφράζονται σε ευρώ

Το ευρώ γίνεται η λογιστική μονάδα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των κεντρικών τραπεζών των συμμετεχόντων κρατών μελών. Επίσης, η ΕΚΤ και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες είναι αρμόδιες για τη θέση σε κυκλοφορία τραπεζογραμματίων και κερμάτων σε ευρώ. Αυτά τα τραπεζογραμμάτια και κέρματα είναι τα μόνα που έχουν την ιδιότητα νομίμου χρήματος στην ευρωζώνη.

Επιπλέον, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την καταστολή της παραχάραξης και παραποίησης τραπεζογραμματίων και κερμάτων που εκφράζονται σε ευρώ.

Προσαρμογή του κανονισμού στις διευρύνσεις της ευρωζώνης

Ο παρών κανονισμός τροποποιείται κάθε φορά που ένα νέο κράτος μέλος υιοθετεί το ευρώ. Στο παράρτημα αναφέρονται τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στην ευρωζώνη, και για καθένα από αυτά διευκρινίζεται η ημερομηνία υιοθέτησης του ευρώ και η ημερομηνία μετάβασης στο ευρώ σε φυσική μορφή.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

ΠράξηΘέση σε ισχύΠροθεσμία για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελώνΕπίσημη Εφημερίδα
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 974/98

1.1.1999

-

ΕΕ L 139 της 11.5.1998

Πράξεις τροποποίησηςΘέση σε ισχύΠροθεσμία για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελώνΕπίσημη Εφημερίδα
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2596/2000

1.1.2001

-

ΕΕ L 300 της 29.11.2000

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2169/2005

18.1.2006

-

ΕΕ L 346 της 29.12.2005

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1647/2006

1.1.2007

-

ΕΕ L 309 της 9.11.2006

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 835/2007

1.1.2008

-

ΕΕ L 186 της 18.7.2007

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 836/2007

1.1.2008

-

ΕΕ L 186 της 18.7.2007

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 693/2008

1.1.2009

-

ΕΕ L 195 της 24.7.2008

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 670/2010

1.1.2011

-

ΕΕ L 196 της 27.8.2010

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 23.10.2010
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας