RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Partnerstwo UE–Afryka

Wstęp

Stosunki między Unią Europejską (UE) i Afryką tradycyjnie rozwijały się w dwóch regionalnych grupach: kraje afrykańskie należące do państw AKP i kraje afrykańskie położone wokół Morza Śródziemnego. Jednak z początkiem nowego tysiąclecia UE rozpoczęła nowy dialog z Afryką w celu zbudowania strategicznego partnerstwa z całym kontynentem, wzmacniając istniejące już środki. Pierwszy szczyt między UE i Afryką miał miejsce w Kairze w kwietniu 2000 r.

Plan działania

Podczas szczytu przyjęto plan działania podkreślający sześć obszernych dziedzin ogólnych:

  • kwestie gospodarcze (szczególnie współpraca i regionalna integracja gospodarcza w Afryce),
  • włączenie Afryki do światowej gospodarki,
  • pogłębienie związku między handlem i rozwojem na poziomie międzynarodowym, mające zapewnić, by liberalizacja gospodarcza przyczyniła się do walki z ubóstwem, stanowi jeden z celów partnerstwa,
  • poszanowanie i ochrona praw człowieka, zasad i instytucji demokratycznych, państwa prawa i dobrego zarządzania sprawami publicznymi,
  • budowanie pokoju, zapobieganie sporom w Afryce, zarządzanie nimi i ich rozwiązywanie,
  • działania w zakresie rozwoju na rzecz walki z ubóstwem (na przykład w sektorach edukacji, zdrowia i bezpieczeństwa żywności).

Ze względu na zbyt duży zakres tych dziedzin wybrano osiem bardziej szczegółowych obszarów działania:

  • prewencja i rozwiązywanie konfliktów (w tym problem min przeciwpiechotnych),
  • współpraca i integracja regionalna, włączenie Afryki do gospodarki światowej i handlu,
  • środowisko, w tym walka z suszą i pustynnieniem,
  • HIV/AIDS i choroby zakaźne,
  • bezpieczeństwo żywności,
  • prawa człowieka i demokracja,
  • zwrot skradzionych lub nielegalnie wywiezionych dóbr kultury,
  • zewnętrzny dług afrykański (inicjatywa na rzecz głęboko zadłużonych krajów ubogich (HIPC) dotyczy szczególnie państw afrykańskich).

Dwie strony spotykają się regularnie na różnych szczeblach w celu nadzorowania planu działania. Trzema głównymi mechanizmami są: szczyty szefów państw i rządów, spotkania ministrów odbywające się między szczytami oraz spotkania grup z dwóch regionów.

Pierwsze spotkanie ministrów

Pierwsze spotkanie ministrów reprezentujących Afrykę i UE miało miejsce 11 października 2001 r. w Brukseli. Postępy dokonane od szczytu w Kairze dotyczyły szczególnie integracji regionalnej, HIV/AIDS, bezpieczeństwa żywności, praw człowieka, demokracji i dobrego zarządzania.

Nowe kwestie wpisane do agendy

Od przyjęcia planu działania do agendy dodano inne ważne kwestie, szczególnie: stworzenie Unii Afrykańskiej (UA), Nowe Partnerstwo dla Afryki, sytuacja w regionie Wielkich Jezior i walka z terroryzmem.

UA i Nowe Partnerstwo dla Afryki stanowią dwie ważne inicjatywy państw afrykańskich wprowadzone w 2001 r. i w pełni wspierane przez UE. UA została stworzona przez państwa afrykańskie w marcu 2001 r. w celu zastąpienia Organizacji Jedności Afrykańskiej. UA jest organizacją polityczną, która obejmuje i pogłębia współpracę i regionalną integrację polityczną oraz gospodarczą między państwami afrykańskimi i będzie posiadała ważne instytucje realizujące te cele. Nowe Partnerstwo dla Afryki zostało stworzone przez państwa afrykańskie i jest wyrazem zaangażowania głów państw afrykańskich w działania na rzecz wykorzenienia ubóstwa i wspierania wzrostu oraz zrównoważonego rozwoju poprzez aktywne uczestnictwo w światowym życiu politycznym i gospodarczym.

Konflikty w regionie Wielkich Jezior wzbudziły duży niepokój obydwu stron. UE na różny sposób wspiera prewencję i rozwiązywanie konfliktów w tym regionie, na przykład przez udzielenie pomocy w ramach współpracy na rzecz rozwoju (szczególnie Europejski Fundusz Rozwoju) oraz przez pomoc pochodzącą z zasobów wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB). Przykładowo UE wspiera dialog międzykongijski i uczestniczy w inicjatywach mających na celu ponowną integrację dziecięcych żołnierzy ze społeczeństwem.

Po zamachach z 11 września 2001 r. w Stanach Zjednoczonych, pod koniec spotkania ministrów opublikowano deklarację dotyczącą walki z terroryzmem wyrażającą zamiar podjęcia przez państwa afrykańskie i UE wysiłków na rzecz wyeliminowania tej plagi.

Rozwój dialogu

Dialog UE–Afryka był przedmiotem komunikatu Komisji w lipcu 2003 r. Komunikat bada różne sposoby podjęcia dialogu i proponuje stworzenie solidniejszych powiązań instytucjonalnych w celu zwalczania problemów politycznych i związanych z rozwojem, z którymi boryka się Afryka.

Szefowie państw i rządów afrykańskich spotkali się w dniach od 4 do 12 lipca 2003 r. w Maputo w Mozambiku po raz pierwszy od powstania UA w Durbanie w lipcu 2002 r. Uczestnictwo Komisji Europejskiej w szczycie miało świadczyć o wsparciu UE dla UA oraz być okazją do przedyskutowania sytuacji dialogu EU–Afryka. W dziedzinie praw człowieka i demokracji poczyniono wiele postępów dzięki opracowaniu wspólnych wartości w tym zakresie i wprowadzeniu sankcji w przypadku ich nieprzestrzegania.

Po tym spotkaniu Rada UE zatwierdziła w grudniu 2003 r. decyzję dotyczącą finansowania przez Europejski Fundusz Rozwoju (EFR) instrumentu na rzecz pokoju w Afryce. Było to zgodne z oczekiwaniami szczytu UA. Inicjatywa ta, mająca wspierać instytucje afrykańskie i środki przedsięwzięte na rzecz utrzymania pokoju, wymagać będzie współpracy UA, regionalnych organizacji afrykańskich, UE i Narodów Zjednoczonych.

W ostatnich latach dialog między UE i UA został wzmocniony i przyniósł wiele rezultatów. W 2005 r. UE zobowiązała się do zwiększenia pomocy publicznej na rzecz rozwoju o 20 mld EUR rocznie do 2010 r., z czego połowa będzie przeznaczona dla Afryki. Poza tym w październiku 2005 r. przyjęto nową strategię dla Afryki w celu wsparcia wysiłku włożonego przez ten kontynent w osiągnięcie milenijnych celów rozwoju (MCR) Narodów Zjednoczonych.

Strategia ta proponuje partnerstwo strategiczne dla bezpieczeństwa i rozwoju między UE i Afryką. W celu zapewnienia zrównoważonego rozwoju strategia koncentruje się wokół kluczowych elementów, takich jak pokój i bezpieczeństwo, dobry i skuteczny system rządów, handel, wzajemna infrastruktura połączeń, spójność społeczna i zrównoważenie środowiska. Wprowadzono nowe inicjatywy, szczególnie rozpoczętą w lipcu 2006 r. inicjatywę w zakresie rządów i partnerstwa europejsko-afrykańskiego w dziedzinie infrastruktury.

W ramach inicjatywy na rzecz dobrych rządów UE wspierać będzie szczególnie reformy związane z przedłużeniem Afrykańskiego Mechanizmu Wzajemnej Oceny (APRM), unikalne narzędzie oceny i partnerskiego uczenia się dobrych rządów demokratycznych przez i dla Afrykańczyków. Ostatecznie w kontekście partnerstwa dla infrastruktury UE wspierać będzie programy sprzyjające wzajemnej łączności na poziomie kontynentu w celu promowania regionalnego handlu, integracji, stabilności i rozwoju.

Ostatnia aktualizacja: 18.07.2007
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony