RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Nieuczciwe praktyki handlowe

Konsumenci europejscy podlegają ochronie przed nieuczciwymi praktykami handlowymi, zarówno praktykami wprowadzającymi w błąd, jak i praktykami agresywnymi. UE przyznaje równy poziom ochrony wszystkim konsumentom bez względu na miejsce zakupu lub sprzedaży w UE.

AKT

Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”).

STRESZCZENIE

Dyrektywa definiuje pojęcie nieuczciwych praktyk handlowych, których stosowanie jest zakazane w Unii Europejskiej (UE). Chroni tym samym interesy gospodarcze konsumentów zawierających transakcje handlowe z przedsiębiorcami.

Praktyka handlowa jest nieuczciwa, jeżeli:

  • wykazuje sprzeczność z wymogami staranności zawodowej *,
  • może wpływać na decyzje dotyczące transakcji * podejmowanych przez konsumentów.

Niektóre grupy społeczne powinny być szczególnie chronione z powodu swej podatności lub łatwowierności, wieku (dzieci i osoby starsze) lub ze względu na niepełnosprawność fizyczną lub umysłową.

Dyrektywa łączy przepisy dyrektyw dotyczących reklamy wprowadzającej w błąd, umów zawieranych na odległość oraz sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość.

Praktyki wprowadzające w błąd

Praktykę handlową uznaje się za wprowadzającą w błąd, jeżeli zawiera ona fałszywe informacje i w związku z tym jest niezgodna z prawdą, nawet jeżeli informacje te są zgodne z rzeczywistością, ale mogą wprowadzić konsumenta w błąd. Informacje te dotyczą w szczególności:

  • istnienia lub rodzaju produktu,
  • głównych cech produktu, takich jak jego dostępność, skład, data produkcji, pochodzenie geograficzne, spodziewane rezultaty jego zastosowania itp.,
  • ceny, zakresu obowiązków przedsiębiorcy, procesu sprzedaży,
  • niezbędnych usług lub napraw,
  • przedsiębiorcy (jego tożsamości, kwalifikacji, statusu, kodeksu postępowania itp.),
  • praw konsumenckich w zakresie sprzedaży towarów konsumpcyjnych.

Ponadto dyrektywa zakazuje wprowadzenia produktu na rynek, w tym reklamy porównawczej, które powoduje mylenie produktów lub konkurencyjnych znaków towarowych.

Wszelkie konieczne informacje konsumenckie powinny być przedstawione w sposób jasny, zrozumiały i w odpowiednim momencie, aby umożliwić konsumentowi podjęcie decyzji dotyczącej transakcji. W przeciwnym razie będzie to stanowiło działanie wprowadzające w błąd przez zaniechanie.

Agresywne praktyki handlowe

Podjęcie przez konsumenta decyzji dotyczącej transakcji powinno być wolne od użycia praktyk posługujących się nękaniem, przymusem lub bezprawnym naciskiem *.

Przy określaniu sankcji należy uwzględnić wiele elementów, w tym:

  • charakter i czas trwania agresywnych praktyk handlowych,
  • użycie gróźb lub obraźliwych sformułowań bądź sposobów zachowania,
  • wykorzystanie szczególnej okoliczności, w jakiej znajduje się konsument, w celu wpłynięcia na jego decyzję,
  • warunki pozaumowne narzucone konsumentowi wpływające na prawa wynikające z umowy.
Terminy kluczowe aktu
  • Staranność zawodowa: standard dotyczący szczególnej wiedzy i staranności, których można w racjonalny sposób oczekiwać od przedsiębiorcy w jego relacjach z konsumentami, zgodnie z uczciwymi praktykami rynkowymi i/lub ogólną zasadą dobrej wiary w zakresie jego działalności.
  • Decyzja dotycząca transakcji: każda podejmowana przez konsumenta decyzja co do tego, czy, jak i na jakich warunkach dokona zakupu, zapłaci za produkt w całości lub w części, zatrzyma produkt, rozporządzi nim lub wykona uprawnienie umowne związane z produktem, bez względu na to, czy konsument postanowi dokonać czynności, czy też powstrzymać się od jej dokonania.
  • Bezprawny nacisk: wykorzystanie przewagi względem konsumenta w celu wywarcia na niego presji, także bez użycia siły fizycznej lub groźby jej użycia, w sposób znacznie ograniczający zdolność konsumenta do podjęcia świadomej decyzji.

ODNIESIENIA

Akt Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy

Dyrektywa 2005/29/WE

12.6.2005

12.6.2007

Dz.U. L 149 z 11.6.2005

Ostatnia aktualizacja: 21.06.2011

Zobacz także

  • Portal internetowy Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Konsumentów (EN)
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony