RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Od strategii dla Afryki do partnerstwa strategicznego między UE i Afryką

Dwa lata po przyjęciu strategii Unii Europejskiej (UE) na rzecz Afryki w 2005 r. UE i Afryka ponownie określiły swoje partnerstwa w świetle głębokich przemian, które nastąpiły w ostatnich latach. Nadszedł czas, by przejść od strategii na rzecz Afryki do strategicznego partnerstwa z Afryką.

AKT

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2007 r. – Od Kairu do Lizbony – Partnerstwo strategiczne między UE i Afryką [COM(2007) 357 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].

STRESZCZENIE

KONTEKST HISTORYCZNY: OD KAIRU DO LIZBONY

Pierwszy historyczny szczyt między Unią Europejską (UE) i Afryką, który miał miejsce w Kairze w 2000 r., rozpoczął bardziej ustrukturyzowany dialog polityczny między UE a Afryką, w tym poprzez regularne spotkania wyższych urzędników i ministrów. Po utworzeniu w 2001 r. Nowego Partnerstwa na rzecz Rozwoju Afryki (NEPAD) oraz w 2002 r. Unii Afrykańskiej (UA) drugi szczyt miał się odbyć w Lizbonie w 2003 r., ale został przesunięty ze względu na kontrowersje dotyczące udziału niektórych krajów.

W październiku 2005 r., na wspólnym posiedzeniu z Komisją UA, Komisja Europejska przyjęła komunikat w sprawie strategii UE na rzecz Afryki, który został formalnie zatwierdzony przez Radę Europejską w grudniu tego samego roku. Taka strategia umożliwiła wzmocnienie spójności polityki w ramach UE oraz lepszą koordynację polityk Komisji i państw członkowskich w odniesieniu do Afryki.

W grudniu 2005 r. uczestnicy piątego spotkania ministerialnego UE–Afryka w Bamako uzgodnili, że następnym krokiem będzie opracowanie wspólnej strategii UE i Afryki. Stanowisko to zostało później potwierdzone przez Radę Europejską w grudniu 2006 r., a następnie na szczycie UA w styczniu 2007 r.

Ta wspólna strategia powinna wzmocnić dialog polityczny między UE i Afryką, aby umożliwić:

  • wyjście poza ramy zwykłej współpracy na rzecz rozwoju poprzez otwarcie dialogu na temat wspólnych dążeń politycznych i kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania,
  • wyjście poza kontynent afrykański, poza strategię skupiającą się wyłącznie na kwestiach afrykańskich, w celu zajęcia się kwestiami europejskimi i globalnymi oraz podejmowania w związku z tym odpowiednich działań na odpowiednich forach,
  • wyjście poza rozdrobnione wsparcie dla afrykańskich aspiracji w celu poszukiwania rozwiązań regionalnych i globalnych dla najważniejszych wyzwań,
  • zapewnienie większego udziału obywateli Afryki i Europy w strategicznym partnerstwie i przyczynienie się w ten sposób do wzmacniania społeczeństwa obywatelskiego na obu kontynentach.

Po zatwierdzeniu ogólnych kierunków wspólnej strategii przez ósmą trójkę ministerialną UE–Afryka sfinalizowana strategia została przyjęta na drugim szczycie między UE i Afryką (zob. Akty powiązane).

PROPOZYCJE DLA WSPÓLNEJ STRATEGII UE I AFRYKI

Wspólna strategia ma cztery cele polityczne, a mianowicie:

  • wzmocnienie partnerstwa w celu przekształcenia go w prawdziwe partnerstwo między równorzędnymi stronami,
  • wspieranie kluczowych zagadnień dotyczących rozwoju, takich jak pokój i bezpieczeństwo, rządy i prawa człowieka, handel i integracja regionalna i kontynentalna w Afryce,
  • wspólne stawianie czoła globalnym wyzwaniom,
  • promowanie solidnego i szeroko zakrojonego partnerstwa koncentrującego się na problemach ludności.

Komisja proponuje w szczególności pięć wspólnych inicjatyw, które zostaną zawarte w planie załączonym do wspólnej strategii. Dotyczą one przedstawionych poniżej zagadnień.

Partnerstwo energetyczne

Partnerstwo to stworzy platformę mającą na celu:

  • wzmacnianie istniejącego dialogu w kwestiach takich jak dostęp do zasobów energetycznych i bezpieczeństwo zaopatrzenia w energię,
  • zwiększanie inwestycji w infrastrukturę energetyczną,
  • większe wykorzystywanie zasobów gazu i ropy w sposób ukierunkowany na rozwój,
  • uwzględnianie zmian klimatycznych jako jednej z najważniejszych kwestii we współpracy na rzecz rozwoju.

Ponadto powinno ono rozwijać się w oparciu o istniejące instrumenty, a mianowicie:

Partnerstwo w dziedzinie zmian klimatycznych

Partnerstwo wzmocni współpracę pomiędzy UE i UA w następujących obszarach:

  • zmniejszanie ryzyka klęsk żywiołowych,
  • powstrzymanie wylesiania,
  • promowanie współpracy krajów rozwijających się na globalnym rynku emisji związków węgla,
  • promowanie i wdrażanie technologii przyjaznych dla środowiska,
  • poprawa monitorowania wpływu zmian klimatycznych na środowisko.

W styczniu 2007 r., uznając wrażliwość Afryki na zmiany klimatu, przywódcy Unii Afrykańskiej zobowiązali się, poprzez deklarację z Addis Abeby, uwzględniać zmiany klimatu w politykach, programach i działaniach rozwojowych na poziomie krajowym i subregionalnym. Deklaracja ta stanowi dobrą podstawę partnerstwa między UE i UA w tej dziedzinie.

Partnerstwo w dziedzinie migracji, mobilności i zatrudnienia

W kwestiach migracji współpraca między UE i Afryka będzie koncentrować się na tworzeniu afrykańskiej sieci obserwatoriów migracji, które będą gromadzić, analizować i rozpowszechniać dane na temat migracji wewnątrz Afryki oraz pomiędzy Afryką a UE. Szczególna uwaga zostanie poświęcona kwestii wykwalifikowanej siły roboczej.

W zakresie mobilności partnerstwo będzie miało na celu wzmocnienie afrykańskich możliwości w zakresie zarządzania informacją na temat migracji. Ponadto będzie wspierać przepływ wykwalifikowanej siły roboczej w ramach partnerstw zawieranych między instytucjami europejskimi i afrykańskimi takimi jak uniwersytety i szpitale.

Ponadto, aby zapewnić mieszkańcom Afryki prawdziwą alternatywę dla migracji do Europy, partnerstwo skupi się na tworzeniu liczniejszych i lepszych miejsc pracy w Afryce, zwłaszcza w gospodarce formalnej.

Partnerstwo w dziedzinie demokratycznego systemu rządów

UA i UE będzie wspierać dialog na temat związanych ze sprawowaniem rządów kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, takimi jak prawa człowieka i gospodarowanie zasobami naturalnymi, poprzez stworzenie forum na rzecz systemu rządów z udziałem podmiotów pozarządowych, parlamentów państwowych, władz lokalnych i organizacji regionalnych. Ponadto UE będzie badać nowe strategie mające na celu zwiększenia przekazywania środków przez Wspólnotę i państwa członkowskie na rzecz wspierania panafrykańskiej struktury rządów.

Struktura instytucjonalna i polityczna

Komisja podkreśla konieczność wzmocnienia dialogu między wszystkimi instytucjami UE i UA, w szczególności między Parlamentem Europejskim i Parlamentem Panafrykańskim, jak i między Komisją UE i Komisją UA. Ponadto UE i UA będą mogły odbywać wspólne posiedzenia ministerialne. Podstawą tych działań będą odbywające się dwa razy w roku spotkania ministerialnych trójek UE i Afryki oraz spotkania na szczycie szefów państw i rządów, które mogłyby odbywać się co dwa lub trzy lata raz w Europie, raz w Afryce.

Na tej podstawie partnerzy europejscy i afrykańscy współpracują w celu opracowania wspólnych strategii i wspólnego planu działania. Oprócz inicjatyw wspomnianych powyżej planuje się ustanowienie partnerstwa w zakresie pokoju i bezpieczeństwa, demokratycznych rządów i praw człowieka, nauki, społeczeństwa informacyjnego i przestrzeni oraz nadanie szczególnego znaczenia osiągnięciu milenijnych celów rozwoju (MCR).

AKTY POWIĄZANE

Deklaracja lizbońska (EN ) (FR ) [Nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym].
Ta deklaracja, przyjęta przy zamknięciu drugiego szczytu między UE i Afryką w dniach 8 i 9 grudnia 2007 r. przez szefów państw i rządów 53 państw afrykańskich i 27 państw członkowskich UE, stanowi podstawę nowego równorzędnego partnerstwa strategicznego między Afryką i UE. Deklaracja ta, przedstawiająca filozofię i zobowiązania partnerstwa, została przyjęta jednocześnie z pierwszą wspólną strategią UE–Afryka i jej pierwszym trzyletnim planem działania (2008–2010) (EN ) (FR ).
Określone priorytety strategiczne obejmują osiem partnerstw, których postępy zostaną poddane ocenie na kolejnym szczycie w 2010 r. Partnerstwa te obejmują następujące obszary działalności: pokój i bezpieczeństwo, demokratyczne rządy i prawa człowieka, handel i integracja regionalna, realizacja milenijnych celów rozwoju, energia i nauka, społeczeństwo informacyjne i przestrzeń.

Ostatnia aktualizacja: 16.05.2008
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony