Napoje spirytusowe
Harmonizacja przepisów dotyczących wprowadzenia do obrotu na rynek europejski napojów spirytusowych przyczynia się do ochrony konsumentów i rozwoju sektora. Te ramy prawne sprzyjają wprowadzaniu innowacji technologicznych, chroniąc jednocześnie tradycyjne metody produkcji.
AKT
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].
STRESZCZENIE
Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące definicji, opisu, prezentacji i etykietowania napojów spirytusowych, jak również ochrony ich oznaczeń geograficznych. Stosuje się ono do wszystkich napojów spirytusowych, niezależnie od tego, czy zostały wytworzone na terenie Unii Europejskiej (UE), czy w państwach trzecich.
Napoje spirytusowe
Napoje spirytusowe są napojami alkoholowymi przeznaczonymi do spożycia przez ludzi. Z definicji posiadają one szczególne właściwości organoleptyczne, a ich zawartość alkoholu wynosi co najmniej 15% objętości. Napoje spirytusowe są produkowane bezpośrednio w drodze destylacji, maceracji lub w drodze dodania środków aromatyzujących, bądź poprzez zmieszanie napoju spirytusowego z innym napojem, alkoholem etylowym pochodzenia rolniczego lub innym destylatem.
Załącznik II do niniejszego rozporządzenia zawiera listę napojów spirytusowych sklasyfikowanych według kategorii (rum, okowita, wódka itp.).
Nazwa handlowa
Napoje spirytusowe, które spełniają wymagania specyfikacji produktów jednej z 46 kategorii napojów spirytusowych wymienionych w załączniku II, są wprowadzane do obrotu pod jedną z nazw wymienionych w tym załączniku. Te napoje spirytusowe, które nie spełniają wymogów żadnej ze specyfikacji i nie mogą zostać przypisane do jednej z 46 kategorii wymienionych w załączniku II, są wprowadzane do obrotu pod nazwą „napój spirytusowy”.
Napoje spirytusowe spełniające wymogi kilku specyfikacji kategorii produktów zamieszczonych w załączniku II mogą być wprowadzane do obrotu pod jedną lub kilkoma nazwami wpisanymi do danych kategorii.
Nazwy handlowe można uzupełniać lub zastępować oznaczeniem geograficznym, pod warunkiem że nie wprowadzi to konsumenta w błąd.
Etykietowanie i prezentacja
Ogólne zasady dotyczące prezentacji i etykietowania produktów spożywczych mają zastosowanie także do napojów spirytusowych.
Niemniej jednak w niniejszym rozporządzeniu opisano szczegółowe zasady prezentacji i etykietowania. W przypadku gdy na etykiecie podano nazwę surowca zastosowanego do produkcji alkoholu pochodzenia rolniczego, każdy alkohol pochodzenia rolniczego musi zostać wymieniony w porządku malejącym według użytej ilości.
Adnotacja „mieszanka”, „z mieszanki” lub „zmieszane” może zostać użyta wyłącznie wtedy, jeśli napój spirytusowy jest mieszanką dwóch lub więcej napojów spirytusowych należących do tej samej kategorii. Te napoje różnią się między sobą nieznacznie składem, co jest spowodowane metodą przyrządzania, użytą aparaturą destylacyjną, okresem dojrzewania lub leżakowania czy wreszcie geograficznym obszarem produkcji.
Okres leżakowania może być określony wyłącznie wówczas, jeśli dotyczy najmłodszego z alkoholowych komponentów, a także wówczas, jeśli jest przedmiotem kontroli podatkowej lub równoważnej.
Kapturki i folie wykonane na bazie ołowiu nie mogą być używane do zamykania pojemników, w których znajduje się napój spirytusowy.
Dane przewidziane w niniejszym rozporządzeniu podaje się w jednym lub kilku językach urzędowych Unii Europejskiej, aby lepiej informować konsumenta, z wyjątkiem:
- wyrazów zapisanych kursywą w załączniku II,
- oznaczeń geograficznych zarejestrowanych w załączniku III.
Oznaczenia geograficzne
Oznaczenie geograficzne wskazuje na podchodzenie napoju spirytusowego z terytorium kraju lub z regionu, lub miejsca na danym terytorium, w przypadku gdy daną jakość, renomę bądź inną właściwość napoju spirytusowego zasadniczo przypisuje się pochodzeniu geograficznemu.
Rejestracja oznaczenia geograficznego
Wniosek o rejestrację jest przekazywany Komisji Europejskiej przez państwo członkowskie lub zainteresowane państwo trzecie. Wniosek jest przekazywany wraz z dokumentacją techniczną zawierającą następujące informacje:
- nazwę i kategorię napoju spirytusowego, w tym oznaczenie geograficzne,
- opis napoju spirytusowego,
- określenie obszaru geograficznego,
- opis metody otrzymywania,
- szczegółowe informacje potwierdzające związek ze środowiskiem geograficznym lub pochodzeniem geograficznym,
- ewentualne wymogi, których należy przestrzegać zgodnie z przepisami europejskimi, krajowymi i/lub regionalnymi,
- nazwę i adres wnioskodawcy,
- każdą dodatkową informację na temat oznaczenia geograficznego lub przepisy szczególne dotyczące etykietowania.
W terminie dwunastu miesięcy od daty złożenia wniosku Komisja sprawdza jego zgodność z niniejszym rozporządzeniem przed publikacją dokumentacji technicznej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Każda osoba fizyczna lub prawna może w ciągu sześciu miesięcy, licząc od daty publikacji dokumentacji technicznej, sprzeciwić się rejestracji oznaczenia geograficznego.
Unieważnienie oznaczenia geograficznego
Komisja może anulować oznaczenie geograficzne, kiedy napój spirytusowy nie posiada już właściwości opisanych w dokumentacji technicznej, która została załączona do wniosku o rejestrację.
ODNIESIENIA
| Akt | Wejście w życie | Termin transpozycji przez państwa członkowskie | Dziennik Urzędowy |
|---|---|---|---|
|
Rozporządzenie (WE) nr 110/2008 | 20.2.2008 |
– | Dz.U. L 39 z 13.2.2008 |
| Akt(-y) zmieniający(-e) | Wejście w życie | Termin transpozycji przez państwa członkowskie | Dziennik Urzędowy |
|---|---|---|---|
|
Rozporządzenie (WE) nr 1334/2008 |
20.1.2009 |
– |
Dz.U. L 354 z 31.12.2008 |
Kolejne zmiany i poprawki do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany
ma jedynie wartość dokumentalną.
AKTY POWIĄZANE
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 936/2009 z dnia 7 października 2009 r. dotyczące stosowania umów między Unią Europejską a państwami trzecimi w sprawie wzajemnego uznawania niektórych napojów spirytusowych [Dz.U. L 264 z 8.10.2009].
W związku z umowami zawartymi między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki i Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi używanie oznaczeń niektórych napojów spirytusowych (m.in. Tennessee Whisky lub Tennessee Whiskey, Bourbon Whisky lub Bourbon Whiskey, lub Bourbon na określenie napojów Bourbon Whiskey, Tequila i Mezcal) musi być zgodne z prawem tych krajów.



