RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Umowy timeshare i długoterminowe produkty wakacyjne

Prawodawstwo europejskie reguluje prawa i zobowiązania wynikające z umów kupna produktów wakacyjnych timeshare i produktów podobnych. Harmonizacja ma na celu wzmocnienie ochrony przyznanej konsumentom europejskim, w tym przypadku niektórych umów o charakterze międzynarodowym.

AKT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/122/CE z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie ochrony konsumentów w odniesieniu do niektórych aspektów umów timeshare, umów o długoterminowe produkty wakacyjne, umów odsprzedaży oraz wymiany (tekst mający znaczenie dla EOG).

STRESZCZENIE

Niniejsza dyrektywa harmonizuje niektóre aspekty wprowadzania do obrotu, sprzedaży i odsprzedaży * wakacyjnych produktów timeshare * i podobnych, których rynek wykazuje obecnie potencjał rozwojowy.

Jej przepisy umożliwiają rozszerzenie ochrony przewidzianej w przepisach wspólnotowych na konsumentów produktów wakacyjnych timeshare, długoterminowych produktów wakacyjnych * oraz umów wymiany * i odsprzedaży. Mają zastosowanie do umów zawieranych z przedsiębiorcami.

Prawo do informacji

Przed zawarciem umowy konsument otrzymuje informacje dotyczące dóbr, które mają zostać nabyte, praw, z których może korzystać i wszystkich kosztów związanych z umową. Konsument musi być poinformowany o istnieniu prawa do odstąpienia od umowy, czasie jego trwania i warunkach jego zastosowania. Tego typu informacje stanowią integralną część umowy i nie mogą zostać zmienione.

Informacje są udzielane bezpłatnie, na trwałym nośniku i z zastosowaniem standardowego formularza dostosowanego do każdego rodzaju umowy (załączniki I do IV). Ich treść musi być jasna, zrozumiała i dokładna. Konsument może wybrać język, w którym wspomniane informacje będą udzielane, w tym język kraju zamieszkania lub kraju, którego ma obywatelstwo, o ile jest on jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej (UE).

Zadaniem państw członkowskich jest informowanie konsumentów o obowiązku udzielenia im informacji przed zawarciem umowy w przypadku otrzymania materiałów reklamowych lub udziału w zdarzeniu o charakterze handlowym.

Zawarcie umowy

Umowa jest dostarczana w formie pisemnej, na papierze lub na innym trwałym nośniku. Należy ją sporządzić, zgodnie z wyborem konsumenta, w języku państwa członkowskiego, w którym konsument przebywa lub którego jest obywatelem, o ile jest to język urzędowy Wspólnoty, i zgodnie z wymogami obowiązującymi w państwie członkowskim miejsca zamieszkania. W chwili zawarcia umowy konsument otrzymuje przynajmniej jeden jej egzemplarz.

Prawo odstąpienia

Dyrektywa rozszerza prawo konsumenta do odstąpienia od umowy, którego wykonanie skutkuje ustaniem obowiązków stron oraz zakończeniem umów dodatkowych. Prawo to może być wykonywane bez podania przyczyny w ciągu czternastu dni kalendarzowych. Termin jest liczony od chwili podpisania lub otrzymania umowy lub jakiegokolwiek innego wiążącego dokumentu.

Możliwość odstąpienia od umowy zapewniana konsumentom jest wyszczególniona w standardowym formularzu zawierającym informacje udzielane przed zawarciem umowy. W przypadku niedopełnienia tego obowiązku okres odstąpienia jest przedłużony do jednego roku i czternastu dni. Ponadto, jeśli przedsiębiorca nie zapewnił informacji udzielanych przed zawarciem umowy, prawo od odstąpienia od umowy może być wykonywane w ciągu trzech lat i czternastu dni.

Zaliczki i płatności

Pobieranie zaliczek, udzielanie gwarancji, blokady środków pieniężnych lub uznania długu oraz wszelkiego rodzaju odszkodowania płacone przez konsumenta przedsiębiorcy lub osobie trzeciej nie mogą mieć miejsca przed upływem okresu odstąpienia.

W przypadku umów odsprzedaży pobieranie zaliczek do faktycznego czasu dokonania sprzedaży lub rozwiązania umowy w inny sposób jest zakazane.

Płatności z tytułu długoterminowych umów wakacyjnych są rozłożone na roczne raty o równej wartości. Począwszy od drugiej raty konsument może rozwiązać umowę bez kary, podejmując działanie w ciągu 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania wezwania do płatności.

Rozwiązanie umów dodatkowych

Jeśli konsument korzysta z prawa odstąpienia od umowy, wszelkie umowy dodatkowe związane z umową podstawową wygasają automatycznie. Konsument nie ponosi żadnych opłat za rozwiązanie umowy. Warunki rozwiązywania tego rodzaju umów są określane przez państwa członkowskie.

Umowy międzynarodowe

Prawa przewidziane w niniejszej dyrektywie mogą być stosowane do umów podlegających prawu państwa trzeciego Unii Europejskiej:

  • jeśli którakolwiek z nieruchomości będącej przedmiotem umowy jest położona na terytorium Wspólnoty,
  • w przypadku umowy niezwiązanej bezpośrednio z nieruchomością, jeżeli przedsiębiorca wykonuje swoją działalność gospodarczą lub zawodową w jednym z państw członkowskich.

Rozwiązywanie sporów

Państwa członkowskie nadzorują przekazywanie konsumentowi informacji o możliwości odwołania określonej przez ustawodawstwo krajowe, a także wspierają rozwój pozasądowych procedur rozstrzygania sporów.

Kontekst

Niniejsza dyrektywa uchyla dyrektywę 94/47/WE, uwzględniając rozwój rynku produktów wakacyjnych.

Definicje
  • Umowa timeshare: umowa zawarta na ponad rok, na podstawie której konsument odpłatnie nabywa prawo do korzystania z co najmniej jednego noclegowego miejsca zakwaterowania przez ponad jeden okres korzystania.
  • Umowa o długoterminowy produkt wakacyjny: umowa zawarta na ponad rok, na podstawie której konsument za opłatą nabywa prawo głównie do otrzymywania zniżek lub innych korzyści związanych z zakwaterowaniem.
  • Umowa wymiany: umowa, na podstawie której konsument za opłatą przystępuje do systemu wymiany, który umożliwia temu konsumentowi dostęp do noclegowego miejsca zakwaterowania lub innych usług w zamian za udzielenie innym osobom czasowego dostępu do korzyści dotyczących praw wynikających z jego umowy timeshare.
  • Umowa odsprzedaży: umowa, na podstawie której przedsiębiorca udziela konsumentowi, za opłatą, pomocy w sprzedaży lub kupnie prawa użytkowania mienia lub produktu.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTranspozycja przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Dyrektywa 2008/122/WE

2.2.2009

23.2.2011

Dz.U. L 33 z 3.2.2009

Ostatnia aktualizacja: 05.06.2009
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony