RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Suplementy żywnościowe

Suplementy żywnościowe (witaminy i sole mineralne) są zharmonizowane na terenie Unii Europejskiej (UE). Są one uprzednio badane i zatwierdzane przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA). Oprócz tego Komisja ma za zadanie ustalenie kryteriów czystości tych substancji.

AKT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/46/WE z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].

STRESZCZENIE

Zakres zastosowania

Niniejsza dyrektywa dotyczy suplementów żywnościowych określonych jako skoncentrowane źródło substancji odżywczych (witamin i soli mineralnych) lub innych substancji wykazujących efekt odżywczy lub fizjologiczny, pojedynczych lub złożonych, sprzedawanych w postaci dawek (np. kapsułek, pastylek, tabletek, saszetek z proszkiem itp.) w celu uzupełnienia normalnej diety.
Nie dotyczy specyfików farmaceutycznych określonych przez dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi.

Skład suplementów żywnościowych

Jeśli zaś chodzi o witaminy i minerały, suplementy żywnościowe mogą zawierać wyłącznie witaminy i sole mineralne wymienione w załączniku I do dyrektywy oraz formuły witaminowe i mineralne, pojedyncze lub złożone, wymienione w załączniku II.

Zadaniem Komisji jest ustalenie kryteriów czystości substancji wchodzących w skład suplementów żywnościowych oraz maksymalnych i minimalnych dopuszczalnych zawartości przy pomocy Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt.

Etykietowanie

Produkty objęte dyrektywą są sprzedawane pod nazwą „suplementy żywnościowe”. Skądinąd, bez uszczerbku dla postanowień dyrektywy 2000/13/WE w zakresie etykietowania i prezentacji środków spożywczych, etykieta suplementu żywnościowego musi zawierać:

  • nazwy kategorii składników pokarmowych bądź substancji właściwych dla produktu, lub oznaczenia dotyczącego natury tych składników albo substancji,
  • zalecaną dzienną dawkę produktu oraz ostrzeżenie na temat zagrożenia dla zdrowia w przypadku jej przekroczenia,
  • deklarację informującą o tym, że suplement nie zastępuje zrównoważonej diety,
  • adnotację: „produkt nie jest lekiem”, jeśli prezentacja produktu jest podobna do prezentacji leku,
  • ostrzeżenie informujące o tym, że produkty należy chronić przed dziećmi.

Z drugiej strony etykieta suplementów żywnościowych nie powinna zawierać:

  • adnotacji przypisujących produktowi właściwości prewencyjne, lecznicze czy skuteczność przy leczeniu chorób ludzkich,
  • adnotacji potwierdzających lub sugerujących, że zrównoważona i zróżnicowana dieta nie stanowi wystarczającego źródła składników pokarmowych.

System kontroli

Aby ułatwić skuteczną kontrolę suplementów żywnościowych, dyrektywa przewiduje, że państwa członkowskie mogą żądać od producenta lub podmiotu wprowadzającego produkt do obrotu w danym kraju poinformowania odpowiednich organów poprzez przekazanie im wzoru używanego oznaczenia.

Klauzula ochronna

Państwa członkowskie nie mogą zabraniać czy ograniczać handlu suplementami żywnościowymi zgodnymi z niniejszą dyrektywą, chyba że stwierdzą, że dane produkty stanowią zagrożenie dla zdrowia publicznego. Jeśli pojawi się takie zagrożenie, to państwo członkowskie może tymczasowo zawiesić postanowienia dyrektywy lub zakazać ich stosowania na swoim terenie. Możliwie najszybciej poinformuje o takiej sytuacji pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję Europejską, uzasadniając swoją decyzję. Komisja analizuje uzasadnienie podane przez państwo członkowskie, na podstawie którego zawiesiło czy zakazało ono sprzedaży suplementów żywnościowych, a następnie zwraca się do Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, a dopiero potem wydaje swoją opinię i podejmuje odpowiednie kroki.

Komitety

W zakresie wdrażania dyrektywy Komisja jest wspomagana przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt (np. określanie kryteriów czystości składników pokarmowych, ustalanie maksymalnych poziomów, zmiany załączników itp.).
Dodatkowo Komisja przed przyjęciem postanowień, które mogłyby mieć wpływ na zdrowie publiczne, konsultuje się z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA).

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Dyrektywa 2002/46/WE

12.7.2002

Zezwolenie na wprowadzenie do obrotu produktów zgodnych: 1.8.2003
Zakaz wprowadzania do obrotu produktów niezgodnych: 1.8.2005

Dz.U. L 183 z 12.7.2002

Akt(-y) zmieniający(-e)Wejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 1137/2008

11.12.2008

Dz.U. L 311 z 21.11.2008

Kolejne zmiany i poprawki do dyrektywy nr 2002/46/WE zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

ZMIANY ZAŁĄCZNIKÓW

Załącznik I – Witaminy i minerały, które można stosować w produkcji suplementów żywnościowych
rozporządzenie (WE) nr 1170/2009 [Dz.U. L 314 z 1.12.2009]

Załącznik II – Witaminy i substancje mineralne, które mogą być stosowane w produkcji suplementów żywnościowych
dyrektywa 2006/37/WE [Dz.U. L 94 z 1.4.2006]
rozporządzenie (WE) nr 1170/2009 [Dz.U. L 314 z 1.12.2009]

AKTY POWIĄZANE

Sprawozdanie Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie substancji odżywczych innych niż witaminy i minerały stosowanych w suplementach żywnościowych [COM(2008) 824 - nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym].
Komisja uznaje, że istniejące wspólnotowe instrumenty prawne są wystarczające. Nie jest więc konieczne tworzenie osobnych przepisów mających zastosowane do substancji innych niż witaminy czy minerały wykorzystywane do produkcji suplementów diety. Rynek suplementów diety jest bardzo różny w poszczególnych państwach członkowskich. Wykorzystywanie tych substancji podlega więc przepisom obowiązującym w ustawodawstwie krajowym bez uszczerbku dla pozostałych postanowień wspólnotowych, które mają do nich zastosowanie. Jednakże Komisja nie wyklucza możliwości przeprowadzenia dodatkowej analizy dotyczącej w ogóle dodawania tych substancji do środków spożywczych, ponieważ obecnie są one dodawane do zwykłych środków spożywczych.

Ostatnia aktualizacja: 24.08.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony