RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Europejska Sieć Konkurencji (ECN)

Komisję i organy ochrony konkurencji w państwach Unii Europejskiej (UE) działające w ramach Europejskiej Sieci Konkurencji (ECN) wzywa się do prowadzenia działań w sposób komplementarny i w ramach ścisłej współpracy w celu zapewnienia skutecznego stosowania reguł konkurencji w Unii Europejskiej.

AKT

Commission Notice on cooperation within the Network of Competition Authorities [Official Journal C 101 of 27.4.2004] (Obwieszczenie Komisji w sprawie współpracy w ramach sieci organów ochrony konkurencji).

STRESZCZENIE

Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu wprowadza system kompetencji równoległych, w ramach którego Komisja i organy ochrony konkurencji państw Unii Europejskiej (UE) mogą stosować te artykuły. Działając razem, krajowe organy ochrony konkurencji i Komisja tworzą sieć organów władzy publicznej działających w interesie publicznym i ściśle współpracujących w celu ochrony konkurencji. Sieć ta nazywana jest „Europejską Siecią Konkurencji” (ECN).

Struktura krajowych organów ochrony konkurencji różni się w poszczególnych państwach członkowskich. W niektórych z nich jeden organ odpowiedzialny jest za prowadzenie dochodzeń i podejmowanie wszelkiego rodzaju decyzji. W innych państwach funkcje te są podzielone pomiędzy dwa organy – jeden odpowiada za prowadzenie dochodzenia w danej sprawie, a drugi, będący często organem kolegialnym, wydaje postanowienia dotyczące sprawy. Ponadto w niektórych państwach członkowskich decyzje nakazujące zaprzestanie naruszenia i/lub decyzje nakładające grzywny mogą być podejmowane wyłącznie przez sądy. Zgodnie z ogólną zasadą skuteczności, art. 35 rozporządzenia umożliwia państwom członkowskim wyznaczanie krajowego organu lub krajowych organów ochrony konkurencji oraz nadawanie im uprawnień.

Przydzielanie kompetencji: jeden lub więcej krajowych organów ochrony konkurencji lub Komisja

Sprawy może prowadzić jeden krajowy organ ochrony konkurencji, kilka takich organów działających równolegle lub Komisja.

W większości przypadków organ otrzymujący wniosek lub wszczynający postępowanie z urzędu będzie odpowiedzialny za prowadzenie sprawy. Organ uznawany jest za właściwy do prowadzenia sprawy, jeżeli istnieje istotne powiązanie pomiędzy naruszeniem a terytorium państwa członkowskiego, na którym organ działa w celu doprowadzenia do skutecznego i całkowitego zaprzestania naruszenia. Ponowne przydzielenie sprawy może być przewidziane wyłącznie na początku postępowania, jeżeli dany organ uzna, że nie jest właściwym organem do prowadzenia sprawy lub w przypadku gdy inne organy uznają, że są również właściwe do prowadzenia danej sprawy. Jednak nawet jeśli kilka organów można uznać za właściwe do prowadzenia sprawy, czasami wskazane jest działanie pojedynczego organu, jeżeli jest wystarczające do doprowadzenia do całkowitego zaprzestania naruszenia.

Działanie równoległe dwóch lub trzech krajowych organów ochrony konkurencji może być właściwe w przypadku, gdy porozumienie lub praktyka wywiera znaczący wpływ na konkurencję głównie na ich terytoriach oraz jeśli działanie tylko jednego organu mogłoby nie być wystarczające do całkowitego zaprzestania naruszenia i/lub nałożenia odpowiednich sankcji. Organy prowadzące sprawę w ramach działań równoległych starają się w możliwie jak największym stopniu koordynować swoje działania.

Z kolei Komisja jest w szczególności właściwa do prowadzenia działania, jeżeli porozumienie, porozumienia lub praktyki wywierają wpływ na konkurencję w więcej niż trzech państwach członkowskich. Ponadto Komisja jest szczególnie właściwym organem do prowadzenia sprawy, jeżeli dana sprawa jest ściśle związana z innymi przepisami wspólnotowymi, które mogą być zastosowane efektywniej lub wyłącznie przez Komisję lub jeżeli interes Wspólnoty wymaga podjęcia przez Komisję decyzji dotyczącej opracowania wspólnotowej polityki konkurencji w związku z pojawieniem się nowej kwestii dotyczącej konkurencji lub w celu zapewnienia skutecznego egzekwowania.

W każdym przypadku ponowne przydzielenie sprawy powinno następować szybko, efektywnie i nie powinno skutkować wstrzymaniem prowadzonych dochodzeń. W związku z tym w rozporządzeniu proponuje się wykorzystywanie różnych mechanizmów współpracy w odniesieniu do przydzielania spraw:

  • informowanie na początku postępowania: art. 11 ust. 3 rozporządzenia przewiduje, że organy ochrony konkurencji państw członkowskich, w przypadku gdy działają na mocy art. 81 lub 82 Traktatu, informują Komisję pisemnie przed lub bezzwłocznie po wszczęciu pierwszych formalnych działań dochodzeniowych. Informacja ta może być również udostępniona organom ochrony konkurencji innych państw członkowskich. Ten mechanizm umożliwia sieci wykrycie różnych procedur i podjęcie ewentualnych działań dotyczących ponownego przydzielenia sprawy, jak tylko organ rozpocznie dochodzenie w sprawie,
  • zawieszenie lub zamknięcie postępowania: jeżeli kilka organów konkurencji działa w sprawie tego samego porozumienia lub praktyki, art. 13 rozporządzenia przewiduje podstawę prawną do zwieszenia postępowania lub odrzucenia wniosku ze względu na fakt, że inny organ rozpatruje lub rozpatrywał daną sprawę. Art. 13 może być zastosowany do części wniosku lub postępowania w danej sprawie, a postępowanie dotyczące pozostałej części wniosku prowadzone jest w odpowiedni sposób. Komisja może również odrzucić wniosek ze względu na brak interesu wspólnotowego lub z innych powodów związanych z charakterem wniosku.

Kluczowym elementem funkcjonowania sieci jest uprawnienie wszystkich organów do wymiany i wykorzystywania informacji zgromadzonych przez nie do celów stosowania art. 81 i 82 Traktatu. Na mocy art. 12 rozporządzenia wymiana informacji może następować nie tylko pomiędzy krajowym organem ochrony konkurencji a Komisją, ale również pomiędzy krajowymi organami ochrony konkurencji.

Wszczęcie postępowania

W przypadku wszczęcia postępowania przez organy ochrony konkurencji w państwach członkowskich, nie później niż trzydzieści dni przed przyjęciem decyzji o zastosowaniu art. 81 i 82 Traktatu i nakazującej zaprzestania naruszenia (art. 11 ust. 4) organy te mają obowiązek powiadomić o tym Komisję; mogą również udostępnić te informacje innym członkom sieci. Z kolei wszczęcie przez Komisję postępowania na mocy art. 11 ust. 6 pozbawia organy ochrony konkurencji państw członkowskich ich kompetencji w zakresie stosowania art. 81 i 82 Traktatu. Wszczęcie postępowania jest formalnym działaniem, które może nastąpić na każdym etapie prowadzenia dochodzenia w sprawie przez Komisję.

Mogą wystąpić dwie sytuacje: Komisja jest pierwszym organem ochrony konkurencji wszczynającym postępowanie w celu przyjęcia decyzji na mocy rozporządzenia i krajowe organy ochrony konkurencji nie mogą dalej prowadzić postępowania w sprawie; albo jeden krajowy organ ochrony konkurencji lub kilka takich organów powiadomiły sieć zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia, że prowadzą postępowanie w danej sprawie. W początkowym okresie przydzielania sprawy (orientacyjnie dwa miesiące) Komisja może wszcząć postępowanie na mocy art. 11 ust. 6 rozporządzenia po zasięgnięciu opinii właściwych organów.

Po przydzieleniu sprawy Komisja stosuje z zasady art. 11 ust. 6 wyłącznie w następujących sytuacjach:

  • członkowie sieci przewidują sprzeczne decyzje w tej samej sprawie,
  • członkowie sieci przewidują decyzję jednoznacznie sprzeczną z utrwalonym orzecznictwem,
  • jeden lub kilku członków z nieuzasadnionych powodów przedłuża postępowanie w sprawie,
  • istnieje potrzeba przyjęcia decyzji Komisji dotyczącej wspólnotowego prawa konkurencji, w szczególności jeśli podobna kwestia dotycząca konkurencji pojawia się w kilku państwach członkowskich lub jeśli jest to konieczne dla zapewnienia skutecznego egzekwowania,
  • krajowy organ ochrony konkurencji lub organy tego typu nie wnoszą sprzeciwu.

Jeżeli krajowy organ ochrony konkurencji już zajmuje się sprawą, Komisja wyjaśni na piśmie danemu organowi oraz pozostałym członkom sieci przyczyny zastosowania art. 11 ust. 6. Komisja z odpowiednim wyprzedzeniem powiadomi sieć o zamiarze zastosowania art. 11 ust. 6, aby członkowie sieci mieli możliwość wystąpienia o zwołanie posiedzenia Komitetu Doradczego. Komitet Doradczy jest forum umożliwiającym ekspertom z różnych organów ochrony konkurencji omawianie poszczególnych spraw oraz ogólnych kwestii dotyczących wspólnotowego prawa konkurencji. Konsultacje z Komitetem Doradczym przeprowadzane są na wniosek Komisji lub państwa członkowskiego.

Aby zapewnić maksymalną współpracę, członkowie sieci przekazują sobie nawzajem informacje, a w razie konieczności omawiają decyzje dotyczące odrzucenia wniosków, decyzje o zamknięciu postępowania z urzędu lub decyzje nakładające środki tymczasowe. Taka wzajemna współpraca dotyczy również uprawnień dochodzeniowych. Na mocy art. 22 ust. 2 rozporządzenia Komisja może wystąpić z wnioskiem do krajowego organu ochrony konkurencji o przeprowadzenie kontroli w imieniu i na potrzeby danego organu.

Sytuacja podmiotów wnioskujących powołujących się na program łagodzenia sankcji

Zdaniem Komisji w interesie Wspólnoty leży przyznawanie preferencyjnego traktowania przedsiębiorstwom współpracującym z nią w dochodzeniach dotyczących naruszeń kartelowych. Wobec braku unijnego systemu w pełni zharmonizowanych programów łagodzenia sankcji, w interesie podmiotu wnioskującego jest składanie wniosku o złagodzenie sankcji do wszystkich organów ochrony konkurencji, które mogą być uznane za właściwe do podejmowania działań w związku z danym naruszeniem. Jeżeli krajowy organ ochrony konkurencji prowadzi sprawę wszczętą na wniosek o złagodzenie sankcji, musi powiadomić o tym Komisję i może udostępnić tę informację innym członkom sieci zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia. Z wyjątkiem pewnych szczególnych przypadków, informacje dobrowolnie przekazane przez podmiot wnioskujący o złagodzenie sankcji będą przekazywane innemu członkowi sieci na mocy art. 12 rozporządzenia wyłącznie za zgodą wnioskującego podmiotu.

Kontekst

Obwieszczenie zastępuje obwieszczenie Komisji z dnia 15 października 1997 r. (DA) (DE) (EL) (EN) (ES) (FR) (NL) (PT) (FI) (SV) w sprawie współpracy między krajowymi organami ochrony konkurencji a Komisją w rozstrzyganiu spraw objętych zakresem art. 81 i 82 Traktatu.

Ostatnia aktualizacja: 17.05.2011

Zobacz także

  • Więcej informacji na ten temat dostępnych jest na portalu Europejskiej Sieci Konkurencji (EN)
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony