RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 23 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  BG - CS - ET - GA - LV - LT - HU - MT - PL - RO - SK - SL

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Produkty włókiennicze: nazewnictwo włókien tekstylnych oraz etykietowanie

Rozporządzenie harmonizuje przepisy dotyczące etykietowania i oznakowywania wyrobów włókienniczych w celu usunięcia przeszkód dla rynku wewnętrznego w sektorze tekstylnym oraz zagwarantowania odpowiedniej informacji przekazywanej konsumentom.

AKT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 z dnia 27 września 2011 r. w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania składu surowcowego wyrobów włókienniczych, a także uchylenia dyrektywy Rady 73/44/EWG oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 96/73/WE i 2008/121/WE. Tekst mający znaczenie dla EOG.

STRESZCZENIE

Rozporządzenie ustanawia przepisy odnoszące się do:

  • nazewnictwa włókien tekstylnych * w zakresie ich definicji oraz wykorzystania w celu wskazania składu surowcowego wyrobów włókienniczych,
  • etykietowania wyrobów włókienniczych * zawierających części nietekstylne pochodzenia zwierzęcego,
  • metod przeprowadzania analizy w celu sprawdzenia informacji wskazanych na etykiecie lub oznakowaniu.

Wyroby objęte rozporządzeniem

Rozporządzenie odnosi się do następujących wyrobów włókienniczych:

  • wyroby składające się w co najmniej 80% masy z włókien tekstylnych,
  • wyroby traktowane w taki sam sposób jak wyroby włókiennicze.

Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do wyrobów włókienniczych, które zostały powierzone do obróbki w systemie chałupniczym lub niezależnym przedsiębiorstwom, bez odpłatnego przenoszenia ich własności, ani do wyrobów włókienniczych wykonywanych przez krawców działających na zasadzie samozatrudnienia.

Nazewnictwo włókien tekstylnych

Do opisu składu surowcowego wyrobów włókienniczych używa się wyłącznie nazw włókien tekstylnych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Dokument podaje, jaka nazwa odpowiada rodzajowi włókna. Wykorzystanie tychże nazw jest zabronione dla innych włókien.

Przepisy umożliwiają producentom złożenie wniosku do Komisji Europejskiej o umieszczenie w załączniku I do niniejszego rozporządzenia nazwy nowego włókna tekstylnego. Do wniosku należy dołączyć dokumentację techniczną sporządzoną zgodnie z załącznikiem II, zawierającą następujące informacje:

  • zaproponowaną nazwę, definicję oraz identyfikację dla nowego włókna tekstylnego,
  • opracowane w odpowiednim stopniu metody identyfikacji i analizy ilościowej,
  • dodatkowe informacje dotyczące ewentualnych reakcji alergicznych, procesu produkcji lub znaczenia dla konsumenta.

Określenie składu surowcowego

Określenia „100%”, „czysty” lub „wykonany w całości z” mogą być stosowane wyłącznie do wyrobów włókienniczych składających się w całości z tego samego włókna.

Określenie „żywa wełna” (jak również inne nazwy wyszczególnione w załączniku III) może być używane, pod warunkiem że wyrób składa się wyłącznie z włókna wełnianego, które wcześniej nie wchodziło w skład wyrobu gotowego ani nie zostało poddane zabiegom przędzenia. Określenie „żywej wełny” może być używane do opisywania wełny zawartej w mieszance włókien tekstylnych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

  • cała wełna zawarta w mieszance składa się wyłącznie z włókna wełnianego,
  • ilość takiej wełny w całkowitej masie mieszanki wynosi nie mniej niż 25%,
  • w przypadku mieszanki zgrzebnej wełna wymieszana jest tylko z jednym włóknem innego rodzaju.

Produkty włókiennicze składające się z wielu włókien opatruje się etykietą lub oznakowuje nazwą i zawartością procentową w masie całkowitej wszystkich włókien składowych w porządku malejącym. Wyrażenie „inne włókna” może być stosowane, jeżeli w momencie produkcji trudne jest określenie włókien o niskim udziale w składzie surowcowym lub nieznajdujących się w wykazie zawartym w załączniku I. W przypadku wyrobów włókienniczych, których skład jest trudny do określenia w momencie produkcji, można na etykiecie lub oznakowaniu używać określeń „włókna mieszane” lub „nieokreślony skład surowcowy”.

Informację o obecności części nietekstylnych pochodzenia zwierzęcego w wyrobach włókienniczych podaje się, używając na etykiecie sformułowania „Zawiera nietekstylne części pochodzenia zwierzęcego”.

Etykietowanie i oznakowywanie wyrobów włókienniczych

Udostępniane na rynku wyroby włókiennicze opatruje się etykietą lub oznakowuje w sposób trwały i czytelny w celu podania informacji o ich składzie surowcowym. W przypadku wyrobów włókienniczych, które nie są przeznaczone dla odbiorcy finalnego, etykiety lub oznakowania mogą być zastąpione towarzyszącymi wyrobom dokumentami handlowymi dostarczanymi przez wytwórcę.

Każdy wyrób włókienniczy składający się z dwóch lub większej liczby składników włókienniczych o różnym składzie surowcowym musi posiadać etykietę lub oznakowanie, na których podany jest skład surowcowy każdego ze składników.

Na etykietach nie stosuje się skrótów. Etykiety lub oznakowanie sporządza się w języku urzędowym lub językach urzędowych państwa członkowskiego, na którego terytorium wyroby włókiennicze są wprowadzone do obrotu.

Za etykietowanie oraz oznakowanie odpowiedzialny jest podmiot gospodarczy, który wprowadza wyrób włókienniczy na rynek.

Opisy składu surowcowego podaje się również w katalogach i prospektach oraz na opakowaniach. Tego typu informacje powinny być także widoczne dla konsumenta w przypadku dokonywania zakupu drogą elektroniczną.

Nie jest wymagane podawanie nazw włókien tekstylnych lub składu włókien na etykietach wyrobów włókienniczych wymienionych w załączniku V.

Nadzór rynku

Organy nadzoru rynku przeprowadzają kontrole zgodności składu surowcowego wyrobów włókienniczych zgodnie z metodami określonymi w załączniku VIII.

Wraz z dniem 8 maja 2012 r. niniejsze rozporządzenie uchyla dyrektywy 73/44/EWG, 96/73/WE oraz 2008/121/WE.

Pojęcia kluczowe stosowane w akcie
  • Włókno tekstylne: element charakteryzujący się elastycznością, delikatnością i wysokim wskaźnikiem długości w stosunku do maksymalnego wymiaru poprzecznego, które to cechy umożliwiają jego wykorzystanie we włókiennictwie, bądź elastyczna taśma lub rurka o widocznej szerokości nieprzekraczającej 5 mm, włączając taśmy wycięte z szerszych taśm lub błon wytworzonych z substancji służących do produkcji włókien wymienionych w załączniku I w tabeli 2.
  • Produkt włókienniczy: wyrób w stanie surowym, półobrobionym, obrobionym, półwytworzonym, wytworzonym, półwykończonym lub wykończonym, który składa się wyłącznie z włókien tekstylnych, niezależnie od zastosowanego procesu ich mieszania lub łączenia.

ODNIESIENIA

Akt Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011

7.11.2011

Dz.U. L 272 z 18.10.2011

Ostatnia aktualizacja: 09.01.2012

Zobacz także

  • Dyrekcja Generalna ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu – Wyroby tekstylne i odzież (DE) (EN) (FR)
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony