RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο
Αυτή η σελίδα διατίθεται σε 23 γλώσσες
Νέες διαθέσιμες γλώσσες:  BG - CS - ET - GA - LV - LT - HU - MT - PL - RO - SK - SL

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Εισαγωγή του ευρώ: τα κριτήρια σύγκλισης

Ένα κράτος μέλος πρέπει να πληροί ορισμένες οικονομικές και δημοσιονομικές προϋποθέσεις, γνωστές και ως κριτήρια σύγκλισης, πριν να είναι σε θέση να υιοθετήσει το ευρώ ως ενιαίο νόμισμα. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι τέσσερις:

  • σταθερότητα τιμών·
  • κατάσταση των δημόσιων οικονομικών·
  • συμμετοχή στο μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών του ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος·
  • σύγκλιση των επιτοκίων.

Έτσι, όταν ένα κράτος μέλος είναι υποψήφιο να υιοθετήσει το ευρώ, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) ελέγχει κατά πόσον το κράτος μέλος αυτό πληροί καθένα από τα τέσσερα κριτήρια. Αν όντως τα πληροί, το Συμβούλιο εγκρίνει με απόφασή του την υιοθέτηση του ευρώ από το κράτος μέλος, και αναφέρει λεπτομερώς τις επιδόσεις τού κράτους μέλους ως προς τα κριτήρια σύγκλισης.

Σταθερότητα τιμών

Τα κράτη μέλη πρέπει να παρουσιάζουν διαρκή σταθερότητα των τιμών. Το Συμβούλιο, για να εξετάσει αυτό το κριτήριο, παρακολουθεί το ποσοστό πληθωρισμού τού κράτους μέλους για ένα χρόνο. Στη συνέχεια, συγκρίνει αυτό το ποσοστό με το αντίστοιχο ποσοστό των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας τιμών. Αν το ποσοστό τού υποψήφιου κράτους μέλους δεν υπερβαίνει κατά περισσότερο από 1,5% το ποσοστό των τριών καλύτερων κρατών μελών, τότε το κράτος μέλος πληροί το κριτήριο της σταθερότητας τιμών.

Κατάσταση των δημόσιων οικονομικών

Το υποψήφιο κράτος μέλος πρέπει να διαθέτει βιώσιμα δημόσια οικονομικά. Με άλλα λόγια, η δημοσιονομική κατάσταση του κράτους μέλους δεν πρέπει να παρουσιάζει υπερβολικό έλλειμμα.

Συμμετοχή στο μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών του ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος

Ο μηχανισμός συναλλαγματικών ισοτιμιών είναι ένας μηχανισμός συναλλαγματικών ισοτιμιών μεταξύ τού ευρώ και των νομισμάτων των κρατών μελών που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ. Κύριος στόχος του είναι να διατηρεί σταθερή την ισοτιμία των ευρωπαϊκών νομισμάτων, αποφεύγοντας υπερβολικές διακυμάνσεις μεταξύ του ευρώ και των εθνικών νομισμάτων.

Ένα κράτος μέλος που είναι υποψήφιο προς ένταξη στο ευρώ πρέπει να έχει συμμετάσχει στο μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών για τουλάχιστον δύο χρόνια. Επίσης, δεν πρέπει να έχει υποστεί σοβαρή ένταση όσον αφορά την ισοτιμία τού νομίσματός του κατά τη διάρκεια αυτών των δύο χρόνων.

Σύγκληση των μακροπρόθεσμων επιτοκίων

Τα μακροπρόθεσμα επιτόκια υπολογίζονται με βάση τα δάνεια των κρατών μελών, δηλαδή όταν τα κράτη μέλη εκδίδουν ομόλογα ή ισοδύναμα χρεόγραφα.

Τα μακροπρόθεσμα επιτόκια ενός κράτους μέλους υποψήφιου προς ένταξη στο ευρώ, συγκρίνονται λοιπόν με μία τιμή αναφοράς. Σε αυτή την τιμή αναφοράς καταλήγουμε, υπολογίζοντας το μέσο όρο των μακροπρόθεσμων επιτοκίων των τριών κρατών μελών της ΕΕ με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας τιμών. Το υποψήφιο κράτος μέλος δεν πρέπει να υπερβαίνει κατά περισσότερο από 2% την τιμή αναφοράς, για να πληροί αυτό το κριτήριο.

Εκθέσεις σύγκλισης

Τα κράτη μέλη που δεν πληρούν τα κριτήρια σύγκλισης αποτελούν αντικείμενο παρέκκλισης από το τρίτο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Κεντρική Τράπεζα υποβάλλουν εκθέσεις σύγκλισης για τα κράτη μέλη αυτά, τουλάχιστον ανά διετία. Οι εκθέσεις εξετάζουν την πρόοδο που σημείωσαν τα κράτη μέλη όσον αφορά την τήρηση των κριτηρίων σύγκλισης.

Να υπενθυμίσουμε ότι η Δανία και το Ηνωμένο Βασίλειο εξαιρούνται από το τρίτο στάδιο τής οικονομικής και νομισματικής ένωσης. Τα δύο αυτά κράτη μέλη δεν έχουν, προς στιγμή, την πρόθεση να υιοθετήσουν το ευρώ. Επομένως, οι υποχρεώσεις των κριτηρίων σύγκλισης δεν τα αφορούν.

Πλαίσιο

Τα κριτήρια σύγκλισης έχουν ως νομική βάση το άρθρο 140 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και αποτελούν αντικείμενο του πρωτοκόλλου αριθ. 13, που έχει προσαρτηθεί στις ιδρυτικές συνθήκες της ΕΕ.

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 15.10.2010
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας