Nomenklatura scalona, Wspólna Taryfa Celna i Zintegrowana Taryfa Wspólnoty Europejskiej (TARIC)
Nomenklatura scalona to nomenklatura taryfowa i statystyczna unii celnej. Wspólna Taryfa Celna to zewnętrzna taryfa celna stosowana do produktów przywożonych do Unii Europejskiej (UE). Zintegrowana Taryfa Wspólnoty Europejskiej nazywana jest „Taric”. Taric uwzględnia wszystkie środki w zakresie UE i handlu, które stosowane są do produktów przywożonych do Unii i wywożonych z niej. Zarządzany jest przez Komisję, która publikuje zaktualizowaną dzienną wersję na oficjalnym serwisie internetowym Taric.
AKT
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].
STRESZCZENIE
Celem rozporządzenia jest ustanowienie Nomenklatury scalonej, która spełnia wymagania taryfowe i statystyczne unii celnej, oraz ustanowienie Zintegrowanej Taryfy Wspólnoty Europejskiej, zwanej „Taric”. Nomenklatura scalona jest najlepszym sposobem zbierania, wymiany i publikacji danych statystycznych na temat handlu zagranicznego UE. Służy też do zbierania i publikacji danych statystycznych dotyczących handlu wewnątrzunijnego.
Zintegrowana Taryfa Wspólnoty Europejskiej (Taric)
Taric to Zintegrowana Taryfa Wspólnoty Europejskiej. Obejmuje ona wszystkie stawki opłat celnych i te przepisy unijne, które mają zastosowanie do handlu zagranicznego UE. Niniejsze rozporządzenie stanowi podstawę prawną Taric.
Taric jest środkiem wspierającym kraje UE w odprawie celnej towarów. Pozwala też na zbieranie, wymianę i publikację danych statystycznych dotyczących handlu zagranicznego UE; dane te nie są jednak dostępne dla ogółu społeczeństwa.
Nomenklatura scalona i Taric
Aby spełnić wymogi Wspólnej Taryfy Celnej i handlu zagranicznego UE, rozporządzeniem tym ustanowiono nomenklaturę towarową, zwaną Nomenklaturą scaloną (CN). Opiera się ona na nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego i uzupełnia go o własne podpodziały, zwane dalej „podpozycjami CN”.
Nomenklatura scalona jest wynikiem połączenia nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej i Nimexe (nomenklatury statystycznej UE).
W załączniku I do rozporządzenia zawarte są umowne stawki celne, kilka autonomicznych stawek Wspólnej Taryfy Celnej — jeżeli jest ich mniej niż umownych — i dodatkowe jednostki statystyczne.
Komisja w oparciu o Nomenklaturę scaloną ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnoty Europejskiej (Taric). Obejmuje ona dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane „podpozycjami Taric” i używane do opisu towarów i ich numerów kodowych, oraz stawki opłat celnych, których wysokość zależy od pochodzenia towarów i środki polityki handlowej.
Każda podpozycja CN ma ośmiocyfrowy numer kodowy: pierwsze sześć cyfr odnosi się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego, siódma i ósma cyfra określa podpozycje CN, a dziewiąta i dziesiąta — podpozycje Taric.
Rola Komisji
Każdego roku Komisja przyjmuje rozporządzenie zawierające pełną wersję Nomenklatury scalonej i stawki Wspólnej Taryfy celnej, uwzględniając zmiany wprowadzone przez Radę i Komisję. Termin publikacji rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym to 31 października. Rozporządzenie obowiązuje od 1 stycznia następnego roku.
Komisja odpowiada za publikację i zarządzanie informatyczne Taric: przydziela numery kodowe Taric, aktualizuje bazę danych i codziennie informuje kraje UE drogą elektroniczną o zmianach.
Procedury Komitetu
Komisję wspomaga w tych obowiązkach Komitet Kodeksu Celnego, powołany na mocy art. 247 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 i art. 10 rozporządzenia 2658/87, który składa się z przedstawicieli krajów UE i któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji. Komitet jest odpowiedzialny za badanie wszystkich spraw dotyczących Nomenklatury scalonej, nomenklatury Taric i każdej innej nomenklatury opartej na Nomenklaturze scalonej.
ODNIESIENIA
| Akt | Wejście w życie | Termin transpozycji przez państwa członkowskie | Dziennik Urzędowy |
|---|---|---|---|
|
Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 |
10.9.1987 |
– |
Dz.U. L 256 z 7.9.1987 |
| Akt(y) zmieniający(-e) | Wejście w życie | Termin transpozycji przez państwa członkowskie | Dziennik Urzędowy |
|---|---|---|---|
| Rozporządzenie (EWG) nr 3528/89 |
28.11.1989 |
– |
Dz.U. L 374 z 22.12.1989 |
| Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 |
22.10.1992 |
– |
Dz.U. L 302 z 19.10.1992 |
| Rozporządzenie (EWG) nr 1969/93 |
26.7.1993 |
– |
Dz.U. L 180 z 23.7.1993 |
| Rozporządzenie (WE) nr 254/2000 |
10.2.2000 |
– |
Dz.U. L 28 z 3.2.2000 |
Kolejne zmiany i poprawki do rozporządzenia (WE) nr 2658/87 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany 
ma jedynie wartość dokumentalną.
Załącznik 1 do rozporządzenia (WE) nr 2658/87 jest regularnie zmieniany.
AKTY POWIĄZANE
Commission communication — Code of conduct for the management of the Combined Nomenclature (CN) [OJ C 150, 30.5.2000] (Komunikat Komisji w sprawie kodeksu postępowania w zakresie zarządzania Nomenklaturą scaloną).
Kodeks postępowania ustanowiony został w celu ułatwienia zarządzania — zachowania, tworzenia i usuwania podpozycji wymienionych w załączniku I do rozporządzenia podstawowego — aby uprościć i zmodernizować Nomenklaturę scaloną (CN). Zasady kodeksu mają zastosowanie do każdego wniosku w sprawie zmiany podpozycji CN. Wnioski w sprawie zmiany Nomenklatury scalonej mogą być składane przez DG ds. Podatków i Unii Celnej, Eurostat i inne służby Komisji, Komitet Kodeksu Celnego, kraje UE i federacje europejskich handlowców. Wnioski, które dotyczą statystyki muszą być przesłane do Eurostatu, a pozostałe — do DG ds. Podatków i Unii Celnej. Termin ich składania mija z dniem 30 kwietnia roku poprzedzającego ich wejście w życie. Każdy wniosek zawierać musi uzasadnienie, podpozycje CN, o których zmianę się wnioskuje, szacowany obrót handlowy i opis towarów, które obejmuje.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/96 z dnia 27 czerwca 1996 r. zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe i rolne [Dz.U. L 158 z 29.6.1996].
Autonomiczne cła Wspólnej Taryfy Celnej na produkty, o których w niniejszym rozporządzeniu jest mowa, zostają częściowo lub całkowicie zawieszone, ponieważ ich produkcja w UE jest niewystarczająca lub nieistniejąca. Takie rozwiązanie pozwoli producentom zaspokoić potrzeby gałęzi przemysłu odbierających te produkty w UE. Komisja przyjęła techniczne dostosowania do tego rozporządzenia wynikające ze zmian kodów CN i Taric.