RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Zagrożone gatunki dzikiej fauny i flory (CITES)

Celem niniejszego Rozporządzenie jest zapewnienie ochrony i opieki dla zagrożonych gatunków dzikiej fauny i flory poprzez kontrolowanie handlu takimi gatunkami, poprzez ustanowienie warunków dotyczących ich przywozu, wywozu lub powrotnego wywozu oraz ich przemieszczania w obrębie Unii Europejskiej (UE), zgodnie z konwencją CITES.

AKT

Rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi [Zob. akty zmieniające].

STRESZCZENIE

Niniejsze rozporządzenie stosuje się zgodnie z celami, zasadami i przepisami konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES). Określa ono listę zagrożonych gatunków w czterech załącznikach (A, B, C i D). Stosuje się różny stopień ochrony i charakter środków handlowych, które dotyczą danego gatunku, zależnie od załącznika, w którym gatunek ten jest wymieniony.

Na podstawie niniejszego rozporządzenia stosuje się wspólne warunki w odniesieniu do:

  • wydawania, zastosowania i przedstawiania dokumentów związanych z przywozem, wywozem lub powrotnym wywozem gatunków objętych niniejszym rozporządzeniem. Dokumenty te zachowują ważność w obrębie Wspólnoty, bez uszczerbku dla wszelkich bardziej rygorystycznych środków, podjętych przez państwa członkowskie,
  • sprzedaży lub jakiejkolwiek innej transakcji handlowej dotyczącej okazów gatunków wymienionych w załączniku A w obrębie Wspólnoty.

Wprowadzenie do Wspólnoty

Przywóz okazów gatunków zagrożonych wyginięciem wymaga:

  • przedstawienia zezwolenia na przywóz wydanego przez organ administracyjny docelowego państwa członkowskiego lub zawiadomienia o przywozie, oraz
  • przeprowadzenia niezbędnych kontroli.

Komisja może w dowolnym momencie wprowadzić ogólne ograniczenia dotyczące przywozu lub ograniczenia dotyczące wyłącznie niektórych krajów pochodzenia, lista takich ograniczeń jest regularnie publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Wywóz lub powrotny wywóz poza terytorium Wspólnoty

Wywóz lub powrotny wywóz okazów gatunków zagrożonych wyginięciem wymaga:

  • przedstawienia zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu, wydanego przez organ administracyjny państwa członkowskiego, w którym znajdują się dane okazy, oraz
  • przeprowadzenia niezbędnych kontroli.

Odrzucenie wniosków o zezwolenia i świadectwa

Jeżeli państwo członkowskie odrzuca wniosek o wydanie zezwolenia lub świadectwa, niezwłocznie zawiadamia Komisję, która z kolei jest odpowiedzialna za poinformowanie pozostałych państw członkowskich.

Odstępstwa

Rozporządzenie określa odstępstwa dla okazów urodzonych i wyhodowanych w niewoli lub sztucznie rozmnożonych, okazów przewożonych tranzytem oraz okazów stanowiących dobra prywatne lub części gospodarstwa domowego bądź przeznaczonych dla instytucji naukowych.

Przepisy odnoszące się do kontroli działalności handlowej

Zakazane jest kupno lub handel okazami gatunków wymienionych w załączniku A.

Państwa członkowskie mogą również zakazać posiadania okazów gatunków wymienionych w załączniku A.

Przewóz żywych okazów

Przewóz żywych okazów gatunków wymienionych w załączniku A w obrębie Wspólnoty wymaga uprzedniego zezwolenia organu administracyjnego państwa członkowskiego, w którym okaz się znajduje.

Przewóz żywych okazów gatunków wymienionych w załączniku B w obrębie Wspólnoty wymaga od odbiorcy przestrzegania zasad dotyczących ochrony zwierząt (odpowiednie pomieszczenia i pielęgnacja).

Komisja może w dowolnym momencie wprowadzić ograniczenia dotyczące przetrzymywania lub przewożenia żywych okazów gatunków, wobec których zastosowano ograniczenia w zakresie ich wprowadzania do Wspólnoty.

Miejsca wprowadzenia i wywozu

Państwa członkowskie są zobowiązane do:

  • wyznaczenia urzędów celnych, które będą przeprowadzać kontrole i dopełniać formalności dotyczących gatunków objętych rozporządzeniem. Wykaz tych urzędów jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
  • wyznaczenia organów administracyjnych i organów naukowych odpowiedzialnych za wprowadzenie rozporządzenia. Wykaz takich organów jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
  • monitorowania przestrzegania postanowień rozporządzenia i karania naruszeń.

Przekazywanie informacji

Rozporządzenie wprowadza system wymiany informacji między różnymi organami w związku z realizacją rozporządzenia: państwa członkowskie, Komisja, Sekretariat CITES itp.

Państwa członkowskie sporządzają sprawozdania roczne z podaniem liczb dotyczących obrotu gatunkami objętymi rozporządzeniem. Co dwa lata sporządzają szczegółowe sprawozdania z realizacji i zastosowania rozporządzenia.

Kontekst

Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) została podpisana w Waszyngtonie dnia 3 marca 1973 r. i weszła w życie dnia 1 stycznia 1975 r. Obecnie należy do niej 175 stron.

Tekst CITES został zmieniony w 1983 r. w celu umożliwienia regionalnym organizacjom integracji gospodarczej, takim jak Wspólnota Europejska, przystąpienia do konwencji (poprawa z Gaborone). Poprawka nie została jednak ratyfikowana przez wystarczającą liczbę stron, aby mogła wejść w życie. W związku z tym stanowisko Wspólnoty podczas konferencji CITES jest reprezentowane przez państwa członkowskie UE, występujące wspólnie ze stanowiska ustalonego przez Radę.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 338/97

1.3.1997 

-

Dz.U. L 61 z 3.3.1997 r.

Akt(-y) zmieniający(-e)Wejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 1497/2003

30.8.2003

-

Dz.U. L 215 z 27.8.2003 r.

Rozporządzenie (WE) nr 1882/2003

20.11.2003

-

Dz.U. L 284 z 31.10.2003 r.

Rozporządzenie (WE) nr 834/2004

19.5.2004

-

Dz.U. L 127 z 29.4.2004 r.

Rozporządzenie (WE) nr 1332/2005

22.8.2005

-

Dz.U. L 215 z 19.8.2005 r.

Rozporządzenie (WE) nr 398/2009

10.6.2009 r.

-

Dz.U. L 126 z 21.5.2009 r.

Kolejne zmiany i poprawki do rozporządzenia (WE) nr 338/97 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

ZMIANY ZAŁĄCZNIKÓW

Załącznik I – Lista gatunków zagrożonych wyginięciem
Rozporządzenie (WE) nr 318/2008 [Dz.U. L 95 z 8.4.2008 r.],
Rozporządzenie (WE) nr 407/2009 [Dz.U. L 123 z 19.5.2009 r.],
Rozporządzenie (UE) nr 709/2010 [Dz.U. L 212 z 12.8.2010 r.].

AKTY POWIĄZANE

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 997/2010 z dnia 5 listopada 2010 r. zawieszające wprowadzanie do Unii okazów niektórych gatunków dzikiej fauny i flory [Dz.U. L290 z 6.11.2010 r.].

Środki wykonawcze

Zalecenie Komisji nr 2007/425/WE z dnia 13 czerwca 2007 r. określające działania dotyczące wykonania rozporządzenia Rady nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi [Dz.U. L 159 z 20.6.2007 r.].
Państwa członkowskie powinny podjąć szereg kroków, w tym: przyjęcie krajowych planów działania w zakresie koordynacji realizacji rozporządzenia (WE) nr 338/97, przygotowanie odstraszających kar w razie naruszenia tego rozporządzenia, odpowiednie wyposażenie organów odpowiedzialnych za egzekwowanie rozporządzenia pod względem zasobów ludzkich i środków finansowych, zapewnienie odpowiednich informacji dla opinii publicznej, regularne kontrole sprzedawców i właścicieli okazów flory i fauny, takich jak sklepy zoologiczne, hodowcy i szkółki, wyznaczenie krajowych punktów centralnych do wymiany informacji i danych wywiadowczych, wspieranie prowadzenia i kontrolowania programów mających na celu budowanie potencjału w krajach trzecich oraz prowadzenie współpracy między wydziałami i wymiana informacji między państwami członkowskimi oraz z właściwymi organami administracyjnymi (np. CITES, Interpol i Światowa Organizacja Celna).

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 865/2006 z dnia 4 maja 2006 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi [Dz.U. L 166 z 19.6.2006 r.].
Formularze, na których sporządza się zezwolenia na przywóz, zezwolenia na wywóz oraz świadectwa powrotnego wywozu, muszą być zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Formularze, na których sporządza się powiadomienia o przywozie, muszą być zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku II. Formularze, na których sporządza się świadectwa dla wystaw objazdowych, muszą być zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku III. Formularze, na których sporządza się załączniki do świadectw własności prywatnej, muszą być zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku IV. Formularze określone w art. 5, 8 i 9 muszą być zgodne ze wzorami zamieszczonymi w załączniku V. Wzór etykiet jest zamieszczony w załączniku VI. Kody stosowane w opisie okazów oraz stosowane jednostki miary są wymienione w załączniku VII. Załącznik VIII zawiera wykaz źródeł nomenklatury, którą należy stosować w celu podawania naukowych nazw gatunków. Cel transakcji i źródło pochodzenia okazów należy podać z wykorzystaniem kodów wymienionych w załączniku IX. Ponadto rozporządzenie zawiera postanowienia dotyczące wydawania, zastosowania i ważności dokumentów. Wprowadza również określone postanowienia dotyczące okazów urodzonych i wyhodowanych w niewoli lub sztucznie rozmnożonych oraz próbek.
Zob. tekst skonsolidowany

Ostatnia aktualizacja: 10.12.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony